Οι συχνές μετακομίσεις κάνουν κακό τόσο στα παιδιά όσο και στους ενηλίκους, όπως δείχνουν δύο ξεχωριστές μελέτες. Στα παιδιά είναι εμφανής η επίπτωση στις σχολικές τους επιδόσεις, ενώ στους ενηλίκους οι αλλαγές τόπου κατοικίας τους ωθούν σε αντικοινωνική συμπεριφορά.
Στην πρώτη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Child Development, ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ψυχολογίας Ρεβέκα Λιβάιν Κόλεϊ του Κολεγίου της Βοστόνης, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 19.200 παιδιά, από το Νηπιαγωγείο έως τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι συχνές μετακομίσεις επιδρούσαν στις σχολικές επιδόσεις των παιδιών, όχι όλων ανεξαιρέτως, αλλά πολλών από αυτά. Η αρνητική επίπτωση ήτανμεγαλύτερη, όσο μικρότερο ήταν το παιδί, οπότε υπήρχε ο κίνδυνος να εμφανίσει επίσης ελλείμματα στις κοινωνικές δεξιότητές του, καθώς και προβλήματα συναισθηματικά και συμπεριφοράς, τα οποία πιθανώς να διαρκούσαν για χρόνια μετά.
Σε πιο μεγάλη ηλικία και στην αρχή της εφηβείας, οι αρνητικές συνέπειες (π.χ. στις ικανότητες ανάγνωσης και μαθηματικών) ήταν λιγότερο έντονες και διαρκούσαν, επίσης, λιγότερο χρόνο.
Όμως όσες περισσότερες μετακομίσεις έκανε μια οικογένεια, τόσο συσσωρεύονται τα προβλήματα για τα παιδιά, αυξάνοντας το στρες και τους κινδύνους για την υγεία τους, εκτός από την επιδείνωση των σχολικών ικανοτήτων τους.
Τέλος, η μελέτη έδεξε ότι επιπτώσεις έχει και η συχνή αλλαγή σχολείων, ακόμη και αν το παιδί μένει στο ίδιο σπίτι.
Στη δεύτερη έρευνα, με επικεφαλής τον Ρότζερ Γουέμπ του Κέντρου Ψυχικής Υγείας και Ασφάλειας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Preventive Medicine, ανέλυσε στοιχεία για όσους Δανούς γεννήθηκαν μεταξύ 1971-1997 και είχε καταγραφεί κάθε μετακόμισή τους έως την ηλικία των 15 ετών.
Στη συνέχεια, η συχνότητα των μετακομίσεων συσχετίστηκε με τα ιατρικά αρχεία των περίπου 1,5 εκατομμυρίων ατόμων, ωσότου γίνουν 45 ετών.
Όπως διαπιστώθηκε το 37% του δείγματος είχαν μετακομίσει έστω μια φορά έως τα 15 τους. Οι περισσότερες μετακομίσεις είχαν γίνει όταν ακόμη ήταν νήπια.
Η μελέτη έδειξε ότι τα άτομα με τις συχνότερες μετακομίσεις κινδύνευαν αναλογικά περισσότερο αργότερα στη ζωή τους να εκδηλώσουν προβλήματα συμπεριφοράς, ψυχικής υγείας, παραβατικότητας κ.α.
Συγκεκριμένα, οι διαδοχικές μετακομίσεις στην ηλικία των 12-14 ετών αύξαναν σημαντικά τον κίνδυνο για βίαιη συμπεριφορά ή για απόπειρα αυτοκτονίας.
Επιπλέον, η μελέτη έδειξε ότι ο αυξημένος κίνδυνος από τις συχνές μετακομίσεις δεν αφορά μόνο τις οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, αλλά κάθε κοινωνικοοικονομικού επιπέδου.