Γαβγίζω και σ’ ακολουθώ

Του Αντώνη Παντινάκη
 

Έναν “σπιντ” ήξεραν οι αδαείς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τον “Νιόνιο” απ’ το “Κωνσταντίνου και Ελένης”- τώρα θέλοντας και μη έμαθαν και τον άλλον. Ο πρώτος, στο δημοφιλές σίριαλ, τουλάχιστον επαγγελλόταν κάτι απτό: εμφανιζόταν ως ατζέντης καλλιτεχνών, έταζε καριέρα στο τραγούδι και στην τηλεόραση και μόλις τσέπωνε τα φράγκα από τα θύματά του - κάτι φαντασμένες κοπέλες - και αποκαλυπτόταν η απάτη του, γινόταν... καπνός. Ωραία, αθόρυβα και σεμνά.

Ο δεύτερος, εξ Αμερικής “αστέρας” των social media, - για όσες κι όσους δεν τον ξέρουν (ευτυχώς είναι αρκετοί) - δρα στην κανονική ή στην … παράλληλη (αν προτιμάτε) ζωή του διαδικτύου, περιφερόμενος από χώρα σε χώρα. O κατά κόσμον Ντάρεν Τζέισον Γουάτκινς Τζούνιορ, που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο IshowSpeed – συμπτυγμένο σκέτο “Speed” – θεωρείται ο πιο γνωστός youtuber στον κόσμο (νέα μόδα επί πληρωμή κι αυτή), όπως διαβάσαμε. Αν και μόλις 20 χρονών, η περιουσία του αγγίζει τα 15 εκατομμύρια δολάρια. Μπορείτε να το διανοηθείτε; 

Προ ημερών βρέθηκε ξανά στην Αθήνα όπου έζησε τον … μύθο του: Παρίστανε τον πυγμάχο καταμεσής του δρόμου, έπειτα τον γευσιγνώστη, (εδώ έχει μεγάλο ανταγωνισμό), κραύγαζε σε άκυρες στιγμές, μιλούσε (σε) μία ακατάληπτη γλώσσα και παρέσυρε τους γύρω του στην ίδια πρωτόγονη ... υλακώδη (ή βλακώδη;) συμπεριφορά. Λιάστηκε, κι αφού πήρε μια γερή... δόση βιταμίνης “ντε” εξαφανίστηκε σε χρόνο “ντε-τε” προς άγνωστη κατεύθυνση, όπως θα συμφωνούσε και η Τασία. Προσοχή: όλα τα παραπάνω δεν αφορούν προϊόν μυθοπλασίας, αλλά ένα κανονικό κοινωνικό πείραμα, σε ζωντανή μετάδοση μάλιστα!

 Τι παρακμή, τι παρακμή

Τον “προστάτευαν” (εμάς ποιος;) κάτι φολκλόρ φυσιογνωμίες “φουσκωτών”, της αμερικανικής υποκουλτούρας, που μάλλον περίσσεψαν απ’ τα “τέρατα” του Space Jam: Οριακά πιο... χαριτωμένοι απ’ τον “Χλαπάτσα” στης “Ελλάδος τα Παιδιά”, όταν είχε αναλάβει χρέη “μυστικού πράκτορα” για να γίνει σκιά του βετεράνου αξιωματικού των ΗΠΑ, Σερ Τζέφρυ Ντάγκλασε ·σχεδόν στα ίδια επίπεδα με τον “Λίλα”, σωματοφύλακα του Ντίμη Τσιμισκή Χόφμαν στους “Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη”. Εδώ κι αν κολλάει η ατάκα του εκκεντρικού και ζάπλουτου κληρονόμου των Στάβλων “τι παρακμή, τι παρακμή!” ή και το τραγούδι των Active Member “Η μελωδία της παρακμής” – κάθε του στίχος ταιριάζει γάντι!

