Ευ. Αποστολάκης στο Cretalive: Με ευρωπαϊκό σχεδιασμό θα λυθεί το μεταναστευτικό – Λάθος η κλειστή δομή στην Κρήτη

Συντεταγμένο ευρωπαϊκό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της προσφυγικής – μεταναστευτικής κρίσης ζητά μέσα από συνέντευξή του στο Cretalive ο Ρεθεμνιώτης Βουλευτής Επικρατείας Ευάγγελος Αποστολάκης. Ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας κατηγορεί την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για ολιγωρία και απορρίπτει τη δημιουργία κλειστής δομής στην Κρήτη, προειδοποιώντας πως “μια τέτοια προοπτική μπορεί να πλήξει σοβαρά τον τουρισμό, βασικό πυλώνα της οικονομίας” του νησιού.

Στην παρούσα φάση οργανωμένες και στελεχωμένες εγκαταστάσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα “μπορούν να φιλοξενήσουν άμεσα κόσμο” αντιπροτείνει, ενώ εστιάζει στην ανάγκη μιας καλύτερης διαχείρισης της όλης κατάστασης, “που μάλιστα δε θα εκθέτει τη χώρα, δεδομένου ότι έχουμε καταδικαστεί πολλές φορές για παραβίαση των διεθνών μας υποχρεώσεων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις επαναπροωθήσεις”.

Με την πλούσια και πολύχρονη εμπειρία του, στο δυναμικό γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό πεδίο, διακρίνει πως “το κίνητρο της πλευράς Χαφτάρ είναι να ασκήσει πίεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του μεταναστευτικού και ως μοχλό πίεσης χρησιμοποιεί και την Ελλάδα αλλά και την Ιταλία”.

Με την αποπομπή της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας από τη Βεγγάζη, “ο στρατηγός Χαφτάρ επιχείρησε να επιβάλλει de facto αναγνώριση της επικαλούμενης κυβέρνησης του” υπογραμμίζει ο κ. Αποστολάκης, σχολιάζοντας πως “οι διπλωματικές αποστολές πρέπει να έχουν σοβαρή προετοιμασία και μελέτη για να μπορέσουν να επιφέρουν ένα επιθυμητό αποτέλεσμα και επίσης πρέπει να γίνεται και μια εκτίμηση ρίσκου”.

Δεν αποκλείει την εμπλοκή, έμμεσα ή άμεσα, της Άγκυρας στα όσα διαδραματίζονται, με δεδομένο ότι η Τουρκία έχει πολιτική και στρατιωτική επιρροή στη Λιβύη.

“Από τις πληροφορίες που έχουμε, γνωρίζουμε ότι στα παράλια της Λιβύης υπάρχουν χιλιάδες άτομα που επιθυμούν να κατευθυνθούν προς την Ευρώπη και αυτό σίγουρα είναι κάτι που πρέπει να το έχουμε υπόψη” επισημαίνει ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

Τάσσεται υπέρ της συντήρησης ενός ανοιχτού διαλόγου “σε όποιες προσπάθειες κάνει η χώρα μας”, θεωρώντας εξίσου σημαντική “τη σταθερή υπεράσπιση των πάγιων εθνικών θέσεων σε όλα τα διεθνή fora”.

Σε κάθε περίπτωση, “οι κινήσεις μας πρέπει να είναι σοβαρά προετοιμασμένες και μελετημένες” συμβουλεύει, προσθέτοντας πως “η Ελλάδα χρειάζεται να ενεργοποιήσει ξανά την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που ακολουθούσε μέχρι πριν κάποια χρόνια και που μας είχε επιφέρει θετικά αποτελέσματα”.

