Aνοικτά σε συνομιλίες για την έξοδο της χώρας από την πολιτική κρίση δηλώνουν ηγετικά στελέχη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας, το οποίο μέχρι σήμερα εμφανιζόταν αρνητικό σε κάθε ιδέα συμμαχίας με την Άγκελα Μέρκελ.
«Το SPD είναι πεπεισμένο ότι πρέπει να συνομιλήσουμε, το SPD δεν θα μείνει αποκλείσει τη συζήτηση», δήλωσε τη νύκτα ο γενικός γραμματέας Χουμπέρτους Χάιλ, έπειτα από οκτάωρη συνεδρίαση της ηγεσίας του κόμματος υπό τον πρόεδρο Μάρτιν Σουλτς.
Παρά τις δυσκολίες στον σχηματισμό νέας κυβέρνησης στη Γερμανία, μέχρι σήμερα, ο πρόεδρος του κόμματος, Μάρτιν Σουλτς, είχε αρνηθεί κατηγορηματικά κάθε ιδέα παράτασης του μεγάλου συνασπισμού στον οποίο συμμετείχαν οι δύο χριστιανικές ενώσεις CDU/CSU υπό την Άγκελα Μέρκελ και το SPD. Αντίθετα, ο Σουλτς είχε ταχθεί υπέρ της διεξαγωγής νέων εκλογών.
Ωστόσο, στο εσωτερικό του κόμματος αυξάνονται οι πιέσεις για αλλαγή κατεύθυνσης, κυρίως αφότου ο πρόεδρος της Γερμανίας, ο σοσιαλδημοκράτης Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, δήλωσε ότι επιδιώκει την αποφυγή νέων εκλογών και κάλεσε όλα τα κόμματα να επιδείξουν ανοικτό πνεύμα. Ο Σταϊνμάιερ είχε χθες συνάντηση για το θέμα με τον Σουλτς. Ο ίδιος ο κ. Σουτλς δεν έκανε δηλώσεις στον Τύπο.
«Το SPD δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν μουτρωμένο παιδί στη γωνιά του», δήλωσε χθες το βράδυ ο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης της Γερμανίας Χάικο Μας, σημαίνον μέλος της ηγεσίας του κόμματος, ενώ άλλα στελέχη τάχθηκαν υπέρ της υποστήριξης μίας κυβέρνησης μειοψηφίας υπό τους συντηρητικούς, μία επιλογή που μέχρι στιγμής αποκλείει η Άγκελα Μέρκελ για να μην αναγκασθεί «να αναζητεί πλειοψηφία για τη λήψη κάθε μίας απόφασης».
Έναν άλλον «δημιουργικό δρόμο» πρότειναν ο Bόλφγακνγκ Τίρζε, πρώην πρόεδρος του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου και η πρώην υποψήφια για την προεδρία της Δημοκρατίας, Γκεζίνε Σβαν. Με ανοικτή επιστολή τους, η οποία δημοσιεύεται στην Berliner Zeitung, προς την κοινοβουλευτική εκπρόσωπο του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Αντρέα Νάλες, τάχθηκαν υπέρ ενός συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών, Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, δηλαδή υπέρ του λεγόμενου συνασπισμού τύπου «Κένυα» (από τα χρώματα της σημαίας της χώρας αυτής και τα αντίστοιχα των γερμανικών κομμάτων).