Ο ερευνητής στο Γερμανικό Ινστιτούτο για τις Νευροεκφυλιστικές Ασθένεις (DZNE) Dan Ehninger παρουσίασε σε πρόσφατο συνέδριο που έγινε στη χώρα μας δεδομένα από μελέτες που έγιναν σε πειραματόζωα και οι οποίες έδειξαν ότι τόσο η ηλικία όσο και η διατροφή των γονέων μπορούν να επηρεάσουν τις γνωστικές λειτουργίες των απογόνων τους.
Ο Dan Ehninger είναι ερευνητής στο Γερμανικό ινστιτούτο για Νευροεκφυλιστικές ασθένειες (German Center for Neurodegenerative Diseases (DZNE)). Έλαβε το πτυχίο ιατρικής στο Βερολίνο το 2003. Από το 2001 έως το 2004 εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του στο εργαστήριο του Gerd Kempermann στο Max Delbrück Center for Molecular Medicine του Βερολίνου. Κατόπιν, εργάστηκε ως μεταδιδάκτορας στο University of California - Los Angeles. Από το 2010, είναι ερευνητής στο DZNE στη Βόννη.
Σύμφωνα με τον ερευνητή, η λήψη συστατικών στη διατροφή μας που περιέχουν μεθυλομάδες, όπως είναι το φολικό οξύ και η μεθειονίνη, είναι κάτι που συμβαίνει κατά κόρον στον ανθρώπινο πληθυσμό.
Οι ουσίες όμως που περιέχουν μεθυλομάδες, έχουν την ιδιότητα να τροποποιούν το DNA των κυττάρων, κάτι που στην επιστήμη ονομάζεται επιγεννετική, και ως εκ τούτου να επηρεάζουν τις πρωτεΐνες που «εκφράζονται» σε ένα κύτταρο.
Στη συγκεκριμένη μελέτη, οι επιστήμονες εξέτασαν την επίδραση της διατροφής του πατέρα στους απογόνους του. Όπως είπαν, η διατροφή που ακολουθούσε ένας πατέρας περιείχε αυξημένα επίπεδα φολικού οξέως, μια ουσία πλούσια σε μεθυλομάδες για ένα μικρό χρονικό διάστημα πριν διασταυρωθεί με το θηλυκό. Στη συνέχεια οι ερευνητές, μελέτησαν τους απογόνους.
Σύμφωνα με τον ερευνητή Dan Ehninger, ο οποίος παρουσίασε μέρος της μελέτης αυτής, βρέθηκε ότι οι πατέρες που είχαν λάβει αυξημένα επίπεδα φολικού οξέως μέσω της διατροφής τους λίγο πριν ζευγαρώσουν έκαναν απογόνους οι οποίοι εμφάνισαν προβλήματα στη διαδικασία μνήμης και μάθησης. Επίσης, παρουσίασαν πρόβλημα και στη συναπτική πλαστικότητα, τον κυτταρικό μηχανισμό μνήμης και μάθησης στον ιππόκαμπο (την περιοχή του εγκεφάλου που υποστηρίζει τις διαδικασίες της μνήμης).
Η αλλαγή που βρέθηκε να ευθύνεται για αυτές τις αλλοιώσεις στη γνωστική λειτουργία είναι η μεθυλίωση ενός γονιδίου που κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη ενός διαύλου ιόντων (την υπομονάδα β του ασβεστο-εξαρτώμενου διαύλου καλίου).
Σύμφωνα με τον Δρ. Dan Ehninger, η μελέτη αυτή αποκαλύπτει τη σημασία που πρέπει να δοθεί στη διατροφή των αρσενικών ποντικών κατά την περίοδο ακριβώς πριν από το ζευγάρωμα. Η υπερβολική λήψη αυτών των θρεπτικών συστατικών στη διατροφή των πατέρων είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της γνώσης και του μεταβολισμού στους απογόνους τους. Ωστόσο, όπως είπε, απαιτούνται μελλοντικές μελέτες για να καθοριστεί εάν υπάρχουν παρόμοια αποτελέσματα και στους ανθρώπους.