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Αποστολάκη στο Cretalive.gr

"Για ό,τι συμβαίνει στην Κρήτη ευθύνεται η κυβέρνηση, η λύση πρέπει να δοθεί από την Ευρώπη"

Πώς σχολιάζετε τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές στα νότια της Κρήτης και τους μέχρι σήμερα χειρισμούς της κυβέρνησης;

Τη Δευτέρα 7.07.25 σημειώθηκε ρεκόρ αφίξεων στη Κρήτη, με το συνολικό αριθμό αφιχθέντων να ξεπερνάει τις 9.000 από την αρχή του έτους. Όμως, το ζήτημα της ανάγκης διαχείρισης του μεταναστευτικού από τη Λιβύη δεν είναι ένα θέμα που ανέκυψε τελευταία, έχει ξεκινήσει επί της ουσίας περίπου 2 χρόνια, με τις μεταναστευτικές διαδρομές να αλλάζουν στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και με την Κρήτη να γίνεται η βασική πύλη εισόδου στην Ευρώπη. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι χρονικά υπήρχε περιθώριο σχεδιασμού. Δυστυχώς, η κυβέρνηση δεν εκμεταλλεύτηκε το χρονικό περιθώριο των σχετικά μειωμένων αφίξεων, για να μπορέσει να αποσοβηθεί μια κρίση που ήταν εμφανές ότι θα ανακύψει. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Λιμενικές Αρχές της Κρήτης προειδοποιούσαν, εδώ και καιρό, για τις αυξητικές τάσεις των ροών και ζητούσαν ενίσχυση σε υλικά μέσα και έμψυχο δυναμικό για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα αυξημένα καθήκοντα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη αυτές τις φωνές, προχώρησα σε κατάθεση πολλών ερωτήσεων στη Βουλή, στις οποίες τα αρμόδια Υπουργεία φαίνονταν να απαντούν με ευχολόγια και χωρίς διάθεση ανάληψης ουσιαστικών πρωτοβουλιών. Η κατάσταση που βλέπουμε στη Κρήτη είναι η λογική συνέπεια της κυβερνητικής ολιγωρίας, αν λάβει κανείς υπόψη την ευρύτερη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, με ενεργές εμπόλεμες συρράξεις που δημιουργούν συνθήκες αστάθειας και κινδύνου για τον γενικό πληθυσμό.

Ποια θεωρείτε ότι είναι η βέλτιστη δυνατή λύση;

Το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι ένα πολυδιάστατο ζήτημα, στο οποίο δεν χωρούν απλουστευτικές απαντήσεις. Οι παράγοντες που το επηρεάζουν είναι πολλοί και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στους ευρύτερους σχεδιασμούς. Όπως είπα και πριν, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την Αφρική είναι πραγματικά αποσταθεροποιητική και συμβάλει ενεργά στην αύξηση των ροών. Πρέπει αυτό να γίνει κατανοητό. Το δεύτερο σημείο που πρέπει να δούμε είναι το πώς διαχειρίζεται η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση το θέμα. Είναι μια γνωστή φράση ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά σύνορα. Αυτό πρέπει να το δούμε στη πράξη. Η λύση δεν μπορεί να δοθεί μόνο από ένα κράτος, άλλωστε η Ελλάδα δεν είναι χώρα – προορισμός αλλά σταθμός – transit. Είναι ένα θέμα που πέραν από τις όποιες κινήσεις οφείλει μια κυβέρνηση να κάνει για να το αντιμετωπίσει, θα πρέπει να υπάρχει ένας συντεταγμένος ευρωπαϊκός σχεδιασμός που θα λαμβάνει υπόψη ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αφεθεί μόνη της να αντιμετωπίσει άλλη μια τέτοια κρίση. Η Κυβέρνηση είχε, ωστόσο, χρόνο να εξασφαλίσει ότι οι λιμενικές αρχές θα έχουν τη στελέχωση αλλά και την εκπαίδευση που χρειάζεται για να αντιμετωπίσουν την αύξηση των αφίξεων και θα είχε επίσης εξασφαλίσει μια συντεταγμένη και ταχεία διαδικασία εξέτασης των φακέλων των αφιχθέντων. Ως προς το ζήτημα δημιουργίας δομής φιλοξενίας κλειστού τύπου στη Κρήτη, φαίνεται ότι κάτι τέτοιο δεν απαιτείται προς το παρόν εφόσον υπάρχουν οργανωμένες και στελεχωμένες δομές στην ηπειρωτική Ελλάδα που μπορούν να φιλοξενήσουν άμεσα κόσμο. Είναι δε ένα ζήτημα σημαντικό για το νησί καθώς μια τέτοια προοπτική μπορεί να πλήξει σοβαρά τον τουρισμό, βασικό πυλώνα της οικονομίας της Κρήτης. Άλλωστε υπάρχουν άλλοι πιο πρόσφοροι και αμεσότεροι τρόποι διαχείρισης του ζητήματος, τους οποίους μπορεί και πρέπει να εντατικοποιήσει η Κυβέρνηση. Το ζήτημα χρειάζεται την κατάλληλη διαχείριση που μάλιστα δε θα εκθέτει τη χώρα, δεδομένου ότι έχουμε καταδικαστεί πολλές φορές για παραβίαση των διεθνών μας υποχρεώσεων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις επαναπροωθήσεις.

