Οικογένεια Καλομοίρη: «εμείς ζητήσαμε και ζητάμε μόνο δικαιοσύνη»

Το διπλό φονικό των Ανωγείων με θύματα τον 63χρονο Λευτέρη Καλομοίρη και τον 32χρονο Γιώργη Ξυλούρη είναι μία τραγωδία με πολλά δραματικά πρόσωπα. Με την υπόθεση να παραμένει «ανοιχτή» δικαστικώς, πέντε χρόνια μετά το διπλό θανατικό, και λίγο πριν την δίκη της Παρασκευής, η οικογένεια Καλομοίρη θέλησε να δώσει στη δημοσιότητα μία επιστολή στην οποία αποτυπώνει τις δικές της θέσεις, σκέψεις, συναισθήματα. 

Αναλυτικά, αναφέρεται:

«Με βαθύ πόνο και αίσθημα αδικίας, η οικογένειά μας – τα παιδιά του αδικοχαμένου Λευτέρη Καλομοίρη και η σύζυγός του– νιώθει την ανάγκη να απαντήσει δημόσια, για πρώτη φορά, έπειτα από πέντε χρόνια σιωπής, σε όσα διαστρεβλώνονται συστηματικά για το τραγικό γεγονός της 2ας Μαΐου 2020.

Χήρα Γιώργη Ξυλούρη: «Τώρα πια έχω "γκρεμιστεί". Ζω μόνο για τα παιδιά μου»

ΚΡΗΤΗ 07.05.2025

Χήρα Γιώργη Ξυλούρη: «Τώρα πια έχω "γκρεμιστεί". Ζω μόνο για τα παιδιά μου»

Την ημέρα εκείνη, έξω από το σπίτι μας, ο πατέρας μας, ένας άνθρωπος ειρηνικός, οικογενειάρχης, της παράδοσης, της τέχνης και της προσφοράς, έπεσε νεκρός από τα πυρά ενός ανθρώπου που λυσσαλέα διψούσε για αίμα αδυνατώντας να σκεφτεί ακόμα και τα ίδια του τα παιδιά. Στο φρικτό θέαμα της δολοφονίας του πατέρα μας, ο αδερφός μας Μανώλης, βρισκόμενος εκεί λίγα δευτερόλεπτα μετά ακούγοντας τα ουρλιαχτά της μάνας μας, μη μπορώντας να διαχειριστεί το σοκ και την φρίκη της εικόνας που αντίκρισε αντέδρασε με τρόπο μοιραίο, αφαιρώντας τη ζωή του ανθρώπου που λίγο πριν είχε αφαιρέσει τη ζωή του πατέρα μας.

Από εκείνη τη μέρα, η ζωή μας έχει γίνει διπλά βασανιστική: δεν επιδιώξαμε ποτέ εκδίκηση, ούτε παρουσιάσαμε τους εαυτούς μας ως ήρωες. Θρηνούμε την απώλεια του πατέρα μας, βιώνουμε την απουσία του Μανώλη που κρατείται στη φυλακή, και παράλληλα αντιμετωπίζουμε καθημερινά ένα κύμα στοχοποίησης, ψευδών ισχυρισμών και δημόσιας σπίλωσης από την πλευρά των ανθρώπων που χωρίς καμία αμφιβολία φέρουν και οι ίδιοι ευθύνες για όλη αυτή την τραγωδία.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή υπήρξε μια εκ διαμέτρου διαφορετική αντιμετώπιση αυτού του τραγικού συμβάντος. Την ίδια ώρα που η αδερφή μας, στον επικήδειο λόγο του πατέρα μας, μίλησε για δύο νεκρούς και για μια οικογένεια που θρηνεί και για τους δυο ( εννοώντας και τον άνθρωπο που σκότωσε τον αγαπημένο μας πατέρα  και «θέρισε» τις ζωες μας). Απο την άλλη πλευρά που επιμένουν να παρουσιάζονται ως αποκλειστικά θύματα, απαγορεύτηκε ακόμα και η σορός του πατέρα μας να μπει στο σπίτι μας πριν οδηγηθεί στην τελευταία του κατοικία, με απειλές που μας ανάγκασαν να εγκαταλείψουμε το χωριό για τρία χρόνια.

Εμείς ζητήσαμε και ζητάμε μόνο δικαιοσύνη. Ο Μανώλης δεν δραπέτευσε, δεν κρύφτηκε, δεν αρνήθηκε τίποτα. Παρέδωσε τον εαυτό του στις αρχές και πληρώνει ήδη βαρύ τίμημα για την πράξη του. Όμως, αυτό δεν φαίνεται να είναι αρκετό. Η σπίλωση συνεχίζεται και τώρα – λίγο πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης – επιχειρείται με δημόσια δημοσιεύματα να αλλοιωθεί ξανά η αλήθεια και να διαμορφωθεί κλίμα συναισθηματικού εκβιασμού.

Σεβόμαστε κάθε άνθρωπο που θρηνεί. Αλλά δεν θα επιτρέψουμε άλλο την προσβολή, την παραποίηση και την ενοχοποίηση της δικής μας οικογένειας.

Η σιωπή μας δεν ήταν αδυναμία. Ήταν σεβασμός. Δε ζητάμε τη λύπηση κανενός. Ζητάμε μόνο το αυτονόητο: σεβασμό στην αλήθεια, στη μνήμη των νεκρών και στην αξιοπρέπεια όσων επέζησαν. Αρνούμαστε να αφήσουμε τη δημόσια σιωπή μας να ερμηνεύεται ως αδυναμία. Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και στο φως που φέρνει η αλήθεια, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να τη θολώσουν.

Με τιμή,

Η Οικογένεια του Λευτέρη Καλομοίρη (Ντελικανή)»