Οι επιστήμονες από το Washington University του St Louis των ΗΠΑ μελέτησαν την αντίδραση των ανθρώπων σε μια μακροχρόνια διατροφή με περιορισμένες θερμίδες καθημερινά, δηλαδή, 1.800 θερμίδες ημερησίως, και παρατήρησαν ότι είναι σε θέση να επιβραδύνει τον ρυθμό με τον οποίο γερνάει το ανθρώπινο σώμα.
Οι επιστήμονες παρακολούθησαν τρεις διαφορετικές ομάδες που έκαναν πρόσληψη διαφορετικών ποσοτήτων σε θερμίδες.
Η μία ομάδα αποτελείτο από τα 28 μέλη ενός Συνδέσμου Διατροφής με Περιορισμό Θερμίδων (Calorie Restriction Society). Τα άτομα αυτά για περίπου 6 χρόνια κατανάλωναν περίπου 1.800 θερμίδες καθημερινά, αλλά λάμβαναν 100% των ποσοτήτων σε πρωτεΐνες και άλλα θρεπτικά στοιχεία, που απαιτούνται καθημερινά για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Η δεύτερη ομάδα ήταν 28 φοιτητές οι οποίοι έκαναν καθιστική ζωή και κανονική διατροφή δυτικού τύπου, καταναλώνοντας τουλάχιστον 2.700 θερμίδες ημερησίως.
Η τρίτη ομάδα είχε μια διατροφή με 2.700 θερμίδες ημερησίως, αλλά έκανε ταυτόχρονα μια έντονη σωματική άσκηση.
Όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, το γεγονός ότι η μείωση πρόσληψης θερμίδων στη διατροφή μας αυξάνει το προσδόκιμο ζωής είχε παρατηρηθεί και σε παλαιότερες μελέτες τρωκτικών και πιθήκων σε μια ειδική διατροφή. Οι πίθηκοι ήταν στην ομάδα πρόσληψης μειωμένων θερμίδων σε καθημερινή βάση, ενώ τα τρωκτικά στην ομάδα που κατανάλωνε τρόφιμα πλούσια σε θερμίδες. Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι αυξανόταν το προσδόκιμο ζωής των πιθήκων αντίθετα με αυτό των τρωκτικών, που μειωνόταν σημαντικά.
Στη νέα αυτή μελέτη που έγινε σε ανθρώπους οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι η μείωση των θερμίδων, όταν συνοδεύεται και από μια ικανοποιητική πρόσληψη πρωτεϊνών και θρεπτικών ουσιών, δηλαδή χωρίς ο οργανισμός να στερείται βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία, τότε προκαλεί ο ίδιος ο οργανισμός μείωση της θυρεοειδικής ορμόνης Τ3 στο αίμα. Επιπροσθέτως, όπως είπαν, αυτή η διατροφή μειώνει έναν ισχυρό παράγοντα που εμπλέκεται στους μηχανισμούς φλεγμονής, την πρωτεΐνη TNF (Tumor Necrosis Factor) και την παραγωγή ελευθέρων ριζών του οξυγόνου, οι οποίες είναι προϊόν του φυσιολογικού μεταβολισμού, αλλά ως γνωστόν, είναι βλαβερές για τα κύτταρα και συμβάλλουν στη γήρανση του οργανισμού καθώς και σε αλλοιώσεις του DNA.
Από την άλλη, η ορμόνη Τ3 εμπλέκεται στο μεταβολισμό των κυττάρων, στο ισοζύγιο ενέργειας του οργανισμού και στον έλεγχο της θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος. Ο συνδυασμός της μείωσης της συγκέντρωσης της ορμόνης Τ3, του παράγοντα φλεγμονής TNF και των ελευθέρων ριζών που προκαλεί ο περιορισμός των θερμίδων διατροφής, πιστεύεται ότι είναι σε θέση να επιβραδύνει τους μηχανισμούς γήρανσης.
Για παράδειγμα, στην ομάδα των εθελοντών με τον περιορισμό θερμίδων υπήρχε μείωση των συγκεντρώσεων της Τ3. Αυτό, σύμφωνα με του ειδικούς, σημαίνει ότι μόνο ο περιορισμός των θερμίδων έχει τη δυνατότητα να επιβραδύνει τους πρωτογενείς μηχανισμούς γήρανσης. Ενώ στην ομάδα θερμιδικού περιορισμού δεν παρατηρήθηκε μείωση των ορμονών Τ4 και TSH αλλά μόνο της Τ3. Αυτό δείχνει ότι ο περιορισμός των θερμίδων δεν προκαλεί υποθυρεοειδισμό.
Όπως ανέφεραν οι ερευνητές, η πρωτογενής γήρανση καθορίζει τη μέγιστη δυνατή διάρκεια της ζωής των ανθρώπων και η δευτερογενής γήρανση από τις ασθένειες που μπορεί να παρουσιάσει ένα άτομο. Αν πάψουν να υπάρχουν οι παράγοντες αυτοί, τότε τα άτομα φτάνουν στη μέγιστη διάρκεια ζωής τους. Ωστόσο, σημείωσαν ότι η άσκηση βοηθά σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση.
Μπορεί δηλαδή, ο περιορισμός των θερμίδων να λειτουργεί στους μηχανισμούς πρωτογενούς γήρανσης επιμηκύνοντας έτσι τη μέγιστη δυνατή διάρκεια της ζωής των ανθρώπων, όμως ο συνδυασμός με την τακτική άσκηση φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα ως προς την καταπολέμηση της γήρανσης και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής.