ΚΡΗΤΗ
Ένας διαφορετικός Καζαμίας: Οι ειδήσεις που θα θέλαμε να γράψουμε το 2026
Από μεγάλα επιστημονικά ή τεχνολογικά επιτεύγματα που αλλάζουν τη ροή των πραγμάτων, μέχρι μικρές, αθόρυβες αλλαγές που κάνουν την καθημερινότητα καλύτερη
Κάθε χρονιά μάς βρίσκει να γράφουμε ως επί το πλείστον για όσα δεν πήγαν όπως έπρεπε. Για τις καθυστερήσεις, τα κενά, τα προβλήματα που επιμένουν.
Στη χρονιά που ξεκίνησε, όλοι εμείς οι συντάκτες του Cretalive θα θέλαμε πολύ να έχουμε την ευκαιρία να γράψουμε και κάποιες άλλες ειδήσεις: Από μεγαλα επιστημονικά ή τεχνολογικά επιτεύγματα που αλλάζουν τη ροή των πραγμάτων, μέχρι μικρές, αθόρυβες αλλαγές που κάνουν την καθημερινότητα λίγο καλύτερη και δείχνουν ότι κάτι μπορεί να γίνει σωστά. Όχι φυσικά γιατί όλα λύθηκαν, αλλά γιατί κάποιοι άνθρωποι προσπάθησαν, συνεργάστηκαν – και τα κατάφεραν.
Ακολουθούν κάποιες από τις "ειδήσεις" που θα θέλαμε να δούμε δημοσιευμένες:
Μαρία Αγαπάκη: "Έκλεισαν" οριστικά οι "πληγές" του σεισμού στο Αρκαλοχώρι
Το 2026 θα ήθελα να γράψω μια καλή είδηση για τους σεισμόπληκτους του Αρκαλοχωρίου. Να γράψω ότι, μετά από χρόνια αναμονής, αποζημιώθηκαν ουσιαστικά, γύρισαν στα σπίτια τους και έκλεισαν –όσο γίνεται– τις πληγές που άνοιξαν τον Σεπτέμβριο του 2021. Να μην χρειάζεται πια να μιλάμε για κοντέινερ, παρατάσεις και υποσχέσεις, αλλά για αποκατάσταση, ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Μια είδηση που δεν θα είναι απλώς «θετική», αλλά δίκαιη· γιατί κάποιες καθυστερήσεις δεν είναι απλώς αριθμοί, είναι ζωές που έμειναν σε εκκρεμότητα.
Σταύρος Καραΐνδρος: Ανακαλύφθηκε το φάρμακο κατά του καρκίνου
Κοινότυπες, λέμε, είναι οι ευχές. Υγεία, τύχη, άντε κάποιοι προσθέτουμε και τα λεφτά. Η πρώτη συγκαταλέγεται στις δεδομένες που θα εκστομίζουμε, άλλο αν δεν την πιστεύουμε και τόσο, μέχρι να συμβεί κάτι που θα αλλάξει τη κοσμοθεωρία μας. Η αλήθεια είναι ότι σε ένα κόσμο με πολέμους και πανδημίες, η υγεία είναι το αγαθό εκείνο που μόνο δεδομένο δεν είναι.
Ειδήσεις το 2026 θα έχουμε και θα 'ναι μπόλικές. Όπως το 2025, το 2024 κ.ο.κ. Απ' όλα θα έχει ο μπαξές. Μακάρι, αυτή τη φορά, η επικαιρότητα να περιλαμβάνει περισσότερες ευχάριστες με επίκεντρο την υγεία. Δεν θα ήταν ωραίο να γραφτεί ότι ανακαλύφθηκε το φάρμακο κατά του καρκίνου; Τι πιο θετικό και πόσο πιο κοσμοϊστορικό γεγονός από αυτό; Και φυσικά πόσο λυτρωτικό για εκατομμύρια ανθρώπους. Ας ευχηθούμε, λοιπόν, σε αυτό!
