Μια νέα διεθνής ανασκόπηση υποστηρίζει ότι το σωματικό λίπος μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά για τις γυναίκες προ-εμμηνοπαυσιακής ηλικίας έναντι του καρκίνου του μαστού.
Όπως αναφέρει σε σχετικό άρθρο στο επιστημονικό έντυπο JAMA Oncology η Μινουκ Σουμέικερ συγγραφέας της μελέτης και μέλος του Ινστιτούτου Έρευνας του Καρκίνου στο Λονδίνο «εντοπίσαμε ισχυρές αποδείξεις αντίστροφης σχέσης του Δείκτη Μάζας Σώματος με τον κίνδυνο διάγνωσης καρκίνου του μαστού πριν την εμμηνόπαυση, με χαμηλότερα ποσοστά καρκίνου του μαστού μεταξύ των γυναικών που ήταν βαρύτερες συγκριτικά με εκείνες που ήταν πιο αδύνατες».
Οι ερευνητές αξιολόγησαν στοιχεία από 19 ήδη δημοσιευμένες μελέτες που είχαν γίνει σε 15 χώρες και είχαν συλλέξει δεδομένα για πάνω από 758.000 γυναίκες για κατά μέσο όρο εννέα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων πάνω από 13.000 εκδήλωσαν καρκίνο στον μαστό.
Μια ειδική ομάδα 70 επιστημόνων κλήθηκε να ερευνήσει τους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού στην ηλικιακή ομάδα των 18-54 ετών.
Σε όλες τις ηλικίες αυτού του εύρους, ο υψηλότερος ΔΜΣ σχετίστηκε με αξιοσημείωτα χαμηλότερο κίνδυνο τόσο καρκίνου στο μαστό με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων αλλά και με θετικούς υποδοχείς προγεστερόνης. Ο ΔΜΣ δεν σχετίστηκε με τον κίνδυνο εκδήλωσης τριπλά αρνητικού καρκίνου του μαστού ή καρκίνου με αρνητικούς ορμονικούς υποδοχείς.
Ο υψηλός ΔΜΣ ήταν πιο προστατευτικός για τις γυναίκες 18-24 ετών και για κάθε πέντε μονάδες αύξησης ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού έπεφτε κατά 23%.
Να σημειωθεί ότι για μια γυναίκα μέσου αναστήματος μια αύξηση του ΔΜΣ κατά πέντε μονάδες αναλογεί σε πάνω από εννέα κιλά, επιπλέον.
Στις γυναίκες 25-34, 35-44 και 45-54 ετών, μια όμοια αύξηση στον ΔΜΣ μεταφραζόταν σε 15, 13 και 12% μείωση του κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου του μαστού, αντίστοιχα.
Και παρά τον θετικό συσχετισμό η Δρ Σουμέικερ σπεύδει να υπογραμμίσει ότι η παχυσαρκία συνεχίζει να ενέχει κινδύνους υγείας για τις γυναίκες.
«Η παχυσαρκία είναι παράγοντας κινδύνου για 13 τύπους καρκίνου, περιλαμβανομένου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και άλλων σοβαρών παθήσεων. Επομένως, υπάρχουν πολλά οφέλη υγείας από τη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους», τονίζει.
Η Δρ Τζίνα Βιλλάνι, επικεφαλής του τμήματος Ιατρικής Ογκολογίας στο Κολέγιο Ιατρικής Weill Cornell της Νέας Υόρκης συμπληρώνει με τη σειρά της ότι «η προστατευτική επίδραση της παχυσαρκίας για τις νεαρές γυναίκες σε καμιά περίπτωση δεν εξισορροπεί τους άλλους κινδύνους που απορρέουν».
Αιτιολογώντας το αποτέλεσμα η Δρ Σουμέικερ λέει ότι «οι λόγοι της χαμηλής συχνότητας του καρκίνου του μαστού μεταξύ των γυναικών με πλεονάζον βάρος προς το παρόν δεν είναι ξεκάθαροι. Οι γυναίκες που είναι βαρύτερες σε νεαρή ηλικία μπορεί να έχουν καλύτερο ορμονικό προφίλ, μικρότερο κίνδυνο καλοήθους μαστικής νόσου και καλύτερη μαστική σύσταση, παράμετροι που συντείνουν σε μικρότερο κίνδυνο. Όσο για τον αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού για τις βαρύτερες γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση εικάζουμε ότι μπορεί να οφείλεται στα αυξημένα οιστρογόνα, ορμόνες που γενικά αυξάνουν τον κίνδυνο επειδή παράγονται στα λιποκύτταρα»