Όταν μιλάμε για «αδυνάτισμα» σαφώς αναφερόμαστε στην απώλεια βάρους, η οποία σε περιπτώσεις υπέρβαρου ή παχυσαρκίας, έχει πολλαπλά οφέλη για την υγεία και την ποιότητα ζωής.
Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ), που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους (σε εκατοστά), είναι το «εργαλείο» που χρησιμοποιούμε για την αξιολόγηση του σωματικού βάρους και την εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης μεταβολικών διαταραχών και χρόνιων νοσημάτων.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι είναι σημαντικό να αξιολογούμε και άλλους δείκτες, δεδομένου ότι ο ΔΜΣ δεν παρέχει πληροφορίες για τη σύσταση σώματος και ειδικότερα τα επίπεδα σωματικού λίπους, που αποτελούν σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Στους επιπλέον δείκτες περιλαμβάνεται η περιφέρεια μέσης, που μπορεί επίσης να μετρηθεί γρήγορα κι εύκολα.
Η περιφέρεια μέσης χρησιμεύει για την εκτίμηση της συσσώρευσης λίπους στην περιοχή της κοιλιάς, που έχει φανεί ότι αποτελεί βασικό παράγοντα κινδύνου εμφάνισης επιπλοκών που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως η δυσλιπιδαιμία, η υπέρταση, οι αυξημένοι δείκτες φλεγμονής και το μεταβολικό σύνδρομο αλλά και χρόνιων παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Μάλιστα, μελέτες δείχνουν πως ο κίνδυνος αυξάνεται ακόμη και σε περιπτώσεις που το σωματικό βάρος είναι φυσιολογικό, σύμφωνα με το ΔΜΣ, αλλά η περιφέρεια μέσης υψηλή.
Επομένως, εκτός από το σωματικό βάρος και το δείκτη μάζας σώματος, θα πρέπει να αξιολογείται τακτικά και η περιφέρεια μέσης, τόσο σε υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα, όσο και σε άτομα με φυσιολογικό βάρος. Σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις, στόχος είναι η περιφέρεια μέσης να μην υπερβαίνει τα 94 εκατοστά στους άνδρες και τα 80 στις γυναίκες.