Οι παντρεμένοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να νικήσουν τον καρκίνο και να επιβιώσουν από ένα έμφραγμα σε σύγκριση με τους ανύπαντρους και τους διαζευγμένους, σύμφωνα με δύο νέες μελέτες.
Οι μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά πάνω από 85.000 εθελοντές, παρουσιάσθηκαν σε δύο μεγάλα ιατρικά συνέδρια.
Όπως έδειξαν, οι παντρεμένοι άνδρες και γυναίκες έχουν κατά 20% περισσότερες πιθανότητες να νικήσουν διάφορους αιματολογικούς καρκίνους και κατά 14% περισσότερες πιθανότητες να επιζήσουν από ένα βαρύ έμφραγμα, σε σύγκριση με τους εργένηδες.
Οι διαφορές αυτές αποδίδονται από τους ειδικούς στην μεγαλύτερη στήριξη που λαμβάνουν οι παντρεμένοι όταν αρρωστήσουν, στην καλύτερη συμμόρφωσή τους στη θεραπεία καθώς και στο γεγονός ότι συχνά απευθύνονται πιο νωρίς στους γιατρούς.
Η πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο (UCSD) και παρουσιάσθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO 2016).
Οι ερευνητές εξέτασαν τους ιατρικούς φακέλους 60.000 ανδρών και γυναικών με λευχαιμία, πολλαπλούν μυέλωμα ή λέμφωμα που διαγνώστηκαν την περίοδο 2000-2009.
Κατά μέσον όρο, όσοι δεν ήταν παντρεμένοι είχαν 21% περισσότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από αυτές τις αιματολογικές κακοήθειες, σε σύγκριση με όσους ήσαν παντρεμένοι.
Υπήρχε, ωστόσο, διαφορά αναλόγως με το είδος του αιματολογικού καρκίνου. Έτσι, μεταξύ των εθελοντών με λέμφωμα Χότζκιν οι πιθανότητες θανάτου ήταν κατά 37% υψηλότερες για τους ανύπανδρους, ενώ στην περίπτωση του οζώδους λεμφώματος η αύξηση του κινδύνου για τους ανύπανδρους έφτανε το 43%.
«Οι ανύπανδροι ασθενείς συχνά εμφανίζονται στα ιατρεία μας με πιο προχωρημένη νόσο και κακή κατάσταση υγείας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μάθιου Βουϊντουβιλτ, επίκουρος καθηγητής Αιματολογίας-Ογκολογίας στο UCSD.
«Αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχουν κάποιον στο σπίτι να τους γκρινιάζει ότι πρέπει να πάνε να ελέγξουν κάποιο ύποπτο ή επίμονο σύμπτωμα - κάτι που είναι πρωτίστως αληθές για τους άνδρες, διότι οι γυναίκες έχουν ευρεία κοινωνική στήριξη ακόμα και όταν δεν είναι παντρεμένες.
»Επιπλέον, οι παντρεμένοι έχουν διαρκώς δίπλα τους κάποιον που τους θυμίζει να παίρνουν τα φάρμακά τους και τους συνοδεύει στις χημειοθεραπείες, επομένως είναι πιθανότερο να συμμορφωθούν στη θεραπεία.
»Τέλος, συνήθως έχουν ισχυρότερα κίνητρα για να ζητήσουν την βοήθεια ενός γιατρού - για να το θέσω ωμά, έχουν λόγο να ζήσουν - και έτσι φροντίζουν τελικά καλύτερα τον εαυτό τους».
Δεύτερη μελέτη
Η δεύτερη μελέτη διεξήχθη από επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής Aston και του Πανεπιστημίου EastAnglia σε περισσότερους από 25.000 ασθενείς οι οποίοι είχαν νοσηλευθεί στη διάρκεια μιας δεκαετίας με έμφραγμα.
Όπως είπαν οι ερευνητές στο ετήσιο συνέδριο της Βρετανικής Καρδιαγγειακής Εταιρείας (BCS 2016) στο Μάντσεστερ, οι παντρεμένοι ασθενείς όχι μόνο είχαν 14% περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσουν το έμφραγμα, αλλά νοσηλεύθηκαν κατά μέσον όρο δύο μέρες λιγότερες στο νοσοκομείο.
Και σε αυτή την περίπτωση, οι ερευνητές εκτίμηταν ότι το καθοριστικό σημείο είναι η στήριξη από την οικογένεια που ενισχύει την θέληση του ασθενούς να ζήσει.