Η ανεπάρκεια σιδήρου ίσως σχετίζεται με την απώλεια ακοής υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές σε άρθρο που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο JAMA Otolaryngology-Head & Neck Surgery.
Επιστημονική ομάδα του Κολεγίου Ιατρικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, με επικεφαλής την Δρ Καθλιν Σιεφερ, μελέτησε τη σχέση νευροαισθητηριακής απώλειας ακοής και αγώγιμης απώλειας ακοής και αναιμία λόγω ανεπάρκειας σιδήρου σε άτομα 21-90 ετών στις ΗΠΑ.
Δεδομένου ότι η αναιμία λόγω έλλειψης σιδήρου είναι μεν συχνή αλλά αντιμετωπίσιμη κατάσταση, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η καλύτερη κατανόηση της σχέσης με όλους τους τύπους απώλειας ακοής ενδεχομένως να ανοίγει νέες δυνατότητες για πρώιμο εντοπισμό και κατάλληλη θεραπεία.
Έτσι, οι ειδικοί μελέτησαν στοιχεία από ιατρικά αρχεία της Πολιτείας της Πενσυλβάνια και ως αναιμία λόγω ανεπάρκειας σιδήρου ορίστηκαν τα χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης και φερριτίνης αναλογικά με την ηλικία και το φύλο σε 305.339 άτομα, 21-90 ετών. Να σημειωθεί ότι το 43% του δείγματος ήταν άνδρες, κατά μέσο όρο 50 ετών.
Από την επεξεργασία των δεδομένων διαπιστώθηκε στο δείγμα 1,6% συχνότητα συνδυαστικής απώλειας ακοής και 0,7% συχνότητα αναιμίας λόγω έλλειψης σιδήρου. Η νευροαισθητηριακή απώλεια ακοής (όταν δηλαδή η βλάβη είναι στον κοχλία ή στις νευρικές οδούς από το έσω ους προς τον εγκέφαλο), που ήταν παρούσα στο 1,1% των ατόμων με αναιμία, μαζί με την συνδυαστική απώλεια ακοής (συνδυασμός απώλειας ακοής λόγω προβλημάτων στα οστά του έσω ους, κώφωσης, νευροαισθητηριακής απώλειας και ακαθόριστης απώλειας ακοής), που αφορούσε στο 3,4% του δείγματος, συσχετίστηκαν άμεσα με την αναιμία λόγω ανεπάρκειας σιδήρου.
«Υπάρχει τελικά σχέση μεταξύ αναιμίας και απώλειας ακοής. Επόμενος στόχος μας είναι η καλύτερη κατανόηση της και αν η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της αναιμίας μπορεί να έχει συνολικά θετική επίδραση στα άτομα με απώλεια ακοής» αναφέρουν οι συγγραφείς της μελέτης.