Η επαφή που έχει ο άνθρωπος με το μικροβίωμά του κατά την προγεννητική περίοδο αλλά και τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση παίζουν καθοριστικό ρόλο για την θωράκιση του ανοσοποιητικού του συστήματος.
Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Georgia State που δημοσιεύθηκε στο Cancer Immunology Research η έκθεση σε μικροοργανισμούς όπως τα βακτήρια κατά τα πρώτα στάδια της ζωής παίζει κομβικό ρόλο στη δημιουργία ιδανικών συνθηκών στο έντερο περιορίζοντας τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου στην ενήλικη ζωή.
«Έχουμε συμπεράνει πως το μικροβίωμα κατά τα πρώτα στάδια της ζωής είναι κομβικής σημασίας για τη δημιουργία ανοσοποιητικών αντιδράσεων οι οποίες είναι αποτελεσματικές όσον αφορά τον περιορισμό των πιθανοτήτων εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου», δήλωσε ο Δρ. Tim Denning επικεφαλής της μελέτης και καθηγητής στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Επιστημών στο Georgia State.
Οι μελέτες έχουν δείξει επίσης ότι το εντερικό μικροβίωμα είναι καθοριστικό στην εύρυθμη λειτουργία του σώματος και την ισχυροποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος, αλλά η συγκεκριμένη έρευνα διεξήχθη σε ενήλικα ποντίκια και ανθρώπους, δεδομένου ότι δεν είναι εφικτό να μελετηθεί το μικροβίωμα του εμβρύου και του νεογέννητου.
Οι άνθρωποι και τα ποντίκια έρχονται αρχικά σε επαφή με το μικροβίωμα όταν γεννιούνται, ανεξάρτητα από το αν γεννιούνται με φυσιολογικό τοκετό ή με καισαρική τομή. Σε αυτή τη μελέτη οι ερευνητές εξέτασαν αν το μικροβίωμα κατά την πρώτη περίοδο της ζωής μπορούσε να επηρεάσει την υγεία των ενηλίκων.
Στη μελέτη συγκρίθηκαν δύο ομάδες ποντικιών. Τα πειραματόζωα της πρώτης ομάδας γεννήθηκαν χωρίς να εκτεθούν σε βακτήρια είτε κατά την κύησή τους είτε μετά τη γέννησή τους μέχρι τον απογαλακτισμό.
Ακολούθως μεταφέρθηκαν σε φυσιολογικές συνθήκες και εκτέθηκαν σε φυσιολογικό περιβάλλον (όχι αποστειρωμένο). Η δεύτερη ομάδα γεννήθηκε υπό φυσιολογικές συνθήκες και τα πειραματόζωα εκτέθηκαν κανονικά στο μικροβίωμα του περιβάλλοντος. Όταν τα πειραματόζωα έφτασαν σε ηλικία έξι εβδομάδων προκλήθηκε σε όλα καρκίνος του παχέος εντέρου.
«Παρατηρήσαμε αξιοσημείωτες διαφορές – τα ποντίκια της πρώτης ομάδας ανέπτυξαν μεγαλύτερους και περισσότερους όγκους στο παχύ έντερο συγκριτικά με τα ποντίκια της δεύτερης».
Η μελέτη εντόπισε πως η απουσία μικροβιώματος στις πρώτες εβδομάδες ζωής είχε ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση των ανοσοκυττάρων του οργανισμού. Όταν ένας όγκος αρχίζει να αναπτύσσεται, το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ότι είναι μη φυσιολογικός και προσπαθεί να τον καταστρέψει. Μια από τις ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις των επιστημόνων είναι ότι στα πειραματόζωα που στερούνταν μικροβιώματος τα καρκινικά κύτταρα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους τα ανοσοκύτταρα στρέφοντάς τα εναντίον του οργανισμού και επιτρέποντας ουσιαστικά στον όγκο να μεγαλώσει. Επαναφέροντας το μικροβίωμα στα πειραματόζωα που αρχικά το στερούνταν οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η διαδικασία ανάπτυξης του όγκου αντιστράφηκε.
Τα παραπάνω τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν πώς το μικροβίωμα στις μητέρες και τα παιδιά ενδέχεται να ελέγχει γονίδια με αντιφλεγμονώδη δράση καθώς και την ευπάθεια σε νόσους όπως οι καρκίνοι κατά την ενήλικη ζωή. Η καλύτερη κατανόηση για το ρόλο του μικροβιώματος στο αρχικό στάδιο της ζωής θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπείες μέσω συγκεκριμένων μονοπατιών.