Image

Η σημερινή πίεση που δέχεται η Κρήτη ομοιάζει με την αντίστοιχη που είδαμε στον Έβρο το 2020, όπου πολλοί μίλησαν για ένα είδος "υβριδικού πολέμου" με τις ευλογίες και τις μεθοδεύσεις της γείτονος;

Όσα παρακολουθήσαμε να διαδραματίζονται στον Έβρο το 2020 ήταν η προσπάθεια της Τουρκίας να ασκήσει πίεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να λάβει περισσότερη στήριξη στο πλαίσιο της Συμφωνίας ΕΕ- Τουρκίας για το μεταναστευτικό. Από τις δηλώσεις τον αξιωματούχων της γείτονος προέκυπτε ότι το μονομερές άνοιγμα των συνόρων από πλευράς Τουρκίας ήταν ακριβώς αυτό, ένας μοχλός πίεσης προς την Ε.Ε. για να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να διεκδικήσει νέα ανταλλάγματα. Προς το παρόν δεν μπορούμε να πούμε ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη Κρήτη. Από τις πληροφορίες που έχουμε, γνωρίζουμε ότι στα παράλια της Λιβύης υπάρχουν χιλιάδες άτομα που επιθυμούν να κατευθυνθούν προς την Ευρώπη και αυτό σίγουρα είναι κάτι που πρέπει να το έχουμε υπόψη. Αλλά όπως προανέφερα, εάν θέλουμε να υπάρξει μια αντιμετώπιση ουσιαστική, η διαχείριση του ζητήματος πρέπει να γίνει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να είναι και η στόχευση της Κυβέρνησης, δηλαδή να πείσει την Ε.Ε. να ενεργήσει συλλογικά.

Η τουρκική εμπλοκή και η αναγκαία "πολυδιάστατη" εξωτερική πολιτική της Ελλάδας

Υπάρχει κατά τη γνώμη σας τουρκικός “δάκτυλος” στην όλη υπόθεση, ειδικά μετά τα όσα διαδραματίστηκαν στη Λιβύη με την εκδίωξη -ουσιαστικά- της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας από τον Χαφτάρ;

