Τα παιδιά που γυμνάζονται περισσότερο έχουν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης από τους συνομηλίκους τους που είναι λιγότερο δραστήριοι, σύμφωνα με νορβηγική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.
Επιστημονική ομάδα του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας, με επικεφαλής τον Δρ Τοντζε Ζαλ, εστίασε σε μια ομάδα παιδιών από την πόλη Τροντχέιμ και ρώτησε τους γονείς για την ψυχική κατάσταση των παιδιών όταν αυτά ήταν έξι ετών. Στη συνέχεια ξαναήρθε σε επαφή με γονείς και παιδιά όταν αυτά ήταν οκτώ και 10 ετών, προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν συμπτώματα κατάθλιψης.
Τελικά, συγκεντρώθηκαν στοιχεία για 795 παιδιά σε ηλικία έξι ετών, 699 σε ηλικία οκτώ ετών και 702 παιδιά όταν ήταν 10 ετών.
Τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας είχαν καταγραφεί μέσω βηματόμετρων σε ηλικία έξι και οκτώ ετών, που είχαν χρησιμοποιήσει για μια εβδομάδα τα παιδιά.
Όταν ήταν έξι ετών εμπλέκονταν κατά μέσο όρο σε μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα για 1,19 ώρες, ενώ είχαν 8,58 ώρες καθιστικού χρόνου. Σε ηλικία οκτώ ετών, ο ενεργός χρόνος ήταν 1,18 ώρες την ημέρα κατά μέσο όρο και 9,22 ώρες κάθονταν.
Μετά την αξιολόγηση εννέα συμπτωμάτων σχετικών με την κατάθλιψη, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι κατά μέσο όρο τα παιδιά είχαν 0,52 συμπτώματα σε ηλικία έξι και δέκα ετών και 0,46 σε ηλικία οκτώ ετών.
Τα υψηλότερα επίπεδα μέτρια έως έντονης σωματικής δραστηριότητας όταν ήταν έξι και οκτώ ετών τα παιδιά σχετίστηκαν με λιγότερα συμπτώματα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής δύο χρόνια αργότερα, με κάθε επιπλέον ώρα σωματικής ενεργοποίησης να σχετίζεται με μέτρια μείωση των συμπτωμάτων.
Πάντως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η μελέτη δεν εντόπισε σχέση μεταξύ απραξίας και καταθλιπτικών συμπτωμάτων.
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι η αυξημένη σωματική δραστηριότητα των παιδιών μπορεί να εμποδίσει την εκδήλωση της κατάθλιψης μετέπειτα, παρά το γεγονός ότι είναι σπάνια η εμφάνιση της κατά την παιδική ηλικία» σχολιάζει η Δρ Ζαλ.
Αιτιολογώντας τη σχέση των δύο παραμέτρων, ο Δρ Γκάρι Γκοντφιλντ ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα στον Καναδά λέει πως «η άθληση συντελεί στη έκκριση χημικών ουσιών, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και οι ενδορφίνες, στον εγκέφαλο που μπορούν να βελτιώσουν τη διάθεση ή να μειώσουν τα αισθήματα κατάθλιψης. Επίσης, η γυμναστική μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της κορτιζόλης, ορμόνη που έχει σχετιστεί με το στρες».