Όπως αναφέρθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature», η μικροσκοπική και μαλακή αυτή συσκευή μπορεί και ανιχνεύει την όποια υπερδραστηριότητα στην κύστη και χρησιμοποιεί φως από ενσωματωμένα LED για να μειώσει την επιθυμία για ούρηση.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στα εργαστήρια τους τη συσκευή αυτή σε αρουραίους και διαπίστωσαν ότι ήταν αποτελεσματική. Τώρα, ελπίζουν ότι θα μπορούσε μία μέρα να αναπτυχθεί έτσι ώστε να βοηθήσει τους ανθρώπους που ταλαιπωρούνται από υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη και για τους οποίους η ακράτεια, ο πόνος, η αίσθηση καύσου ή η τακτή ώθηση για ούρηση είναι συχνά πηγές κινδύνου.
Όπως λένε οι επιστήμονες, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι με τέτοια προβλήματα στην ουροδόχο κύστη τα οποία αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζονται με τη χρήση ηλεκτρονικών διεγερτών οι οποίοι ελέγχουν ένα νεύρο στην ουροδόχο κύστη για να βελτιώσουν την υπερδραστηριότητα.
Ο επικεφαλής ερευνητής Δρ. Robert Gereau τόνισε ότι, αν και υπάρχει ένα όφελος σε αυτό το είδος διέγερσης των νεύρων, υπάρχουν επίσης κάποιες, εκτός στόχου, παρενέργειες που προκύπτουν από την έλλειψη εξειδίκευσης με αυτές τις παλαιότερες συσκευές. Για παράδειγμα, μπορούν να διακόψουν τη σηματοδότηση των νεύρων σε άλλα όργανα.
Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η νέα εμφυτεύσιμη συσκευή τους θα παρακάμψει τέτοιες παρενέργειες.
Με μια μικρή χειρουργική επέμβαση, η μαλακή, ελαστική συσκευή τοποθετείται γύρω από την ουροδόχο κύστη, όπου στη συνέχεια επεκτείνεται και συστέλλεται καθώς το όργανο γεμίζει και αδειάζει.
Οι πρωτεΐνες με την ονομασία opsins εγχέονται στην κύστη και μεταφέρονται από έναν ιό που συνδέεται με τους νευρώνες στο όργανο, καθιστώντας τα κύτταρα αυτά ευαίσθητα στο φως. Αυτά τα νευρικά κύτταρα μπορούν στη συνέχεια να ενεργοποιηθούν χρησιμοποιώντας οπτογενετική - τον έλεγχο της συμπεριφοράς των κυττάρων μέσω του φωτός.
Η επικοινωνία με τη βοήθεια Bluetooth επιτρέπει στην ομάδα να διαβάζει πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο και ένας απλός αλγόριθμος χρησιμοποιείται για να δει εάν η ουροδόχος κύστη είναι γεμάτη ή άδεια και αν εκκενώνεται πολύ συχνά.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η επιτυχής δοκιμή στους αρουραίους έδειξε ότι μια παρόμοια συσκευή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των ανθρώπων, αν και αυτές οι συσκευές θα ήταν μεγαλύτερες και θα μπορούσαν να εμφυτευτούν με καθετήρες αντί για χειρουργική επέμβαση.
Όπως ανέφερε ο Δρ John Rogers, συν-συγγραφέας της μελέτης, αυτό το παράδειγμα συγκεντρώνει τα βασικά στοιχεία ενός αυτόνομου, εμφυτεύσιμου συστήματος που μπορεί να λειτουργήσει σε συγχρονισμό με το σώμα για τη βελτίωση της υγείας. Ενώ, πιστεύει ότι η προσέγγιση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία άλλων καταστάσεων, όπως για παράδειγμα στο χρόνιο πόνο ή για να τονωθούν τα παγκρεατικά κύτταρα στο να εκκρίνουν την ινσουλίνη. Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα παραδέχεται ότι ένα πιθανό εμπόδιο είναι η χρήση των ιών για τη δέσμευση των ευαίσθητων στο φως πρωτεϊνών στα κύτταρα των οργάνων.
Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Dr. Robert Gereau, δεν γνωρίζουν ακόμα αν μπορούν να επιτύχουν σταθερότητα της χρήσης στους άνδρες χρησιμοποιώντας την ιογενή προσέγγιση και, το πιο σημαντικό, αν αυτό θα είναι ασφαλές μακροπρόθεσμα. Γι αυτό πρέπει να δοκιμαστεί σε προκλινικά μοντέλα και κλινικές δοκιμές για να βεβαιωθούν ότι η στρατηγική χρήσης είναι απολύτως ασφαλής.
Πηγές:
https://www.eurekalert.org/pub...
https://www.news-medical.net/n... Sally Robertson B.Sc., Biomedical, Health, Life Sciences
Kate Anderton, B.Sc. Biomedical Sciences, Cell Biology