"Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ζάχαρης ζαχαροκάλαμο ή ζαχαρότευτλα".
Κόβονται λοιπόν σε μικρά κομμάτια και αυτά κονιορτοποιούνται, προκειμένου να απελευθερώσουν τον ζαχαρούχο χυμό.
Ο χυμός αυτός έχει συνήθως κάποιες ακαθαρσίες, όπως η λάσπη, κομμάτια μίσχου κλπ, γι' αυτό και στη συνέχεια υπόκειται διήθησης με μηχανικές και χημικές διεργασίες.
Το καθαρισμένο υγρό στη συνέχεια βράζει, έως ότου το νερό εξατμιστεί. Ο υπόλοιπος “χυμός” θερμαίνεται και πάλι και το υλικό αρχίζει να κρυσταλλώνεται. Ένα παραπροϊόν από αυτήν τη διεργασία ονομάζεται “μητρικό” και είναι η πηγή της μελάσας.
Το αποτέλεσμα είναι ακατέργαστη ζάχαρη. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι σχετικά μεγάλα και έχουν ένα καφέ χρώμα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτό ΔΕΝ είναι η καφέ ζάχαρη!
Η ακατέργαστη μεταφέρεται σε ένα διυλιστήριο για περαιτέρω επεξεργασία για να δημιουργήσει την λευκή που γνωρίζουμε:
Η ακατέργαστη ζάχαρη θερμαίνεται και λιώνει πάλι σε υγρή μορφή.
Ο χρωματισμός απομακρύνεται με τη χρήση χημικών ουσιών, όπως το φωσφορικό οξύ και το υδροξείδιο του ασβεστίου ή το διοξείδιο του ασβεστίου.
Το υγρό βράζεται για μια τελευταία φορά, προκειμένου να συγκεντρωθεί στην τελευταία μορφή της λευκής ή “ραφιναρισμένης” ζάχαρης.
Και εδώ είναι το μυστικό...
Η καστανή ζάχαρη δημιουργείται με τη λήψη της ραφιναρισμένης ζάχαρης και της ανάμειξής της με μελάσα. Οι μελάσες δεν είναι ιδιαίτερα υγιεινές και δεν περιέχουν σημαντικά θρεπτικά συστατικά για τον οργανισμό.
Ως εκ τούτου, η καστανή ζάχαρη δεν μπορεί να θεωρείται πιο υγιεινή από τη λευκή. Κάθε κουταλάκι του γλυκού περιέχει 4 γραμμάρια ζάχαρης, η οποία προσθέτει 16 θερμίδες στο φαγητό/ποτό σας.
Αυτή που όντως κάνει τη διαφορά είναι η ζάχαρη καρύδας. Αυτή η ζάχαρη παράγεται από τα λουλούδια του δένδρου της καρύδας. Έχει χρησιμοποιηθεί ως παραδοσιακό γλυκαντικό για χιλιάδες χρόνια στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία. Οι μεγαλύτερες χώρες παραγωγής της είναι η Φιλιππίνες και η Ινδονησία. Είναι γλυκιά σαν την μαύρη ζάχαρη.
Η ζάχαρη της καρύδας δεν προκαλεί υπεργλυκαιμία ή υψηλό σάκχαρο του αίματος. Ο γλυκαιμικός δείκτης της είναι 35 και κατατάσσεται στις τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.
Ως σύγκριση αναφέρουμε ότι ο γλυκαιμικός δείκτης της ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο κυμαίνεται από 65-100, του σιροπιού σφενδάμου είναι 69 και του μελιού είναι 70."