«Η Ευρώπη πρέπει να κάνει μια νέα αρχή με μια συμπαγή ομάδα: τις χώρες που ίδρυσαν την Ένωση, μαζί με Ισπανία, Πορτογαλία και Αυστρία», τονίζει ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν σε συνέντευξή του στο ιταλικό περιοδικό L' Espresso. Θεωρεί, παράλληλα, ότι με το ευρώ «επετράπη στην Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία να αυξήσουν υπερβολικά το χρέος τους, επειδή τα επιτόκια ήταν πάρα πολύ χαμηλά».
«H Ελλάδα έχει μια ζωτική πολιτιστική σημασία για την Ευρώπη. Διαβάζω ένα βιβλίο αφιερωμένο στον Έκτορα, που έγραψε μια εξαιρετική Γαλλίδα ακαδημαϊκός, η Ζακλιν Ντε Ρομιγί, από το οποίο προκύπτει ξεκάθαρα πόσο εμείς οι Ευρωπαίοι εμπνεόμαστε από την μεσογειακή ιστορία της εποχής εκείνης. Πέρυσι επισκέφθηκα την Ραβένα, πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και πανέμορφη πόλη. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για Ευρώπη χωρίς την Ιταλία και την Ελλάδα. Αλλά η τελευταία αυτή χώρα έχει τεράστια προβλήματα χρέους, που περιπλέκονται από τις μικρές διαστάσεις της οικονομίας της».
Για το μέλλον της ζώνης του Ευρώ, ο Γάλλος συντηρητικός πολιτικός θεωρεί ότι η χώρα του, μαζί με την Γερμανία, θα πρέπει να αναλάβουν μια νέα, κοινή πρωτοβουλία, μετά τις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Εξηγεί, δε, στο ιταλικό περιοδικό ότι η ιδέα του ονομάζεται «Ευρώπη» για να την ξεχωρίσει από την «Ευρωπαϊκή Ένωση». Πρόκειται για συμφωνία ανάμεσα στις έξι χώρες του ιδρυτικού πυρήνα της Ένωσης (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο Ολλανδία και Λουξεμβούργο) και στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Αυστρία.
Τα μέλη της «Ευρώπης», σύμφωνα με τον ντ' Εστέν, θα πρέπει να ενοποιήσουν το οικονομικό τους σύστημα: προϋπολογισμό, φόρους και, στο τέλος, το δημόσιο χρέος τους. Στον πολιτισμό, όμως, στην παιδεία, στην υγεία, θεωρεί ότι θα πρέπει να διατηρήσουν αυτόνομες πολιτικές.
«Η αρχή θα γίνει με την εναρμόνιση των φόρων επί του εισοδήματος, της εργασίας και των περιουσιακών στοιχείων. Θα χρειασθούν δέκα χρόνια αλλά η διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει πολύ γρήγορα. Μόνον στην συνέχεια θα μπορέσει να γίνει πράξη η κοινή ανάληψη του χρέους. Το σημερινό ευρώ δεν λειτουργεί διότι από την μία οι Έλληνες, και από την άλλη οι Ιταλοί, απειλούνται από το χρέος. Με την αμοιβαιοποίηση του χρέους, αυτό το θέμα θα σταματήσει να τίθεται. Σε μια τρίτη φάση θα τεθεί σε ισχύ ένα σύστημα χρηματοοικονομικής αλληλεγγύης για τις ασθενέστερες χώρες της ζώνης του Ευρώ, τις οποίες θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε τις "δις Ευρώπης", όπως είναι η Ελλάδα».