Η μυθιστορηματική προσωπικότητα του κατά συρροή δολοφόνου κανίβαλου ψυχίατρου Χάνιμπαλ Λέκτερ –τον οποίο ενσάρκωσε τόσο τρομακτικά ο Άντονι Χόπκινς στην ταινία «Σιωπή των Αμνών» – βοήθησε να διαδοθεί στην κοινή γνώμη ο μύθος του πανέξυπνου ψυχοπαθή. Όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα απομυθοποιεί αυτό, δείχνοντας ότι στην πραγματικότητα οι ψυχοπαθητικές προσωπικότητες έχουν συνήθως νοημοσύνη κάτω του μετρίου.
Οι ψυχοπαθείς εκτιμάται ότι αποτελούν περίπου το 1% του πληθυσμού. Ως ψυχοπαθείς θεωρούνται άνθρωποι που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια, όντας ψυχροί, άκαρδοι, ανελέητοι, ακραία παρορμητικοί, επιθετικοί, αναξιόπιστοι, μεγαλομανείς, δόλιοι «μακιαβελικοί» που, μεταξύ άλλων, χειραγωγούν συνεχώς τους άλλους χωρίς ενοχές.
Δεν είναι όλοι οι ψυχοπαθείς κατά συρροή δολοφόνοι, ούτε κάνουν όλοι κακό στους άλλους, ούτε παρανομούν κατ' ανάγκη, αλλά η πιθανότητα να ξεφύγουν από τα όρια του νόμου είναι σαφώς αυξημένη. Επειδή πολλές ψυχοπαθητικές προσωπικότητες έχουν μια δική τους γοητεία, συχνά οι άλλοι άνθρωποι τους περνούν για πολύ έξυπνους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μπράιαν Μπάουτγουελ του Πανεπιστημίου Σεντ Λούις του Μισούρι, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο bioRxiv, σύμφωνα με το New Scientist, μελέτησαν (μετα-ανάλυση) τα ευρήματα 187 δημοσιευμένων ερευνών σχετικά με τη νοημοσύνη των ψυχοπαθητικών ατόμων, ορισμένοι από τους οποίους ήταν φυλακισμένοι, ενώ άλλοι είχαν πετυχημένες καριέρες.
Η βασική διαπίστωση είναι ότι οι ψυχοπαθητικές προσωπικότητες κατά μέσο όρο έχουν σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. «Τα ευρήματα αυτά μάλλον θα ξαφνιάσουν πολλούς ανθρώπους» δήλωσε ο Μπάουτγουελ.
Τα άτομα με τάσεις ψυχοπάθειας συνήθως παίρνουν κακούς βαθμούς στο σχολείο, αποφεύγουν να διαβάζουν βιβλία, ρέπουν προς τη χρήση ναρκωτικών και άλλων ουσιών κ.α. Μερικές φορές μπορεί να φτάσουν να κατακτήσουν υψηλές θέσεις, όμως αυτό δεν είναι ο κανόνας.
Μέχρι στιγμής, αυτοί οι άνθρωποι θεωρούνται συνήθως ανίατες περιπτώσεις (δεν θεραπεύονται ούτε με φάρμακα ούτε με ψυχοθεραπεία) και συχνά, μετά την τιμωρία του νόμου, επαναλαμβάνουν τα ίδια εγκλήματα. Εναλλακτικά, για την ψυχοπάθεια χρησιμοποιούνται οι όροι «αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας» και «δυσλειτουργία αντικοινωνικής προσωπικότητας».