Η καταγγελία, η ανατροπή και η τελική καταδίκη της προέδρου της Νότιας Κορέας, καθώς και η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση στη χώρα, αποτελούν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις για κάθε έθνος. Ολα αυτά συμβαίνουν την ώρα που ο ηγέτης της Βορείου Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν προσπαθεί να χτίσει πυρηνικό οπλοστάσιο προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις της Ουάσιγκτον και απειλώντας την ειρήνη στην περιοχή. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποια χώρα θα ήθελε να περνάει τέτοιες ανακατατάξεις εν μέσω μιας τόσο εύφλεκτης πολιτικής κατάστασης.
Είτε το θέλει είτε όχι, η Νότια Κορέα αυτή τη στιγμή καλείται να διαχειριστεί τις συνθήκες αυτές οι οποίες δεν είναι απαραίτητο να αποβούν καταστροφικές. Η πτώση της προέδρου Παρκ Γκουν Χιέ, κατηγορουμένης για διαφθορά, σηματοδοτεί τη δημοκρατική ωρίμανση μιας χώρας η οποία δείχνει να έχει απορρίψει την άποψη ότι η διαφθορά και η παρανομία είναι αναγκαίες για την πολιτική ανάπτυξη της χώρας. Η πρόκληση τώρα έγκειται στην εκλογή διαδόχου, ώριμου και έτοιμου να διαχειριστεί τόσο τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούν οι διαδηλωτές όσο και την απειλή πολέμου.
Το εξαιρετικά δημοφιλές κίνημα εναντίον της Παρκ αποτέλεσε κάτι παραπάνω από μια καταδίκη για τα χρήματα που λάμβανε από τις ισχυρές οικογένειες της χώρας. Αποτέλεσε απαίτηση τον πολιτών για χειραφέτηση του κράτους από τις οικογένειες αυτές και τον τερματισμό των στενών σχέσεων κράτους - μεγάλων εταιρειών που καθοδηγούν την οικονομία της χώρας για δεκαετίες. Ακόμα και μέσα στις καλύτερες συνθήκες, η εκπλήρωση του αιτήματος αυτού αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο έργο.
Αυτή τη στιγμή, μόλις δύο εβδομάδες πριν από την εκλογική αναμέτρηση της 9ης Μαΐου, τις περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνουν δύο αντίπαλοι. Από τη μια ο Μουν Τζάε Ιν, ένας 64χρονος δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το αριστερό Δημοκρατικό Κόμμα το οποίο ελέγχει και την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Από την άλλη, ο Αχν Τσέολ Σου, ένας πρώην γιατρός ο οποίος έχτισε την περιουσία του μέσα από την ανάπτυξη λογισμικού. Η υποστήριξη στον Αχν γιγαντώθηκε μόλις πρόσφατα, κυρίως επειδή θεωρείται ο πιο ικανός να αντιμετωπίσει την απειλή της Βόρειας Κορέας και του Κιμ Γιονγκ Ουν.
Οι δύο υποψήφιοι στηρίζουν παρόμοια προγράμματα. Αμφότεροι έχουν υποσχεθεί μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς με σκοπό την επίτευξη διαφάνειας και ανάπτυξης, ενώ και οι δύο δείχνουν να υποστηρίζουν μια συμμαχία με τις ΗΠΑ. Παράλληλα, υποστηρίζουν τη σημασία διαλόγου με τον Βορρά. Στο πλαίσιο αυτό, αρκετοί, κυρίως συντηρητικοί, δείχνουν να πιστεύουν ότι ο Αχν είναι πιο πιθανό να συνεργαστεί παραγωγικά με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ από ό,τι ο αριστερός Μουν. Ενα βασικό πρόβλημα το οποίο δείχνουν να αντιμετωπίζουν οι δύο υποψήφιοι διαφορετικά είναι η ανάπτυξη από τις ΗΠΑ ενός αντιπυραυλικού συστήματος, γνωστού ως THAAD. Οι δύο υποψήφιοι αρχικά έδειχναν να αντιτίθενται στην τοποθέτηση του συστήματος. Με την πάροδο του χρόνου όμως ο Αχν φάνηκε να αλλάζει τη στάση του δηλώνοντας ότι, παρά την προσωπική του αντίθεση στην εγκατάσταση του συστήματος, θα ήταν «ανεύθυνο από την επόμενη κυβέρνηση να ανατρέψει την απόφαση της προηγούμενης σε μια τόσο πολιτικά κρίσιμη στιγμή».
Καθώς ο προεκλογικός αγώνας εντείνεται, οι δύο υποψήφιοι οφείλουν να σιγουρευτούν ότι η εκστρατεία τους δεν θα γιγαντώσει τις προστριβές και τους φόβους τόσο μέσα στη Νότιο Κορέα όσο και με τους συμμάχους της, αλλά αντίθετα θα πρέπει να αποδείξουν ότι η χώρα και η πολιτική της ηγεσία είναι ισχυρή, ώριμη και ικανή να διαχειριστεί μια τόσο σημαντική πρόκληση.