Όμορφα και παστρικά την κάνει τη “δουλειά” του ο “Speed”, και μπράβο του. Με πολλή οχλαγωγία όμως. Όσο κι αν γεμίζει ο κουμπαράς, οι κενού περιεχομένου προσωπικότητες είναι σαν τους άδειους τενεκέδες: μονάχα θορυβούν. Πόσο θα θέλαμε να ήμασταν σαν τον Μπετόβεν, κάποιες φορές: όχι μουσικοί, αλλά κουφοί -ου μην και τυφλοί! Μα να μην ξεσηκωθεί μια φιλοζωική με τέτοιο αλύχτισμα; Έστω μερικοί κύριοι με λευκές ... ρόμπες (ενδυμασία ενδεδειγμένη από κάθε άποψη στην περίσταση).

Ο Μάρκος ήταν πολύ... μπροστά

Ο εν λόγω τύπος (σίγουρα όχι υπογραμμός), φορώντας μια φανέλα της Εθνικής Ελλάδος με το όνομά του στην πλάτη, μπήκε και στην Ακρόπολη, κάνοντας κι εκεί ένα πιο περιορισμένης έκτασης και διάρκειας σόου απ’ αυτό που είχε φανταστεί. Πάλι καλά. Τον πρόλαβαν, πάντως, γνωστή μάρκα αθλητικών ειδών και διάφοροι οίκοι μόδας, κάτι μήνες πριν. Έπεσε και για κάμψεις, από μόνος του: “πε και παι”... ΟΠΕΚΕΠΕ, για να επανέλθουμε στην (ξεχασμένη και ξεθωριασμένη πια) επικαιρότητα. Θα βρει, άραγε, χρόνο στο εγγύς μέλλον να πάει μέχρι και τον λόφο Παπούρα, να κάνει κανένα live; Μπας και μεταπειστούν δηλαδή τα συναρμόδια Υπουργεία και το ΚΑΣ, αλλάξει ο σχεδιασμός για τα ραντάρ και σωθεί τελικά το μινωικό μνημείο.

Τώρα που το καλοσκεφτόμαστε, και στις ζωώδεις εκφράσεις ήρθε δεύτερος ο Αμερικανός... φίλος μας: διότι πριν καμιά 15ετία, ο Μάρκος Ιερωνυμάκης, ιδρυτής του κόμματος Μ.Α.Π.Π.Α. γάβγιζε και νιαούριζε εναλλάξ (αφιλοκερδώς φυσικά!), μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, στην πλατεία Αγνώστου Στρατιώτη, στο Ρέθυμνο. Αντιδρούσε έτσι, μαζί με τους “Αγανακτισμένους”, στα μνημονιακά μέτρα. Γενικά στην Κρήτη και στην Ελλάδα, είμαστε πάντα πολύ μπροστά σε όλα.

Στην παρθενική του παρουσία στην Ελλάδα, πριν ένα χρόνο, προσπαθώντας να διαχειριστεί τον χαμό που είχε δημιουργήσει, καθώς τον είχαν πάρει στο κατόπι μηχανάκια και πεζοί, ο “βασιλιάς” του Youtube κάλεσε το ...112. Άκρη δεν έβγαλε. Πού να ήξερε. Ένα δίκιο το’ χει: ο κρατικός μηχανισμός πιάστηκε στον ύπνο. Έπρεπε και όφειλε να ζητήσει απ’ τους κατοίκους να εκκενώσουν τις γειτονιές τους. Τα προειδοποιητικά μηνύματα που θα λάμβαναν αντί για τον γνωστό τρομακτικό ήχο, θα έβγαζαν υλακές, για να κινούνται στο… πνεύμα του!

 Γιατί βρε Γιάννη;

Απ’ την αρχή της πρόσφατης επίσκεψής του, χρέη ξεναγού, δασκάλου της νεοελληνικής και ... διαπραγματευτή είχε αναλάβει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, που είχε “χωθεί” μέσα στη φρουρά (φρουρά – φρουρά!). Ένα απ’ τα πολλά τραγικά είναι ότι κανείς απ’ τους αλαφιασμένους πιτσιρικάδες δεν έδινε σημασία στον Έλληνα διεθνή μπασκετμπολίστα, μπροστά στο άλλο “θέαμα” από δίπλα. Αυτό πού το πάτε; Δικαίως, επισημαίνουν κατά καιρούς – για διαφορετικούς λόγους – οι Γιάννης Λιονάκης και Μανώλης Σφακιανάκης, τον ρόλο της οικογένειας: για την αποφυγή τροχαίων και διαδικτυακών δυστυχημάτων, αντίστοιχα.

