Μια φορητή συσκευή που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οφθαλμίατροι και οπτικοί μπορεί να συμβάλλει στην ταχύτερη διάγνωση της σχιζοφρένειας, προβλέποντας την υποτροπή, τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Abnormal Psychology, ερευνητές του Πανεπιστημίου Rutgers χρησιμοποίησαν μια συσκευή χειρός για να καταγράψουν την ηλεκτρική δραστηριότητα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα βασιζόμενοι σε προηγούμενες μελέτες που είχαν δείξει ότι τα άτομα με σχιζοφρένεια έχουν μη φυσιολογική ηλεκτρική δραστηριότητα σε αυτό το τμήμα του οφθαλμού.
Πράγματι, τα προκαταρκτικά στοιχεία δείχνουν ότι η συσκευή εντόπισε με ακρίβεια την μειωμένη ηλεκτρική δραστηριότητα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των συμμετεχόντων που είχαν διαγνωστεί με σχιζοφρένεια, ακόμα και σε κύτταρα που μέχρι σήμερα δεν είχαν μελετηθεί ως προς τη συγκεκριμένη ψυχική νόσο.
Όπως εξηγεί ο Δρ Στήβεν Σιλβερστέιν, καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Rutgers, «εφόσον ο αμφιβληστροειδής χιτώνας είναι μέρος του κεντρικού νευρικού συστήματος, ότι συμβαίνει σ’ αυτόν ενδεχομένως να αντανακλά και τί συμβαίνει στον εγκέφαλο. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι συγκεκριμένες αλλαγές στον αμφιβληστροειδή, όπως η λέπτυνση ή η αποδυναμωμένη ηλεκτρική δραστηριότητα, συμπίπτουν με την απώλεια εγκεφαλικού ιστού και τη μειωμένη εγκεφαλική δραστηριότητα σε ασθενείς με νευρολογικές διαταραχές, όπως η πολλαπλή σκλήρυνση και η νόσος του Πάρκινσον. Τόσο εμείς, όσο και άλλες επιστημονικές ομάδες μελετάμε κατά πόσο οι αλλαγές στον αμφιβληστροειδή σχετίζονται με εγκεφαλικές και λειτουργικές αλλαγές της σχιζοφρένειας».
Στο πλαίσιο της μελέτης εξετάστηκαν 50 άτομα, 25 με σχιζοφρένεια και 25 χωρίς διαγνωσμένη ψυχική διαταραχή. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης οι εθελοντές κλήθηκαν να κλείσουν το ένα μάτι και να τοποθετήσουν το άλλο κοντά στη συσκευή RETeval η οποία εξέπεμπε 10-20 λευκές ή έγχρωμες δέσμες φωτός. Ένα μικροσκοπικό ηλεκτρόδιο που είχε τοποθετηθεί κάτω από το δέρμα στην περιοχή του ματιού κατέγραφε την ηλεκτρική δραστηριότητα του αμφιβληστροειδή.
Το τεστ έγινε σε συνθήκες φυσιολογικού φωτισμού και αφού οι εθελοντές είχαν μείνει για δέκα λεπτά στο σκοτάδι.
«Αν και η φορητή συσκευή διέκρινε με ακρίβεια τα άτομα με σχιζοφρένεια από τα υγιή, αυτό δεν την κάνει διαγνωστικό εργαλείο. Αλλά αφού και παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η σχιζοφρένεια μπορεί να αντικατοπτριστεί στην λειτουργία του αμφιβληστροειδή χιτώνα, η έρευνα μας δείχνει ότι είμαστε όλο και πιο κοντά σε ένα αξιόπιστο μη επεμβατικό, ανέξοδο και αποτελεσματικό διαγνωστικό μέσο», σχολιάζει η Ντότσια Ντεμιν, συγγραφέας της μελέτης και μέλος του Τμήματος Ψυχολογίας του αμερικανικού πανεπιστημίου.