Ευαγγελία Καρεκλάκη: Η ιστορία του Ταρίκ - Το αστέρι της αυγής που έγινε αστέρας της Παρί Σεν Ζερμέν
Στα 20 του χρόνια, ο Ταρίκ αποτελεί μία από τις πιο φωτεινές ιστορίες της σύγχρονης ποδοσφαιρικής Ευρώπης. Ο νεαρός μεσοεπιθετικός, που αγωνίζεται ως «δεκάρι» στην Παρί Σεν Ζερμέν, έχει ήδη υπογράψει συμβόλαιο εκατομμυρίων ευρώ και θεωρείται ένα από τα ανερχόμενα πρόσωπα της Ligue 1. Οι εμφανίσεις του με την παριζιάνικη ομάδα συνδυάζουν τεχνική αρτιότητα, ωριμότητα στο παιχνίδι και μία σπάνια ψυχραιμία για την ηλικία του, στοιχεία που τον έχουν καταστήσει βασικό κρίκο στο δημιουργικό κομμάτι της PSG.
Πίσω, όμως, από τους προβολείς και την αποθέωση, κρύβεται μια ιστορία που μοιάζει περισσότερο με κινηματογραφικό σενάριο. Γεννημένος στην πόλη Μαλακάλ του νότιου Σουδάν, με όνομα που σημαίνει «το αστέρι της αυγής», ο Ταρίκ έφτασε πριν από δύο χρόνια στη νότια Κρήτη μαζί με άλλους μετανάστες χωρίς έγγραφα, με μία μικρή βάρκα από το Τομπρούκ της Λιβύης. Εκείνο το παγωμένο χάραμα του Ιανουαρίου, οι διασώστες τον βρήκαν να τρέμει από το κρύο, κρατώντας στην αγκαλιά του μια ξεφουσκωμένη μπάλα ποδοσφαίρου. «Εγώ θα γίνω μεγάλος ποδοσφαιριστής» ψέλλισε με μια παράταιρη σιγουριά… Δύο χρόνια μετά βρέθηκε ξανά εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Στον νότο της Κρήτης. 3000 χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα. Δεν είναι πια το τρεμάμενο αγόρι με την ξεφουσκωμένη μπάλα στην αγκαλιά. Δεν είναι απλώς ο Ταρίκ. Είναι αυτό που υπαγορεύει το όνομα του: το αστέρι της αυγής. Καλή χρονιά!
Φρόσω Μαστορίδη: Και κάπως έτσι, ξαφνικά, ο κόσμος γέμισε χρώμα και οι βόμβες έγιναν κομφετί!
Το 2025, αλλά στην ουσία ήδη από χρόνια νωρίτερα, έγινε συνήθεια να περνάμε ειδήσεις για πολέμους κι εχθροπραξίες. Τόσο συνήθεια, που πλέον κάποιοι περνάνε τους αριθμούς των νεκρών με τόση ψυχρότητα, σαν να μην πρόκειται για ανθρώπους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αστάθειας έρχονται συνεχώς κι οι ειδήσεις για την ΕΕ που ετοιμάζεται για κάποιον πόλεμο που έρχεται, όπως λένε, από τον Βορρά, για το Σουδάν που -όπως υπογράμμισε κι η Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης- είναι αντιμέτωπο με την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που έχει καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως, για τους χιλιάδες νεκρούς στη Λωρίδα της Γάζας και τη γενοκτονία που σημειώνεται εκεί.
Με λίγα λόγια, η είδηση που θα ήθελα με ένα μαγικό ραβδί να δημιουργήσω και μετέπειτα να γράψω, θα ήταν πως σταμάτησαν όλοι οι πόλεμοι παγκοσμίως! Πως ξαφνικά, επικρατεί παγκόσμια ειρήνη (!) και επιτέλους συνειδητοποιήσαμε πως δεν έχουμε τίποτα ουσιώδες να χωρίσουμε εάν ο άνθρωπος καταφέρει να βάλει στην άκρη τον άνευ λόγου εγωισμό του, επιλέγοντας να προσφέρει ένα ασφαλές και όμορφο, γεμάτο ελπίδα, μέλλον στα παιδιά!
