Τα μεσήλικα άτομα με ορθοστατική υπόταση ενδεχομένως να διατρέχουν κίνδυνο εκδήλωσης άνοιας μετέπειτα, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Neurology.
Η ορθοστατική υπόταση εκδηλώνεται όταν η αρτηριακή πίεση του αίματος πέφτει απότομα όταν το άτομο σηκώνεται απότομα από καθήμενη στάση. Αυτό προκαλεί αίσθημα ζάλης, θόλωση της όρασης και αστάθεια.
Η ορθοστατική υπόταση είναι αρκετά συχνή στα ηλικιωμένα άτομα, επηρεάζονταν περίπου το 30% των ατόμων 70 ετών και άνω. Στα νεότερα άτομα είναι λιγότερο συχνή αλλά όταν εκδηλώνεται είναι πηγή ανησυχίας.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη, με επικεφαλής την Δρ Ρεμπεκα Γκοτεσμαν, αξιολόγησαν στοιχεία για περισσότερα από 11.700 Αμερικανούς ενήλικες που βρίσκονταν υπό ιατρική παρακολούθηση από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν τότε από 40 έως 60 ετών. Στην αρχή της έρευνας είχαν ελεγχθεί για ορθοστατική υπόταση.
Λιγότερο από το 5% του δείγματος είχε τελικά ορθοστατική υπόταση, δηλαδή είτε είχαν 20 μονάδες πτώση της συστολικής πίεσης όταν σηκώνονταν, είτε 10 μονάδες πτώση της διαστολικής.
Τα επόμενα 25 χρόνια, το 12,5% των ατόμων αυτών εκδήλωσε άνοια έναντι του 9% των ανθρώπων χωρίς ορθοστατική υπόταση.
Οι πάσχοντες από ορθοστατική υπόταση ήταν σχετικά μεγαλύτεροι στην ηλικία, είχαν υψηλότερο ποσοστό υπέρτασης και διαβήτη. Αλλά ακόμα και όταν οι ερευνητές συνεκτίμησαν και αυτούς τους παράγοντες, και πάλι η ορθοστατική υπόταση εξακολουθούσε να σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας.
Η Δρ Γκοτεσμαν εξηγεί ότι η ορθοστατική υπόταση πιστεύεται ότι εξασθενεί τη ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο και θεωρητικά τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια μπορεί να συντελούν στην αύξηση του κινδύνου εκδήλωσης άνοιας αφού μειώνουν την παροχή αίματος προς τον εγκέφαλο.
Αλλά συμπληρώνει ότι στα νεότερα άτομα η ορθοστατική υπόταση μπορεί να είναι ένδειξη γενικά χειρότερης υγείας και μεγαλύτερης χρήσης φαρμάκων.
Συμβουλεύει λοιπόν τους ασθενείς με συμπτώματα ορθοστατικής υπότασης να συζητούν με τον θεράποντα ιατρό τους για την κατάσταση και την πιθανή αλλαγή της θεραπευτικής αγωγής που ακολουθούν.