Η διαδικασία της γήρανσης είναι κάτι που γίνεται εμφανές στο πρόσωπό μας, με τη μορφή ρυτίδων, είναι ωστόσο κάτι που συμβαίνει πολύ πιο βαθιά, σε κυτταρικό επίπεδο.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αυτά που τρώμε μπορούν να επιβραδύνουν αυτή τη διαδικασία σε κυτταρικό επίπεδο.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Molecular & Cellular Proteomics ρίχνει φως στο πώς ο περιορισμός της πρόσληψης θερμίδων επιδρά στην κυτταρική γήρανση.
Οι ερευνητές βρήκαν ότι όταν τα ριβοσώματα (τα εργοστάσια παραγωγής πρωτεϊνών των κυττάρων) επιβραδύνονται, επιβραδύνεται και η διαδικασία της γήρανσης.
Η μειωμένη αυτή ταχύτητα μειώνει την παραγωγή, αλλά δίνει έξτρα χρόνο στα ριβοσώματα να επανορθωθούν.
"Tα ριβοσώματα είναι ένας πολύ σύνθετος μηχανισμός, που μοιάζει με το αυτοκίνητό σας, ο οποίος περιοδικά χρειάζεται συντήρηση για να αντικαταστήσει τα τμήματα που φθείρονται γρηγορότερα”, σημειώνει ο καθηγητής βιοχημείας του Πανεπιστημίου Brigham Young και επικεφαλής της μελέτης John Price. “Όταν για παράδειγμα τα λάστιχα φθείρονται, δεν πετάς ολόκληρο το αυτοκίνητο, αλλά αγοράζεις καινούρια. Είναι πιο φθηνό να αντικαταστήσεις τα λάστιχα”. Το ίδιο ισχύει και για τα ριβοσώματα. Η τακτική επιδιόρθωση των τμημάτων των ριβοσωμάτων που χαλούν, τους επιτρέπει να συνεχίσουν να παράγουν πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας για περισσότερο χρόνο. Αυτό διατηρεί την καλή λειτουργία του σώματος και των κυττάρων. Τι προκαλεί μείωση στην παραγωγή των ριβοσωμάτων; Η μείωση της θερμιδικής πρόσληψης.
Σε έρευνα που πραγματοποίησαν ο Price και οι συνεργάτες του παρατήρησαν δύο ομάδες ποντικιών. Η μία ομάδα είχε απεριόριστη πρόσβαση στο φαγητό, ενώ η άλλη κατανάλωνε 35% λιγότερες θερμίδες, αν και εξακολουθούσε να προσλαμβάνει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την επιβίωσή της.
"Όταν περιορίζεις τη θερμιδική κατανάλωση, παρατηρείται σχεδόν γραμμική αύξηση στο προσδόκιμο επιβίωσης", σημείωσε ο Price.
"Kαταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο περιορισμός των θερμίδων προκάλεσε πραγματικές βιοχημικές αλλαγές, που επιβράδυναν τον ρυθμό της γήρανσης”. Η ομάδα του Price δεν είναι η πρώτη που έκανε τη σύνδεση μεταξύ της θερμιδικής πρόσληψης και του προσδόκιμου επιβίωσης, αλλά είναι η πρώτη που έδειξε ότι η γενική σύνθεση της πρωτεΐνης μειώνεται και αναγνώρισε τον ρόλο των ριβοσωμάτων στις βιοχημικές αλλαγές που παρατείνουν τη νεότητα.
"Tα ποντίκια που κατανάλωναν λιγότερες θερμίδες είχαν περισσότερη ενέργεια και εμφάνιζαν λιγότερες ασθένειες", σημείωσε ο Price. Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη μελέτη παρατήρησε μία σύνδεση μεταξύ της μειωμένης κατανάλωσης θερμίδων και της βελτίωσης στο προσδόκιμο επιβίωσης, ο Price σημείωσε ότι δεν θα πρέπει να αρχίσουμε να μετράμε θερμίδες, με στόχο να μείνουμε για πάντα νέοι.
Ο περιορισμός των θερμίδων δεν έχει δοκιμαστεί στους ανθρώπους ως στρατηγική αντιγήρανσης. Το κύριο μήνυμα αυτής της μελέτης είναι ότι πρέπει να φροντίζουμε το σώμα μας.