ΚΡΗΤΗ
Οροπέδιο Καθαρού: σήμερα η απόφαση για την σφαίρα που σκότωσε τον 36χρονο Γιώργο στο γλέντι για τις κουρές
Την ενοχή του, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, πρότεινε η Εισαγγελέας της έδρας - "Θέλω να ξέρω την αλήθεια να την πω στο γιο μου", είπε με δάκρυα η χήρα
Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Σήμερα αναμένεται η ετυμηγορία του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ηρακλείου στην υπόθεση με τις ματωμένες κουρές, στο Οροπέδιο Καθαρού, το καλοκαίρι του 2024, οπότε και έπεσε νεκρός με μία σφαίρα στο στήθος ο 36χρονος Γιώργος Νταγιάκος, μοναχοπαίδι και πατέρας ενός μικρού παιδιού. Είχε σηκωθεί για λίγο από το τραπέζι της παρέας για να πάει στην τουαλέτα και επέστρεφε. Το νήμα της ζωής του έκοψε ο 33χρονος μπατζανάκης του, ο άνδρας της αδερφής της γυναίκας του θύματος, πατέρας τριών μικρών παιδιών, ο οποίος έριχνε μπαλοθιές και μάλιστα περιγράφεται ότι προσπαθούσε να στοχεύσει μπουκάλι που είχαν κρεμάσει σε πρίνο. Η Εισαγγελέας της έδρας, νωρίτερα, πρότεινε την ενοχή του 33χρονου κατηγορούμενου, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, δηλαδή την ενοχή του για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Η διαδικασία συνεχίζεται με τις αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών.
Ματωμένες κουρές: «Δεν είμαι Θεός, ούτε Δικαιοσύνη. Μάνα είμαι και τον είχα ένα»
Μάρτυρες που ήταν παρόντες στο περιστατικό τη μοιραία ημέρα υποστήριξαν στη δίκη ότι «η τραγωδία ήταν ατύχημα, μία κακή στιγμή». Ωστόσο η χήρα του 36χρονου αλλά και οι γονείς του έχουν σοβαρά ερωτηματικά που εκπορεύονται ουσιαστικά από την στάση που τήρησε ο ίδιος ο κατηγορούμενος μετά την τραγωδία αλλά και τις καταθέσεις μαρτύρων που αν και παρόντες, «δεν είδαν τίποτα την κρίσιμη στιγμή». Στην υπόθεση του Καθαρού όλοι οι μάρτυρες παραδέχονται ότι είχαν πιει πάρα πολύ, ξεκινώντας με τις πρώτες τσικουδιές από τις 11 το πρωί και έφθασαν να πίνουν σερί μέχρι τις 7 το απόγευμα οπότε και σταμάτησαν βιαίως λόγω του πυροβολισμού. Από καταθέσεις προκύπτει ότι είχαν φθάσει στο σημείο να αφαιρέσουν εντελώς το εσωτερικό καρπουζιών, να το γεμίσουν με τσικουδιά για να το πιούνε.
Και πάνω εκεί στο μεθύσι τους και στην παραζάλη, ο 33χρονος, που περιγράφεται ως ένα άτομο ενεργό με τα όπλα, άρχισε τους πυροβολισμούς, άλλοτε καθήμενος, άλλοτε όρθιος. Στο χώρο βρίσκονταν και 5-6 μικρά παιδιά, ανάμεσα στα οποία και ένα από τα παιδιά του κατηγορούμενου. Λίγο πριν το μοιραίο περιγράφεται ότι ο 33χρονος είχε βαλθεί να πυροβολεί προς το μπουκάλι που ήταν κρεμασμένο σε πρίνο, σε μια επίδειξη ικανότητας στόχευσης. Και τότε η σφαίρα «βρήκε» τον μπατζανάκη του που επέστρεφε στο τραπέζι, κάνοντας τον κύκλο λόγω κάποιων σταθμευμένων οχημάτων. «Θέλω να μάθω αν ισχύουν αυτά που μου μετέφεραν ότι δηλαδή πυροβολούσε για να γελάσει, να κάνει την πλάκα του. Θέλω να μάθω τι ισχύει. Με είχε ρωτήσει ο 4χρονος γιος μου «τι έπαθε ο μπαμπάς και σταμάτησε να χτυπάει η καρδούλα του;». Και δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Αύριο, μεθαύριο που θα με ξαναρωτήσει, θέλω να ξέρω πώς έφυγε ο πατέρας του, θέλω να ξέρω τι να του πω» είχε καταθέσει με δάκρυα η χήρα του αδικοχαμένου Γιώργου. Σχολίασε αρνητικά την στάση του κατηγορούμενου να φύγει από τον τόπο του συμβάντος, σχολίασε όμως με επικριτικό τρόπο και την στάση των αυτοπτών μαρτύρων. «Ήταν τόσοι εκεί και κανείς δεν είδε πώς έπεσε ο Γιώργος. Ήταν 8-10 άτομα εκεί και κανείς δεν είδε την στιγμή που δολοφονήθηκε ο άνδρας μου».
Συγκλονιστική ήταν στην κατάθεση της και η μητέρα του θύματος. «Ένα παιδί είχα. Δεν είμαι ούτε Θεός, ούτε δικαιοσύνη. Μάνα είμαι. Ο γιος μου πριν πέσει νεκρός, είδε τον δολοφόνο του. Οι σχέσεις τους ήταν φαινομενικά καλές, όμως δεν μπορώ να ξέρω τι μπορεί να σκέφτεται μέσα του ο καθένας. Αν υπέβοσκε κάποιος φθόνος, κάποια ζήλεια..».
Η μάρτυρας, με πολύ θυμό, επέκρινε την στάση του 33χρονου να σηκωθεί να φύγει από τον τόπο του συμβάντος. «Σκοτώνεις έναν αγαπημένο σου, υποτίθεται, άνθρωπο και αντί, ως όφειλε, να καθίσει εκεί και να τον φροντίσει, εξαφανίστηκε και πέταξε το όπλο. Ας καθόταν εκεί να του κρατάει το χέρι μέχρι να πάω. Να μου πει ότι έκανε βλακεία.. Θα ήταν διαφορετικά. Η στάση του αυτή με έβαλε σε σκέψεις. Δεν μπορώ να σκοτώσω έναν άνθρωπο και να προσπαθώ να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα. Με έβαλαν σε σκέψεις όμως και οι καταθέσεις των μαρτύρων. Δεν βρέθηκε άνθρωπος να με πείσει πώς πραγματικά έγιναν τα γεγονότα».