Ελένη Μπουρμά: Η νέα σχέση των social media με τα παιδιά
Το 2026 τα social media φυσικά θα συνεχίσουν να υπάρχουν, άλλωστε κινητά, tablet, pc πλέον αποτελούν προέκταση του χεριού μας, μέρος του σώματός μας! Απλώς, η 20ετής "μετάβαση" θα περάσει σε νέα διάσταση και πλέον δεν θα έχει φωτογραφικό υλικό! Μόνον επικοινωνία..."Τυφλή" μετάβαση δηλαδή, σε έναν κόσμο που έμαθε να στηρίζεται στην εικόνα και όχι στην ουσία! Με την ελπίδα οι περιορισμοί να δώσουν τη θέση τους στη σωστή ενημέρωση κι εκπαίδευση για να σώσουμε για τη νέα γενιά ό,τι μπορεί- αν μπορεί- να σωθεί! Καλή χρονιά!
Κατερίνα Μυλωνά: Ειδήσεις που δεν μπαίνουν στα πρωτοσέλιδα
Η Νίκη είναι 9 χρονών, πηγαίνει στην Δ΄ τάξη του Δημοτικού και κάθε Χριστούγεννα ένα παράπονο την πιάνει: δε βρίσκει ποτέ παρέα να πει τα κάλαντα. Όποτε χτυπάει το κουδούνι, τρέχει να ανοίξει την πόρτα, κάνει ένα βήμα πίσω και προσπαθεί με κόπο- είναι η αλήθεια- να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Φροντίζει πάντα, εκτός από χρήματα, να έχει στο σπίτι, σε αυτό το μπολ με τον Ρούντολφ το ελαφάκι, μερικά σοκολατάκια. Ξέρει πως αν η ίδια έβγαινε ποτέ στη γύρα, περισσότερο θα χαιρόταν με τα γλυκά παρά με τα χρήματα που θα μάζευε.
Η Νίκη είναι παιδί λίγο διαφορετικό, ντροπαλό, δε μιλάει πολύ, δεν κάνει φιλίες. Είναι και μοναχοπαίδι. Κανείς ποτέ δεν της πρότεινε να πάει μαζί του για τα κάλαντα και, φυσικά, η ίδια δεν τόλμησε να πλησιάσει κανένα παιδί για αυτό τον λόγο.
Οι γονείς της δουλεύουν όλη μέρα, ειδικά τις γιορτές που τα μαγαζιά γεμίζουν με κόσμο, εκείνοι, ως υπάλληλοι καταστημάτων δε σταματούν να εξυπηρετούν άλλους και όταν επιστρέφουν σπίτι να είναι κουρασμένοι.
Ο Γιώργος είναι συμμαθητής της από το Νηπιαγωγείο ακόμα. Μπορεί να πει κανείς ότι τα δύο παιδιά μοιάζουν. Με μία διαφορά: ότι ο Γιώργος φέτος το πήρε απόφαση: πήρε ένα τρίγωνο στο χέρι και άρχισε τη γύρα. Πρώτη στάση η πόρτα της Νίκης, λίγο άγχος του έφυγε καθώς χάρηκε που είδε ένα γνώριμο πρόσωπο. Λίγο πριν αρχίσει τα «Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά…» το σκέφτηκε. Εξοπλίστηκε με όσο θάρρος είχε και δεν είχε και της το πρότεινε. Η Νίκη έμεινε με τα μάτια κατάπληκτα και το στόμα ανοιχτό. Έτρεξε στο δωμάτιό της, ετοιμάστηκε, έβαλε και έναν σκούφο του Άι Βασίλη και πέρασε την ωραιότερη μέρα της ζωής της. Ο κουμπαράς γέμισε αλλά αυτό λίγη σημασία είχε. Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά και όταν οι γονείς της έφτασαν επιτέλους σπίτι εκείνη είχε κάτι να τους διηγηθεί και- όχι- δεν είχε να κάνει με μία ταινία που είδε στην τηλεόραση αλλά με όσα εκείνη έζησε στα αλήθεια.
*Οι ειδήσεις που θα ήθελα να γράφω για το 2026 είναι απλές, καθημερινές, όμορφες, από εκείνες που αλλάζουν τη ζωή των ανθρώπων αθόρυβα αλλά μέσα στον καθένα μας κάνουν κρότο.
