Γιατί πάμε στην Αθήνα

Αύριο Τρίτη, αγρότες, κτηνοτρόφοι, μελισσοκόμοι, παραγωγοί κηπευτικών και όλοι όσοι ασχολούμαστε ακόμα με τον πρωτογενή τομέα πάμε στην Αθήνα. Γιατί δεν πάει άλλο, ο κόμπος έφτασε στο χτένι και, αν δεν ξεσηκωθούμε, θα έρθει το τέλος της γεωργίας και της κτηνοτροφίας στη χώρα μας!

Μια χώρα με ένδοξες και λαμπρές εποχές στην παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, μια χώρα που στηρίχτηκε στον πρωτογενή τομέα, μια χώρα, όμως, που ποτέ δεν είχε μια σοβαρή και διαρκή αγροτική πολιτική, αφού ό,τι γινόταν γινόταν από μόνο του.

Οι άλλες χώρες, με σχεδιασμό, συνεργασία και συνεννόηση, κατάφεραν να εξελιχθούν και να γίνουν πρωτοπόρες στον πρωτογενή τομέα, αφήνοντας μας σαν χώρα ουραγούς, τελευταίους και καταϊδρωμένους.

Ας δούμε το παράδειγμα τις Ολλανδίας που έχει την έκταση όσο είναι η Πελοπόννησος και έχει μια παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων που ξεπερνά τα εκατό δισεκατομμύρια και μια Ελλάδα που βρίσκεται κάπου στα έντεκα δισεκατομμύρια, για πλάκα, δηλαδή δέκα φορές παρακάτω!

Φαντάζεσται να είμασταν Ολλανδία πόσο πλούτο θα είχε αυτός ο τόπος και πόσο ευχαριστημένοι θα ήταν οι άνθρωποι της παραγωγής με ό,τι αυτό συνεπάγεται, με ποιο σημαντικό μια χώρα με τροφική επάρκεια; Μην ξαναγίνω κακός, τώρα, και πω ότι αν κλείσουν τα σύνορα μια εβδομάδα θα πέσει πείνα και των γονέων που λέμε στην Κρήτη...

Έλλειψη, λοιπόν, στρατηγικής συνεργασίας και συνεννόησης πάλι τα τρία "Σ" μας οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα, όλα αυτά τα χρόνια, κάτι που δυστυχώς συνεχίζεται, οδηγώντας τον πρωτογενή τομέα στα όρια του και όλους όσους ασχολούνται με αυτόν στα όρια της εξαθλίωσης... Όρια από δω, όρια από κει, φτάσαμε σε μια οριακή κατάσταση πλέον!

Η πανελλαδική κινητοποίηση λοιπόν γίνεται για να χτυπήσουμε το καμπανάκι στην κυβέρνηση μπας και ξυπνήσει από το λήθαργο που έχει πέσει στον πρωτογενή τομέα, δίνοντας της το έναυσμα να ασχοληθεί σοβαρά και δημιουργικά με μας και όχι ευκαιριακά και πελατειακά, όπως συνέβαινε όλο αυτό το διάστημα.

Να ξεκαθαρίσω κάτι στον κόσμο: Αν αποφάσιζαν οι παραγωγοί για μια χρονιά να κατεβάσουν ρολά, λέγοντας π.χ. φέτος δεν παράγω τίποτα δηλαδή μια χρονιά δεν σπέρνω  δεν μαζεύω  δεν αρμέγω και θα κάτσω και εγώ στο σπίτι μου και τη ζεστασιά μου, τότε μόνο θα καταλαβαίναμε όλοι πόσο σημαντικός είναι ο πρωτογενής τομέας. 

Λέτε να μπει πρόταση και να το τηρήσουμε; Ε ρε μανούλες που θα κλάψουνε από την πείνα και την ανέχεια που θα υπάρξει...

Όχι, λέω εγώ αυτό δεν είναι λύση, γιατί δεν μπορούμε να οδηγήσουμε τον κόσμο στην καταστροφή αλλά το έφερα ως παράδειγμα σε αυτούς που οδηγούν εμάς στην καταστροφή, με την καταστροφική πολιτική τους. Πολλη καταστροφή έπεσε, αλλά αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.

Την Τρίτη, λοιπόν, πρέπει να βρεθούμε χιλιάδες παραγωγοί στο ''κλείνον άστυ'' όπως αποκαλείται η Αθήνα, μεταφορικά, και να δείξουμε στην κυβέρνηση και το υπουργείο γεωργίας ότι αγωνιζόμαστε για το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο από την επανεκκίνηση του αγροτικού τομέα, διορθώνοντας τα λάθη του παρελθόντος και δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο προοπτική και συνθήκες ανάπτυξης, κάτι που έχουμε όλοι ανάγκη.