Το κατάστημα Hijabi στο κέντρο της Φρανκφούρτης, το οποίο πουλά κυρίως μπούρκες, νικάμπ και μαντίλες, έχει κατ' επανάληψη συνδεθεί με σαλαφιστές, ενώ πριν από λίγες ημέρες το πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD προέβαλε ρεπορτάζ στο οποίο περιγραφόταν ο τρόπος με τον οποίον καταστήματα όπως το Hijabi και ένα παρόμοιο στο Βούπερταλ βοηθούν γυναίκες να υιοθετήσουν τον ορθόδοξο ισλαμικό τρόπο ζωής.
Η ειδική στον ισλαμιστικό φεμινισμό και τον εξτρεμισμό στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης Σουζάνε Σρέτερ δηλώνει στην DW ότι αυτά τα καταστήματα εξαπλώθηκαν στην Γερμανία τα τελευταία 10-15 χρόνια και ότι σήμερα βλέπει κανείς περισσότερες γυναίκες να φορούν νικάμπ. «Το κατάστημα Hijabi στην Φρανκφούρτη συνδέεται με την καταναλωτική κουλτούρα των σαλαφιστών. Ο σαλαφισμός δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό ή πολιτικό κίνημα, αλλά και ένας τρόπος ζωής. Οι άνθρωποι που ακολουθούν αυτή την ιδεολογία θέλουν ολόκληρη η ζωή τους να διαμορφώνεται σύμφωνα με την σαλαφιστική ουτοπία», δηλώνει στην DW. Η ίδια επισημαίνει ότι η χρήση της μπούρκας σε μια χώρα σαν την Γερμανία θεωρείται επαναστατική, καθώς υπάρχει ισχυρή αντίθεση προς το μουσουλμανικό ένδυμα και οι γυναίκες που την φορούν θεωρούν ότι η υπακοή στους νόμους του Θεού τους είναι σημαντικότερη από τους εχθρούς που ενδεχομένως αποκτούν στο περιβάλλον που ζουν.
Τα σχετικά καταστήματα διαθέτουν τα «ενδεδειγμένα» είδη ενδυμασίας ακόμη και για κορίτσια δύο ετών, γεγονός το οποίο, σύμφωνα με την κυρία Σρέτερ, τα καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνα, καθώς προωθούν την πατριαρχική, αντιδημοκρατική ιδεολογία, ακόμη και την υποστήριξη της βίας, καθώς μέρος της ιδεολογίας τους είναι η πεποίθηση ότι ζουν σε έναν κόσμο εχθρικό προς τους μουσουλμάνους. Αυτά τα καταστήματα μπορούν να φέρουν τους ενδιαφερόμενους σε επαφή με ομάδες που προωθούν ανάλογες απόψεις, ενώ προωθούν την μελέτη του Κορανίου.
Ο ιδιοκτήτης του Hijabi Αμπντελατίφ Ρουαλί είναι γνωστός σαλαφιστής της περιοχής και συνδέεται ακόμη και με οργανώσεις που προωθούν την εφαρμογή του ισλαμικού νόμου (Σαρία). Το 2014 άνοιξε στην Φρανκφούρτη κατάστημα με την επωνυμία «Μέκκα», το οποίο ωστόσο πολύ σύντομα έκλεισε, καθώς το «νερό από τη Μέκκα» που πουλούσε δεν ήταν παρά νερό από τη βρύση.
Οι καταγγελίες πάντως για τις διασυνδέσεις του Ρουαλί με ισλαμιστές κήρυκες μίσους - ακόμη και με απαγορευμένες οργανώσεις - δεν αποτελούν επαρκή λόγο προκειμένου η γερμανική κυβέρνηση να του απαγορεύσει την επιχειρηματική δραστηριότητα. «Οποιοσδήποτε μπορεί να ανοίξει μια επιχείρηση, αρκεί να μην πουλάει κάτι παράνομο», διευκρινίζει η κυρία Σρέτερ.