Καλή χρονιά και ας κάνει ο μεγαλύτερός μας φόβος- η μοναξιά- μία τρύπα στο νερό!
Αντώνης Παντινάκης: Όλα να είναι καλύτερα
Στη ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο · όλα είναι υπό συνεχή διαπραγμάτευση, μια διαρκής πάλη καταρχάς με τον εαυτό μας, για να ισορροπήσουμε τα “θέλω” με τα “πρέπει”, να προσαρμοστούμε στις εκάστοτε συνθήκες και να παρουσιάσουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας στους γύρω μας. Αυτό είναι το ιδανικό, το ιδεατό: η θυσία του “εγώ” για το “εμείς”: η ευθύνη του ατομικού έναντι του συλλογικού.
Όσο κι αν φευγαλέα διατρέχει ως σκέψη το μυαλό μας, γρήγορα το αίσθημα της προσωπικής επιβίωσης επισκιάζει τα πάντα και το “κυνήγι” του οφέλους μιας μονάδας υπερκαλύπτει τους πάντες και τα πάντα, θολώνει και περιπλέκει στο νου τις όποιες φιλοδοξίες, απλά – καθημερινά – αγνά συναισθήματα εκτοπίζονται, αφού πολλές φορές νωρίτερα έχουν συνθλιβεί.
Η καλύτερη είδηση – ευχή για τη νέα χρονιά θα ήταν περισσότερη αντίληψη της πραγματικότητας από όσους-ες λαμβάνουν αποφάσεις, πρωτίστως από εμάς τους ίδιους: κι αυτό μια απόφαση είναι.
Περισσότερη Αγάπη και μόνο Αλήθεια στους γύρω μας. Καθαρά χέρια και καθαρά βλέμματα. Διαλλακτικότητα, διάθεση για προσφορά και συζήτηση, ανιδιοτελώς.
Από πλευράς του κράτους και τω κρατών...
Ένα δημόσιο σύστημα Υγείας και Παιδείας με ισχυρά θεμέλια, για τις επόμενες γενιές. Αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, παρεμβάσεις για την ενίσχυση της υπαίθρου, με κίνητρα σε νέα ζευγάρια.
Παγκόσμια συμφωνία Ειρήνης για να σταματήσουν οι άνθρωποι να γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης δουλεμπόρων: να πάψουν πια να ξεριζώνονται και να θαλασσοπνίγονται.
Διαφάνεια παντού, πολιτικές συμπερίληψης και στήριξης των αδύναμων. Να μπει τέλος στον πληθωρισμό της απληστίας που γεννά ακρίβεια και ανέχεια, αλλά και σε ό,τι δημιουργεί ανοχή στον πόνο και στο άσχημο.
Αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων υδάτινων πόρων, για να υπάρχει επάρκεια νερού, με σεβασμό στο Περιβάλλον.
Ουσιαστικές κινήσεις από όλους – κεντρική εξουσία, τοπική αυτοδιοίκηση (είδαμε ένα ωραίο παράδειγμα στον Δήμο Αγίου Βασιλείου) και πολίτες φυσικά- για τον τερματισμό της στεγαστικής κρίσης.
Είναι πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν.... άμεσα, χθες!
Ένα βήμα αρκεί τη φορά. Πρώτα απ’ όλα να αγαπήσουμε λίγο παραπάνω τους διπλανούς μας και να μπορούμε να τους κοιτάμε κατάματα, να τους ακούμε πιο πολύ – και να τους καταλαβαίνουμε επί της ουσίας.
Όσο κι αν μοιάζει πολιτικό μανιφέστο, όσο κι αν φαντάζει ότι ανάγεται στη σφαίρα της ουτοπίας, το παραπάνω κείμενο αποτελεί ένα γράμμα στον Άι Βασίλη, που όσο κι αν μεγαλώνουμε, τόσο παραπάνω δημιουργείται η επιθυμία επιστροφής στην αθωότητα της παιδικής μας ηλικίας και στη σπιρτάδα της εφηβείας και μετ-εφηβείας μας. Όταν όλα έμοιαζαν εφικτά μέσα μας.
