Στεγνώνουν οι τράπεζες αίματος της χώρας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ασθενείς που υποβάλλονται τακτικά σε μεταγγίσεις. Είναι ενδεικτικό ότι οι 4.000 πάσχοντες από θαλασσαιμία (μεσογειακή αναιμία) υπομεταγγίζονται από τον Ιούλιο, καθώς οι μονάδες αίματος δεν επαρκούν.
Το παράδοξο είναι ότι αποκλειστικά και μόνον για την απρόσκοπτη κάλυψη των αναγκών των συγκεκριμένων ασθενών η Ελλάδα εισάγει από την Ελβετία ετησίως 20.000 – 25.000 μονάδες αίματος, κόστους 3,5 – 4 εκατομμυρίων ευρώ.
Ακόμη πιο θλιβερό είναι ότι η μείωση της εθνικής «δεξαμενής» αίματος αποτελεί παραδοσιακά πρόβλημα κάθε καλοκαίρι. Μοναδική εξαίρεση αλλά και τραγική ειρωνεία αποτελεί η περυσινή χρονιά. Η πυρκαγιά στο Μάτι, που στοίχισε 102 ζωές, ευαισθητοποίησε χιλιάδες πολίτες να δώσουν αίμα, με αποτέλεσμα να καλυφθούν οι εθνικές ανάγκες, παρά την τραγωδία, και να δημιουργηθεί και απόθεμα.
«Οι αναβολές στις μεταγγίσεις αποτελεί καθημερινότητα. Ακόμη πιο σύνηθες είναι η υπομετάγγιση – λαμβάνουμε δηλαδή, λιγότερες μονάδες αίματος από αυτές που ορίζει η θεραπεία μας», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας, Βάνα Μυρίλλα.
Η ίδια ξεδιπλώνοντας την εξαθλίωση που βιώνουν οι συμπάσχοντές της, θυμίζει την περίπτωση του νοσοκομείου «Λαϊκό». Μόλις τον περασμένο μήνα, οι 80 μόνιμοι ασθενείς που αντιμετωπίζονται εκεί βρέθηκαν σε απόγνωση, καθώς δεν υπήρχε ούτε μία μονάδα αίματος διαθέσιμη για τις ανάγκες τους.
-Οι δραματικές επιπτώσεις της έλλειψης αίματος για τους ασθενείς και τα προβλήματα στον προγραμματισμό των χειρουργείων κατά τους θερινούς μήνες
-Οι αντιφάσεις και οι παραλείψεις σε επίπεδο εθνικής στρατηγικής που αποκαλύπτουν τα επίσημα δεδομένα του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας
-Η σύγκριση τη χώρας μας με την Ελβετία, από την οποία εισάγουμε αίμα