“Γιατί βρε Γιάννη;”, παραπονέθηκαν πολλοί, απευθυνόμενοι στον “Greek Freak”, κάτω από τα βίντεο που κυκλοφόρησαν. Όντως, γιατί; Ο συνονόματός σου, ο Γιάννης Μπέζος εύστοχα έχει συμπεράνει: “πώς τα βρίσκουν οι βλαμμένοι μεταξύ τους, είναι τρομερό!”. Και εσύ, δεν φαίνεσαι για τέτοιος. Για μερικούς followers παραπάνω; Ανάγκη τούς έχεις; Ολόκληρος πρωταθλητής NBA (2021) και ίνδαλμα της νεολαίας; Να πούμε για διάφορους πρωταγωνιστές των social media, ετσιθελικά και του δημόσιου βίου (αβίωτου), να το καταλάβουμε. Οι μύγες πάνε και κολλάνε στα περιττώματα. Αλλά εσύ;

Αμνοί και στο βάθος… λύκοι

Πράγματι, δύσκολη η δουλειά του/της influencer. Ο οικοδόμος ρίχνει μπετά και όχι την αξιοπρέπειά του στα τάρταρα. Το να γελοιοποιηθείς στις μέρες μας δεν θέλει κόπο, τρόπο θέλει κι αυτός είναι πολύ διαδομένος πλέον.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αν στίφη νεαρών γάβγιζαν σε κεντρικά σημεία μιας πόλης, το λίγο – το λιγότερο που θα συνέβαινε ήταν να επέμβει ο... μπόγιας να τους μαζέψει.

Στην ταινία “Ο τρελός τα’ χει 400” επενέβη ο πρωταγωνιστής Λάμπρος Κωνσταντάρας για να “σπάσει” η αγέλη που περιέπαιζε έναν ατημέλητο φουκαρά, σε ένα πάρκο, ο οποίος αλάλαζε να τον ακολουθήσουν όλοι στη ζούγκλα- σε ποια απ’ όλες;

Στην περίπτωση που εξετάζουμε, το συγκεντρωμένο πλήθος διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη, μόλις σχόλασε το πανηγύρι. Δεν χρειάστηκε καμία άλλη παραίνεση.

Το ευτύχημα είναι ότι ο κόσμος ξεχάστηκε. Η χάρη μας έφτασε στα πέρατα της υφηλίου. Η πρωτεύουσα έβαλε τα δυνατά της, για να περισώσει την “τσαλακωμένη” εικόνα και τιμή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Ποιος ασχολείται με σκάνδαλα, ρεμούλες, ακρίβεια και προσφυγικές – μεταναστευτικές ροές, την ώρα που εξέχουσες προσωπικότητες διαφημίζουν την πατρίδα μας παντού, προσπαθώντας με νύχια και με δόντια (στ' αλήθεια) να φέρουν στα “ίσα” το ταλαιπωρημένο τουριστικό προϊόν.

Όταν προηγείται το τσομπανόσκυλο, έπονται αμνοί, που παραβιάζοντας τις συνήθειες και τη φύση τους, αντί για βελάσματα, λυσσούν μιμούμενοι τα πρότυπα και τους καθοδηγητές τους: ουρλιάζουν σαν τους κύνες, κάπως ηπιότερα σε σχέση με επίσημους, ανεπίσημους και αυτόκλητους εκπροσώπους κομμάτων, στα κανάλια, στις παρέες και στα καφενεία.

Στο επόμενο στάδιο της κοινωνικής έκρηξης όλοι γίνονται λύκοι, που πάντα θα υπάρχουν όσο υπάρχουν πρόβατα, και ο εμφύλιος ξεκινά!

Μετά από τόση... ανάλυση και πολλά καμένα εγκεφαλικά κύτταρα, εξακολουθούμε να έχουμε την ίδια, συχνή απορία του Γιάννη Μπέζου, για τον γραφικό ξενομπάτη με τα πολλά λεπτά δημοσιότητας: “ποιος είναι αυτός ρε παιδιά;”.