Πρωτοχρονιά είναι, ας είμαστε αισιόδοξοι κι ας ελπίσουμε κάποιος – κάπου να μας ακούσει και να υλοποιήσει τις επιθυμίες μας.
Και του χρόνου καλύτερα... και καλύτεροι!
Ειρήνη Τσάκα: Μια μικρή κίνηση με σπουδαία αποτελέσματα
Χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς μεγάλες εξαγγελίες, μια απλή αλλά ουσιαστική αλλαγή που εφαρμόστηκε μέσα στο 2026 σε σχολεία της Κρήτης άρχισε ήδη να κάνει τη διαφορά. Με μικρές παρεμβάσεις στην καθημερινότητα των μαθητών το αποτέλεσμα είναι μετρήσιμο: λιγότερα προβλήματα, περισσότερη συμμετοχή, καλύτερο κλίμα, ουσιαστικότερα αποτελέσματα.
Εκπαιδευτικοί και γονείς μιλούν για μια αλλαγή που δεν ανακοινώθηκε με τυμπανοκρουσίες, αλλά φαίνεται στην πράξη. «Δεν λύθηκαν όλα», λένε, «όμως έγινε ένα βήμα που δείχνει ότι όταν υπάρχει σχεδιασμός και συνέπεια, ακόμα και μικρές αποφάσεις μπορούν να έχουν μεγάλο αντίκτυπο».
Ίσως τελικά το μέλλον να μην κρίνεται μόνο στα μεγάλα έργα, αλλά σε αυτές τις αθόρυβες επιλογές που χτίζουν καθημερινά καλύτερες συνθήκες για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών που θα διαμορφώσουν το αύριο.
Ελίνα Φαρσάρη: Η νύχτα που σταμάτησε ο θόρυβος!
Έμοιαζε μια νύχτα συνηθισμένη. Τουλάχιστον, έτσι ανέφεραν οι αυτόπτες και κυρίως οι αυτήκοοι μάρτυρες, σε κάθε γωνιά του κόσμου τούτου. Κάποιοι βρίσκονταν στα σπίτια τους, κάποιοι άλλοι στον δρόμο, ορισμένοι εργάζονταν ακόμη, αλλά υπήρχαν κι εκείνοι που διασκέδαζαν. Φυσικά, υπήρχαν κι εκείνοι που πονούσαν, φοβούντουσαν ή θρηνούσαν. Όλοι τους, όμως, ένιωθαν ότι κάτι μεγάλο, κάτι σπουδαίο και σπάνιο θα μπορούσε να συμβεί. Αυτή τη νύχτα. Και τότε ξαφνικά συνέβη.
Το ένιωσαν, όλοι, παντού, ταυτόχρονα. Οι ηλεκτρικές συσκευές σταμάτησαν. Οι υπολογιστές και τα κινητά έσβησαν. Το ίδιο οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα. Οι πολιτικοί βουβάθηκαν και τα όπλα σίγησαν. Τα τροχοφόρα ακινητοποιήθηκαν κι οι μηχανές σταμάτησαν κι αυτές. Κλάματα, ικεσίες, γέλια ή τραγούδια δεν ακούγονταν πια.
