Πιλοτική μελέτη ου έγινε στο πανεπιστήμιο του Otago στη Νέα Ζηλανδία, έδειξε το πόσο ισχυρή επιρροή που μπορεί να έχει η μουσική και ο χορός σε ηλικιωμένους ενήλικες με άνοια.
Οι ερευνητές από το Τμήμα Χορού και το Τμήμα Ψυχολογικής Ιατρικής χρησιμοποίησαν οικεία μουσική και φυσικές χειρονομίες σε μια ομάδα 22 συμμετεχόντων για να δημιουργήσουν μια πρωτότυπη σειρά χορευτικών ασκήσεων.
Η επικεφαλής συγγραφέας Ting Choo, απόφοιτη της Dance Studies Masters, λέει ότι στόχος ήταν να προωθηθεί μια καλύτερη ποιότητα ζωής για τα άτομα με άνοια, παρέχοντας διέγερση μνήμης, καλύτερη διάθεση και κοινωνική αλληλεπίδραση.
Πραγματοποιήθηκαν πάνω από 10 εβδομαδιαίες συνεδρίες με το πρόγραμμα διαισθητικής μετασχηματισμού (IMR) γεγονός που μετέδωσε το χιούμορ, τη φαντασία και τη διαίσθηση στους συμμετέχοντες να χορέψουν και να αλληλεπιδρούν με τη χαρά.
Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύθηκαν στην αμερικανική εφημερίδα Alzheimer's Disease & Other Dementias, δείχνουν ότι οι συμμετέχοντες ανέφεραν σημαντικές βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής τους μετά την 6η συνεδρίαση.
Οι ερευνητές σκοπεύουν τώρα να επεκτείνουν την πιλοτική μελέτη, βελτιώνοντας και διευρύνοντας το πρόγραμμα IMR για να ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες και τις συνθήκες των συμμετεχόντων.
Η κα Choo ελπίζει ότι περαιτέρω έρευνα θα κερδίσει την υποστήριξη του προγράμματος και την αναγνώριση από την ιατρική κοινότητα.
Όπως λέει, «Υπάρχει περιθώριο για μελλοντική εξερεύνηση της δημιουργικότητας και της άνοιας». Ενώ, πιστεύει ότι η χρήση των τεχνών, συμπεριλαμβανομένης της ζωγραφικής, της μουσικής, του δράματος και του χορού, έχει υποτιμηθεί στον κλινικό τομέα, λόγω της έλλειψης τυποποιημένης συμπεριφοράς και συνεπών αποτελεσμάτων της μελέτης.
«Ως πρώην χορεύτρια και τρέχουσα εκπαιδευτικός χορού, καταλαβαίνω τον ‘λιγότερο σημαντικό ρόλο’ των τεχνών στην κοινωνία, καθώς και τα ασήμαντα θεραπευτικά αποτελέσματα της μουσικής και του χορού για την άνοια, σε σύγκριση με την κλινική έρευνα πολύ μεγαλύτερης κλίμακας» λέει χαρακτηριστικά.
Πηγές: