Σε Γενική Συνέλευση στο αμφιθέατρο του ΠΑΓΝΗ καλούν, τη Δευτέρα 25 Ιουνίου, στις 14.00 οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο. Θα ακολουθήσει την επόμενη ημέρα στάση εργασίας από τις 13.00 ως τις 15.00 και παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της 7ης ΥΠΕ.
Τα αιτήματα:
• ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΟΜΗΡΙΑ και Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ για τους εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας (επικουρικοί, μπλοκάκια, ΚΕΕΛΠΝΟ, ΟΑΕΔ, εργολαβικοί).
• Να προσληφθούν ΟΛΟΙ με μόνιμη, σταθερή σχέση εργασίας και να γίνουν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες.
Την Τέταρτη 20/6 εκδόθηκε το πλήρες σκεπτικό της απόφασης του αρμόδιου Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου το οποίο είχε συνεδριάσει στις 12/12/2017.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου τόσο των επικουρικών συναδέλφων όσο και του πρώην εργολαβικού προσωπικού, το οποίο υπηρετεί με συμβάσεις εργασίας (παράταση συμβάσεων έργου), που υπερβαίνουν το 24μηνο θεωρούνται μη νόμιμες. Αυτό σημαίνει ότι κινδυνεύουν άμεσα με απόλυση, πολύ πριν τη λήξη της σύμβασής τους στις 31/12/2018. Ήδη οι διοικήσεις των Νοσοκομείων καλούν τους συναδέλφους ώστε να τους ενημερώσουν για το σκεπτικό της απόφασης. Οι συνάδελφοι δικαιολογημένα νιώθουν αγανάκτηση και αβεβαιότητα γιατί για άλλη μια φορά γίνονται θεατές σε ένα κακόγουστο θέατρο μεταξύ κυβέρνησης και διάφορων θεσμών.
Δεν θα δεχτούμε ξανά τα χιλιοειπωμένα επιχειρήματα ότι δήθεν η δικαιοσύνη «δεν τους αφήνει να πάρουν φιλολαϊκά μέτρα», ότι κάποιοι χρησιμοποιούν την δικαιοσύνη για δικό τους κομματικό όφελος. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η δικαιοσύνη είναι ΤΑΞΙΚΗ. Όμως οι δικαστικές αποφάσεις βασίζονται στο αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, που ψήφισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και όχι μόνο δεν κατήργησε η σημερινή συγκυβέρνηση, αλλά το ενισχύει, με νέους αντιλαϊκούς νόμους.
Η κυβέρνηση, ωστόσο, με χτεσινή εγκύκλιο του υπουργείου Υγείας, συνεχίζει τον εμπαιγμό και την πολιτική διαιώνισης του προβλήματος. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι «έχει αποφασιστεί και επίκειται άμεση νομοθετική ρύθμιση η οποία θα διασφαλίζει τη συνέχιση των συμβάσεων», με βάση την οποία «η καταβολή των αποδοχών του προαναφερόμενου προσωπικού συνεχίζεται και γίνεται κανονικά, χωρίς να χρειάζεται η προηγούμενη θεώρηση των αντίστοιχων ενταλμάτων πληρωμής», ενώ ισχυρίζεται ακόμα ότι «καμία απολύτως απόλυση ή λύση σύμβασης επικουρικού ιατρού δεν πρόκειται να ακολουθήσει την προαναφερόμενη απόφαση, η οποία όταν κοινοποιηθεί θα αντιμετωπιστεί από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου με κάθε νόμιμο τρόπο».
Αφού μπορεί να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση που δε θα χρειάζεται την έγκριση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τότε για ποιο λόγο η κυβέρνηση δεν την προώθησε νωρίτερα, δεδομένου μάλιστα ότι οι εργαζόμενοι αναδείκνυαν το πρόβλημα με κινητοποιήσεις τους μήνες πριν; Με ποιο τρόπο θα διασφαλίζεται η συνέχιση των συμβάσεων του επικουρικού προσωπικού; Με ποιο τρόπο θα πληρώνονται οι εφημερίες των γιατρών και συνολικά το επικουρικό προσωπικό; Με παράκαμψη του Ελεγκτικού Συνεδρίου και απευθείας πληρωμές από τις διοικήσεις των νοσοκομείων, για συμβάσεις που έχουν κριθεί αυτοδίκαια άκυρες; Τι αξία έχουν οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί όταν η κυβέρνηση διατηρεί στο ακέραιο και ενισχύει το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν και οι προκάτοχοί της;
Δεν είναι τυχαίο ότι οι χειρισμοί της κυβέρνησης μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό με τους χειρισμούς της για τους συμβασιούχους των δήμων, οι οποίοι κατέληξαν τελικά σε χιλιάδες απολύσεις, παρά τις αλλεπάλληλες «διαβεβαιώσεις» και «υποσχέσεις».