Ένα πέπλο λυτρωτικής σιωπής σκέπαζε τα πάντα. Τα φώτα έσβησαν. Κανένας θόρυβος δεν ακουγόταν στα πεδία της μάχης, στα χρηματιστήρια, στα κοινοβούλια, στα χειρουργεία, στις αγορές, στους δρόμους. Κανένας θόρυβος, ούτε καν ψίθυρος. Κανείς δεν φώναζε, δεν καυγάδιζε, δεν έκλαιγε, δεν εκλιπαρούσε. Και τι παράξενο, κανένας δεν φοβόταν! Μόλις συνήθισαν το σκοτάδι και τη σιωπή, συνέβη αυτή η παγκόσμια μαγεία. Τη Γη στεφάνωνε ένας έναστρος ουρανός. Όλοι μπορούσαν να δουν με γυμνό μάτι τους αστερισμούς λαμπερούς και ελπιδοφόρους να διαγράφουν την αέναη πορεία τους. Και τότε οι καρδιές τους συγχρονίστηκαν. Ήταν το μόνο που μπορούσαν να ακούσουν, μέσα στην απόλυτη σιωπή. Κάτι σαν την επικούρεια αταραξία. Άκουγαν το ρυθμικό τικ-τκ της δικής τους καρδιάς, αλλά και του διπλανού τους. Τι περίεργο πράγμα, άκουγαν και τις σκέψεις των άλλων. Σκέψεις που ήταν ακριβώς ίδιες με τις δικές τους. Τι ευεργετική που είναι η σιωπή. Πόσο αναζωογονητική η απουσία του θορύβου. Και τότε όλοι ένιωθαν τις καρδιές τους να πλημμυρίζουν από αγάπη, αλληλεγγύη, σεβασμό, συνεργασία. Και η ελπίδα δεν ήταν πια ένα συναίσθημα για αφελείς, αιθεροβάμονες ρομαντικούς. Είχε γίνει επιλογή!
Ήταν λοιπόν τόσο απλό; Αρκούσε το σταμάτημα του θορύβου για να “ακουστούν” όλα αυτά τα συναισθήματα που καταπλακώνουν και εξαφανίζουν από μέσα μας πόλεμοι, συγκρούσεις, έριδες, φθόνος, πανδημίες, πείνα και φτώχεια;
Έμειναν γαλήνιοι, να ακούν το τικ-τακ της καρδιάς του διπλανού τους, και υποσχέθηκαν πως μόλις ξημερώσει η μέρα δεν θα επιτρέψουν στους θορύβους να σαρώσουν ξανά την ανθρωπιά τους.
Αυτή ήταν η νύχτα που σταμάτησε ο θόρυβος. Η είδηση που θα ήθελα να γράψω το 2026, αλλά κυρίως να ζήσω!
Άννα Χαλεπάκη: Πολιτική με αλλαγή νοοτροπίας
Πώς θα ήταν αν το 2026 ξυπνούσαμε σε μια Ελλάδα με ένα διαφορετικό πολιτικό τοπίο; Αν τα πρόσωπα που λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον της χώρας είχαν ως κοινό παρονομαστή την ανάπτυξη και την ευημερία αυτού του τόπου και όχι το προσωπικό όφελος.
Μια Ελλάδα όπου στην πολιτική σκηνή θα κυριαρχούσαν άνθρωποι με παιδεία, επάρκεια και ενσυναίσθηση.
Ίσως αυτή να είναι η είδηση που θα θέλαμε να γράψουμε τη νέα χρονιά: ότι η πολιτική μπορεί ακόμη να λειτουργήσει προς όφελος του λαού, με διαφάνεια, αξιοκρατία και σεβασμό. Ότι η αλλαγή δεν περιορίζεται στα πρόσωπα, αλλά επεκτείνεται στη νοοτροπία. Το 2026 μπορεί να είναι η χρονιά που οι ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο θα γίνουν πραγματικότητα.
Μαρία Ασαργιώτη: Ιστορική Στιγμή - Η Κλιματική Αλλαγή Αντιστρέφεται
Σε μια πρωτοφανή ανακοίνωση, οι διεθνείς επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι, για πρώτη φορά στην ιστορία, οι δείκτες της κλιματικής αλλαγής δείχνουν σαφή αντιστροφή. Η θερμοκρασία της Γης σταθεροποιήθηκε και η ποσότητα CO₂ στην ατμόσφαιρα μειώθηκε δραστικά, χάρη σε συνδυασμένες προσπάθειες καθαρής ενέργειας, αναδάσωσης και τεχνολογιών δέσμευσης άνθρακα. Οι ηγέτες του πλανήτη μιλούν για “μια νέα εποχή ελπίδας”, ενώ οικοσυστήματα που είχαν υποφέρει δεκαετίες αρχίζουν να αναγεννιούνται. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί, αλλά η ανθρωπότητα βλέπει για πρώτη φορά την πιθανότητα να θεραπεύσει τον πλανήτη της.
