«Το Κυλικείο της Αγάπης»: Μια αληθινή ιστορία αγάπης από το πιο ήσυχο σημείο του σχολείου

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, κυκλοφόρησε το βιβλίο του Στέφανου Ζαχαριουδάκη, υπεύθυνο του κυλικείου στο Δημοτικό Ζαρού, με τίτλο «Το Κυλικείο της Αγάπης».
Ο ίδιος αναφέρει στο Cretalive τα εξής: «Υπάρχουν επαγγέλματα που σου εξασφαλίζουν ένα εισόδημα. Κι υπάρχουν κι εκείνα που, χωρίς να το καταλάβεις, σου γεμίζουν την ψυχή. Για μένα, αυτό ήταν — και είναι — το Σχολικό Κυλικείο μου. Ένας μικρός χώρος, γεμάτος φωνές, γέλια, ανυπομονησία, αλλά πάνω απ’ όλα γεμάτος αγάπη. Μια αγάπη που δεν μετριέται σε ευρώ, δεν ζυγίζεται σε γραμμάρια, δεν μπαίνει σε ράφια. Μια αγάπη που σου την προσφέρει ένα παιδί απλόχερα, χωρίς όρους, χωρίς ανταλλάγματα, μόνο επειδή σε βλέπει.

Image

Μεγάλωσα μέσα σε αυτή τη ζεστασιά. Έμαθα να αναγνωρίζω χαμόγελα, να καταλαβαίνω βλέμματα, να ακούω τις σιωπές τους. Κάθε «καλημέρα», κάθε «ευχαριστώ» και κάθε λάμψη στα μάτια τους, όταν τους πρόσφερα κάτι περισσότερο από ένα σνακ — έναν καλό λόγο, μια καλή πράξη, λίγη υπομονή — ήταν το πραγματικό κέρδος της ημέρας μου.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε το παραμύθι μου, «Το Κυλικείο της Αγάπης». Ένα κυλικείο διαφορετικό. Που δεν πουλάει τρόφιμα… αλλά προσφέρει αγαθά που δεν λήγουν ποτέ: Αγάπη. Καλοσύνη. Υπομονή. Μικρά «κουτάκια» γεμάτα αξίες, σκέψεις και συναισθήματα που μπορούν να αλλάξουν έναν χαρακτήρα, μια ζωή, έναν ολόκληρο κόσμο.
Το παραμύθι αυτό μιλάει για τη διαφορετικότητα — γιατί σε ένα σχολείο, όπως και στη ζωή, κανένα παιδί δεν είναι ίδιο με το άλλο. Κι αυτή είναι η ομορφιά μας. Μιλάει για τη δύναμη του να μοιράζεσαι — γιατί οτιδήποτε μοιράζεις από την καρδιά σου, δε μικραίνει… μεγαλώνει.
Ήθελα να γράψω μια ιστορία που να θυμίζει στα παιδιά — και στους μεγάλους — ότι το πιο πολύτιμο πράγμα δεν είναι αυτό που κρατάς στα χέρια σου, αλλά αυτό που δίνεις. Ότι ο άνθρωπος γίνεται καλύτερος όχι όταν γεμίζει τσέπες, αλλά όταν γεμίζει ψυχές.

Image

Και αν κάτι με δίδαξε η καθημερινότητά μου στο σχολείο, είναι πως τα παιδιά δεν ζητούν πολλά. Ζητούν να τα βλέπεις. Να τα ακούς. Να τα αγαπάς. Να τους δείχνεις πως ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος, ξεκινώντας από έναν πάγκο κυλικείου και μια καρδιά πρόθυμη να δώσει.
Αυτό το παραμύθι είναι η δική μου ευχή για όλα τα παιδιά: να μεγαλώσουν σε έναν κόσμο όπου η αγάπη θα είναι άφθονη, η καλοσύνη θα είναι αυτονόητη και η υπομονή θα είναι δώρο που προσφέρεται καθημερινά.
Γιατί μερικές φορές…
το πιο απλό μέρος του σχολείου, κρύβει τις πιο μεγάλες αλήθειες της ζωής.»
 

Ακολουθήστε το hashtag: Παιδί: Εκεί αρχίζει το αύριο και δείτε όλα τα θέματα του αφιερώματος.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο