ΑΠΟΨΕΙΣ
Κανείς δεν χαίρεται με ένα αποτυχημένο συλλαλητήριο!
Όταν υπάρχει πείνα στα χωριά, κακά είναι τα μαντάτα και για τον αστικό πληθυσμό
Του Δημήτρη Καρυωτάκη
Είναι ένας κλάδος απελπισμένος, απαξιωμένος και οικονομικά εξαθλιωμένος, ο κλάδος των κτηνοτρόφων που ελάχιστοι εκπρόσωποι του συγκεντρώθηκαν στους κόμβους της Κρήτης για να διαμαρτυρηθούν. Δεν κατεβαίνει κανείς με το τρακτέρ του, το αγροτικό του αυτοκίνητο ή με το αμάξι του συγχωριανού του, για να κάνει την πλάκα του, να κάνει ένα story στο Facebook για τα likes και τις καρδούλες. Πένεται και αγχώνεται για το σήμερα, απελπίζεται για το αύριο και δεν μπορεί να προγραμματίσει το μεθαύριο.
Μια βόλτα στα άδεια καφενεία των χωριών μας και τα αραχνιασμένα μπακάλικα (όπου υπάρχουν πια) σου δείχνει ανάγλυφα το νεκρό τοπίο της ενδοχώρας μας. Και προφανώς υπάρχουν κι εκείνοι που είδαν το βάζο με το μέλι, που βούτηξαν στα ξένα χρήματα και κλαίνε τώρα πάνω από τους κλειδωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και που αν τους γυρίσεις ανάποδα σήμερα δεν θα βγει ούτε ευρώ από το παντελόνι τους. Αυτοί πιθανότατα δεν πήγαν στο συλλαλητήριο, από ενοχή από ντροπή κανείς δεν ξέρει, αν και σε κάποια κινητοποίηση εκτός Ηρακλείου εντοπίστηκαν από άλλους κτηνοτρόφους.
Ας πρόσεχαν θα πουν οι νομοταγείς κι οι περισσότεροι, όμως αυτό βέβαια επουδενί δεν αποσυμπιέζει το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που βιώνουν πολλοί από τους συμπατριώτες μας που « γλυκάθηκαν» από το νέκταρ του παράνομου ευρωπαϊκού χρήματος και τώρα ψάχνουν δανεικά για να τη βγάλουν μέχρις ότου ξεμπλοκάρουν και αν συμβεί αυτό, οι λογαριασμοί τους. Μαύρο χρήμα, ξένο χρήμα, ένα είναι σίγουρο: όπως εύκολα και αδούλευτα ερχόταν έτσι… κουβαρντάδικα καταναλωνόταν στην τοπική αγορά κι αυτό το χρήμα λείπει ήδη.
Η σεζόν 2024-2025 θα γυρίσει πίσω δεκαετίες τον πρωτογενή τομέα στην Κρήτη. Χωρίς νερό για να ποτίσουν, χωρίς εισόδημα από μια τραγική ελαιοκομική χρονιά για να περάσουν και με τις επιδοτήσεις να περιμένουν τον κόκκινο Μάη για να δώσουν λίγο χρώμα και ζωή στους πεθαμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, στα χωριά μας έρχονται οι πιο μαύρες μέρες που όμοιες της θα πρέπει να πάμε στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια για να ανταμώσουμε.
Κι όταν υπάρχει πείνα στα χωριά, κακά είναι τα μαντάτα και για τον αστικό πληθυσμό, φανταστείτε μόνο πόσοι έχουν συνδεδεμένα εισοδήματα και επαγγέλματα που άμεσα εξαρτώνται από τις πηγές εισοδήματος που προέρχονται από την αγροτιά.
Αναταραχή ( πολλή και γενικευμένη ) προβλέπω, κακή κατάσταση έρχεται, για να παραφράσω τη φράση του Μάο και όσοι χαίρονται που βλέπουν μπροστά τους ένα αποτυχημένο συλλαλητήριο, μάλλον δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους και το κακό που όλους μας περιμένει!
