Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε την κυκλοφορία της δραστικής ουσίας ocrelizumab, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των ασθενών που πάσχουν από επιθετικής μορφής πολλαπλή σκλήρυνση.
Η ocrelizumab, που χορηγείται ενδοφλέβια ανά έξι μήνες, στοχεύει ένα συγκεκριμένο είδος των Β κυττάρων, τα οποία φαίνεται να δυσλειτουργούν στους ασθενείς και παίζουν σημαντικό ρόλο στις βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η δραστική ουσία φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στα άτομα που πάσχουν από την υποτροπιάζουσα μορφή της νευροεκφυλιστικής πάθησης, που είναι η συχνότερη μεταξύ των ασθενών. Ωστόσο, φαίνεται να επιβραδύνει την πρόοδο της πρωτοπαθούς προοδευτικής πολλαπλής σκλήρυνσης.
Η έγκριση βασίστηκε σε στοιχεία από δύο κλινικές μελέτες. Στη μια συμμετείχαν περισσότεροι από 700 ασθενείς με πρωτοπαθή προοδευτική πολλαπλή σκλήρυνση, όπου διαπιστώθηκε ότι είχαν 24% μικρότερο κίνδυνο να χειροτερεύσει η αναπηρία τους, συγκριτικά με ασθενείς που πήραν εικονικό σκεύασμα.
Στη δεύτερη μελέτη, που συμμετείχαν ασθενείς με υποτροπιάζουσα μορφή της νόσου, η ομάδα παρέμβασης είχε 47% μείωση του ποσοστού υποτροπών, συγκριτικά με ασθενείς που πήραν ιντερφερόνη β-1α.
Στις παρενέργειες της ocrelizumab περιλαμβάνονται οι δερματικές αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης, οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και ο έρπης.
«Στις κλινικές δοκιμές, η θεραπεία παρουσίασε ελπιδοφόρα αποτελέσματα επιβραδύνοντας την δραστηριότητα της πρωτοπαθούς προοδευτικής πολλαπλής σκλήρυνσης, καθώς και της διαλείπουσας-υποτροπιάζουσας εκδοχής της. Επίσης, οι παρενέργειες της αγωγής θεωρούνται περισσότερο αναμενόμενες συγκριτικά με άλλα διαθέσιμα φάρμακα επί του παρόντος. Αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με την ασφάλεια της θεραπείας, όταν αρχίσει να χορηγείται ευρέως», σχολιάζει ο Δρ Ντχανασρι Μισκιν, από το Νοσοκομείο «Lenox Hill» της Νέας Υόρκης.
Ο Δρ Στεφεν Χαουσερ, επικεφαλής Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσισκο συμπληρώνει ότι «το εύρος του οφέλους που αποφέρει η ocrelizumab σε όλες τις εκφάνσεις της πολλαπλής σκλήρυνσης είναι πραγματικά εντυπωσιακό».
Να σημειωθεί ότι μέχρι πρότινος, χωρίς κάποια πραγματικά αποτελεσματική θεραπεία οι ασθενείς με πρωτοπαθή προοδευτική πολλαπλή σκλήρυνση κατέληγαν στην παράλυση και την γνωστική εξασθένηση.
«Αν και η νέα θεραπεία επιβραδύνει μετρίως την φθορά αυτών των ασθενών, σίγουρα μας ανοίγει έναν νέο δρόμο για να κάνουμε περισσότερα βήματα βελτίωσης», εξηγεί ο Δρ Φρεντ Λουντλιν, διευθυντής του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης του Νοσοκομείου «Όρος Σινά» της Νέας Υόρκης που συμμετείχε στη μελέτη.
Πάντως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το κόστος της θεραπείας δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο, αφού αναμένεται να κοστίζει 65.000 δολάρια, ετησίως. Αλλά και πάλι, είναι 25% χαμηλότερη από την ιντερφερόνη β-1α.