Δεν μπορούμε να συζητήσουμε αυτή τη στιγμή για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν τα ευρήματα για να υποστηρίξουμε κάτι τέτοιο. Θεωρώ ότι το βασικό δεδομένο είναι ο ίδιος ο Χαφτάρ. Δεν πρέπει να εξετάζεται ως ένας ασήμαντος παράγοντας στην εξέλιξη του όλου ζητήματος καθώς φαίνεται να έχει μεγάλη επιρροή σε αρκετά μεγάλο γεωγραφικό εύρος της Βόρειας Αφρικής και φυσικά διαθέτει και ένοπλες δυνάμεις που υποστηρίζουν τις θέσεις του. Φαίνεται λοιπόν, με βάση τα όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, ότι το κίνητρο της πλευράς Χαφτάρ είναι να ασκήσει πίεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του μεταναστευτικού και ως μοχλό πίεσης χρησιμοποιεί και την Ελλάδα αλλά και την Ιταλία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στη Λιβύη υπάρχουν δύο Κυβερνήσεις, η μία αναγνωρισμένη από τον Ο.Η.Ε., το ζήτημα αυτό πρέπει συνεπώς να το εξετάζουμε και ως ένα εσωτερικό θέμα της Λιβύης , στην οποία υπάρχει ενεργή διαμάχη για την εξουσία. Όμως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κάποια εμπλοκή της γείτονος στις μεταναστευτικές διαδρομές λαμβάνοντας υπόψη ότι η Τουρκία έχει πολιτικό στρατιωτική επιρροή στην περιοχή. Σίγουρα οι τελευταίες εξελίξεις εξομάλυνσης των σχέσεων της πλευράς Χαφτάρ με την Τουρκία δεν πρέπει να περνάνε απαρατήρητες αλλά πρέπει και πάλι να πω ότι το βασικό ζητούμενο είναι η αντιμετώπιση του προβλήματος σε επίπεδο Ε.Ε. και όχι σε επίπεδο κρατών – μελών. Ως προς τα δικά μας θεωρώ ότι αυτές οι διπλωματικές αποστολές πρέπει να έχουν σοβαρή προετοιμασία και μελέτη για να μπορέσουν να επιφέρουν ένα επιθυμητό αποτέλεσμα και επίσης πρέπει να γίνεται και μια εκτίμηση ρίσκου, που απ’ ότι φάνηκε δεν έγινε και είχαμε τα αποτελέσματα που όλοι είδαμε.

Το διπλωματικό “φιάσκο”, όπως ορισμένοι το χαρακτήρισαν, αποτέλεσμα του διανοιγόμενου χάσματος στις συνομιλίες μας με τη Λιβύη, ενέχει γεωπολιτικές σκοπιμότητες, που ίσως να υποκρύπτουν παιχνίδια και στρατηγικές, οι οποίες ενδεχομένως να εκτονωθούν με κάποιο ένοπλο θερμό επεισόδιο;

Το επεισόδιο στη Βεγγάζη δεν ήταν ένα απλό διπλωματικό περιστατικό αλλά ένα σαφές μήνυμα προς την ΕΕ (και την Ελλάδα) καθώς ο στρατηγός Χαφτάρ επιχείρησε να επιβάλλει de facto αναγνώριση της επικαλούμενης κυβέρνησης του. Οι σχέσεις μας με τη Λιβύη τα τελευταία χρόνια είναι σύνθετες με βασικό σημείο τριβής το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Οι δε αντιδράσεις της Λιβύης στη πρόσφατη δημοσίευση της πρόσκλησης για υποβολή προσφορών για τις άδειες στα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης πατάει ακριβώς πάνω σε αυτό το ζήτημα. Εάν συνυπολογίσουμε την ευρύτερη κατάσταση της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι προφανές ότι οι κινήσεις μας πρέπει να είναι σοβαρά προετοιμασμένες και μελετημένες. Θεωρώ ότι η συντήρηση ενός ανοιχτού διαλόγου είναι σημαντική σε όποιες προσπάθειες κάνει η χώρας μας, όπως επίσης θεωρώ σημαντική τη σταθερή υπεράσπιση των πάγιων εθνικών θέσεων σε όλα τα διεθνή fora. Η Ελλάδα χρειάζεται να ενεργοποιήσει ξανά την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που ακολουθούσε μέχρι πριν κάποια χρόνια και που μας είχε επιφέρει θετικά αποτελέσματα. Είμαστε κράτος μέλος της Ε.Ε., είμαστε κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, έχουμε σημαντικές στρατηγικές συνεργασίες και πρέπει όλα αυτά τα εργαλεία να τα χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση και με συστηματικό τρόπο για να μπορέσουμε να προλάβουμε τις όποιες εξελίξεις και να αντλήσουμε την μέγιστη ωφέλεια.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη