Ο συνδυασμός pembrolizumab με pemetrexed και cisplatin ή carboplatin, ως πρώτης γραμμής θεραπεία για τον μεταστατικό μη πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, βελτιώνει καθοριστικά την συνολική επιβίωση των ασθενών και μειώνει κατά 50% τον κίνδυνο θανάτου, συγκριτικά με τη χημειοθεραπεία.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει η μελέτη KEYNOTE-189 που παρουσιάστηκε στη Δευτέρα στο Ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας για την Έρευνα του Καρκίνου στο Σικάγο και ταυτόχρονα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο The New England Journal of Medicine.
Πρόκειται για μια μελέτη μελέτη που χαρακτηρίζεται ως «ορόσημο» στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα.
Η πολυκεντρική διπλή τυφλή φάσης 3 μελέτη KEYNOTE-189 εξέτασε το όφελος της δραστικής ουσίας pembrolizumab, η οποία έχει ήδη εγκριθεί από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων – FDA ως αρχική θεραπεία για ασθενείς με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, των οποίοι οι όγκοι έχουν υψηλά επίπεδα έκφρασης της πρωτεΐνης PD-L1, χωρίς γονιδιωματικές ανωμαλίες τύπου EGFR ή ALK.
Το pembrolizumab είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα, το οποίο δρα αυξάνοντας την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου να εντοπίζει και να καταπολεμά τα νεοπλασματικά κύτταρα. Εμποδίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ του PD-1 και των συνδετών του, PD-L1 και PD-L2, ενεργοποιώντας έτσι τα Τ-λεμφοκύτταρα που μπορεί να επηρεάσουν και τα νεοπλασματικά αλλά και τα υγιή κύτταρα.
Στο πλαίσιο της KEYNOTE-189 εξετάστηκε η συνδυαστική χορήγησή του με pemetrexed και cisplatin ή carboplatin (χημειοθεραπεία δηλαδή) σε σύγκριση με μόνο pemetrexed και cisplatin ή carboplatin σε 616 ασθενείς με μεταστατικό μη πλακώδη μη μικροκυττατικό καρκίνο πνεύμονα, ανεξαρτήτως έκφρασης του PD-L1. Οι ασθενείς δεν είχαν γονιδιακές ανωμαλίες EGFR ή ALK και δεν είχαν προηγουμένως λάβει συστηματική θεραπεία για τη νόσο.
Κατά τη διάρκεια των 10,5 μηνών, που κατά μέσο όρο έλαβε χώρα η ιατρική παρακολούθηση των ασθενών, ο συνδυασμός του pembrolizumab με τη χημειοθεραπεία (pemetrexed και cisplatin ή carboplatin) συντέλεσε σε 51% μείωση του κινδύνου θανάτου, συγκριτικά με την χημειοθεραπεία ως μονοθεραπεία. Το 69,2% υπολογίζεται ότι ήταν εν ζωή στους 12 μήνες στην ομάδα παρέμβασης, συγκριτικά με το 49,9% της ομάδας ελέγχου.
Αξιοσημείωτη ήταν και η βελτίωση ως προς την ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση στην ομάδα της συνδυαστικής αγωγής, με 48% μειωμένο κίνδυνο επιδείνωσης ή θανάτου, συγκριτικά με μόνο την χημειοθεραπεία. Η ενδιάμεση ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση ήταν 8,8 μήνες με τον συνδυασμό pembrolizumab και χημειοθεραπείας, ενώ μόνο με χημειοθεραπεία ήταν 4,9 μήνες. Το ποσοστό των ασθενών χωρίς εξέλιξη της νόσου στο 12μηνο ήταν 34,1% με τη νέα συνδυαστική θεραπεία, σχεδόν διπλάσιο του ποσοστού 17,3% στην ομάδα των ασθενών που έκανε μόνο χημειοθεραπεία.
Η ασφάλεια της νέας θεραπείας ήταν σύμφωνη με τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών. Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ναυτία, αναιμία, κόπωση, δυσκοιλιότητα, διάρροια, μειωμένη όρεξη, ουδετεροπενία, εμετός, βήχας, δύσπνοια, μεταξύ άλλων. Αξίζει να σημειωθεί ότι καταγράφηκαν και τρεις θάνατοι από πνευμονίτιδα.
Όπως εξήγησε η Λινα Γκαντι, διευθύντρια Θωρακικής Ιατρικής Ογκολογίας στο Αντικαρκινικό Κέντρο Perlmutter και συγγραφέας της μελέτης «ο συνδυασμός pembrolizumab με pemetrexed και cisplatin ή carboplatin παρέτεινε τη συνολική επιβίωση και την ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση σε ασθενείς με προχωρημένο μη πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα ανεξαρτήτως της έκφρασης του PD-L1. Συνεπώς, υπάρχει λογική στο να συνδυάζεται το pembrolizumab με χημειοθεραπεία και τα κλινικά στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η νέα συνδυαστική αγωγή μπορεί να αποτελέσει την πρώτη γραμμή θεραπείας των ασθενών με μη πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα».