Η δήλωση του προέδρου του Σωματείου εργαζομένων στο ΠΑΓΝΗ
O κεντρικός στόχος υπουργείου και διοίκησης ΥΠΕ είναι η λειτουργία του νοσοκομείου σαν επιχείρηση που θα πουλάει υπηρεσίες υγείας στους ασθενείς πελάτες με φτηνό ευέλικτο υγειονομικό προσωπικό.
Σκόπιμα η διοίκηση αποκρύβει ότι τα οικονομικά στοιχεία για το 2018 είναι μειωμένα από τον κρατικό προϋπολογισμό κατά 363 εκατ. ευρώ, που προστίθεται στη μείωση κατά 22,5% του 2016. Αντίστοιχη είναι και η μείωση της κρατικής επιχορήγησης στο ΠαΓΝΗ. Αυτή η μείωση προβλέπεται τελικά να υπερκαλυφθεί από την αύξηση των πληρωμών του ΕΟΠΥΥ προς τις Μονάδες Υγείας λόγω αύξησης των εσόδων του. Αυτό κυρίως επιτυγχάνεται από τα αυξημένα έσοδα του ΕΟΠΥΥ λόγω της επιβολής ή αύξησης των εισφορών των συνταξιούχων στον κλάδο Υγείας, στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, που για το 2017 υπολογίζονταν σε 717 εκατομμύρια ευρώ.
Η ομολογία ότι η πλήρης στελέχωση δεν έχει επιτευχθεί ποτέ ιστορικά στο ΕΣΥ, όχι μόνο δεν μας καθησυχάζει αλλά ούτε αναιρεί τις ευθύνες και αυτής της κυβέρνησης, όπως και των προηγουμένων, για την υποστελέχωση των νοσοκομείων.
Οι προσλήψεις με μόνιμη σχέση εργασίας είναι ελάχιστες, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των όποιων προσλήψεων αφορά προσωρινά εργαζόμενους (επικουρικοί, δελτίο παροχής υπηρεσιών, ατομικές συμβάσεις), οι οποίοι στην ουσία δεν προστίθενται στο προσωπικό που υπάρχει, αλλά αντικαθιστούν αυτούς των οποίων λήγει η σύμβαση.
- Ο υπάρχον αριθμός εργαζομένων δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες. Οι ανάγκες δεν προκύπτουν όπως λέει η διοίκηση. Είναι μόνιμες και συνεχώς αυξανόμενες.
- Οι ευκαιριακές αντεργατικές λύσεις της διοίκησης με περιπλανώμενους εργαζόμενος από τμήμα σε τμήμα, από νοσοκομείο σε νοσοκομείο (χωρίς να γνωρίζουν τους ασθενείς και τα προβλήματα τους), με παράλληλα καθήκοντα και εξαντλητικά ωράρια είναι επικίνδυνες για όλους.
- Η τελευταία απόφαση της διοίκησης για την ανάγκη λειτουργικής διασύνδεσης ορισμένων ιατρικών τμημάτων (δηλαδή γιατροί από μια κλινική του ΠαΓΝΗ να κάνουν εφημερίες σε αντίστοιχη κλινική στο Βενιζέλειο λόγω υποστελέχωσης) αποτελεί επιβεβαίωση των όσων κατά καιρούς καταγγέλλουμε.
- Αποτελεί κοροϊδία να μιλά η διοίκηση για προτεραιότητα στη στελέχωση των τμημάτων ενώ σε λίγες μέρες απολύει 7 εργαζομένους στην Παιδοψυχιατρική και το επόμενο διάστημα κινδυνεύουν με απόλυση δεκάδες συνάδελφοι μας (επικουρικοί, μέσω ΟΑΕΔ και ΚΕΕΛΠΝΟ) που καλύπτουν σημαντικό μέρος των μεγάλων ελλείψεων.
Για όλους αυτούς τους συναδέλφους μας, ο υπουργός Υγείας απέρριψε επανειλημμένα το αίτημα για μονιμοποίηση τους.
Για ακόμη μια φορά, αποδεικνύεται, ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες, εφαρμόζει συνειδητά την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για παραπέρα χτύπημα της μόνιμης σταθερής εργασίας και επέκταση της «ελαστικής απασχόλησης».
Οι αριθμοί που δίνει η διοίκηση αποτελούν «εικονική πραγματικότητα».
Ο ίδιος ο δημόσιος απολογισμός που έκανε η διοίκηση στις 27/01/18 διαψεύδει τα πρόσφατα στοιχεία.
Για ποια ενίσχυση μιλάει η διοίκηση όταν δεν αναπτύσσονται όλα τα κρεβάτια στη ΜΕΘ; Γιατι νοσηλεύονται διασωληνωμένοι ασθενείς σε κοινούς θαλάμους; Γιατί εκατοντάδες εργαζόμενοι υποχρεώνονται να εργάζονται 16 ώρες, χωρίς ρεπό και ημερήσια ανάπαυση;
ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΨΑΞΕΙ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ
Εντυπώσεις εφησυχασμού και λογική χαμηλών απαιτήσεων από ασθενείς και εργαζομένους δημιουργεί η ηγεσία του υπουργείο μέσω της διοίκησης του νοσοκομείου για κρύψουν ότι η ανάπτυξη, δηλαδή η ανάκαμψη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, εκτός από το τσάκισμα των μισθών, απαιτεί τη μείωση και του «μη μισθολογικού κόστους» μέσω της περικοπής των κρατικών και εργοδοτικών δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη και την μετατροπή της σε ολοένα ακριβότερο εμπόρευμα για τις λαϊκές οικογένειες και ευνοϊκό πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Χρειάζεται οι εργαζόμενοι να απαντήσουν στην κυβερνητική προπαγάνδα περί δήθεν «αναβάθμισης των δημόσιων μονάδων υγείας» με τη συνέχιση του αγώνα για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη δικαιώματα, μονιμοποίηση των εργαζομένων με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ένταξη στα ΒΑΕ όσων εργάζονται στις αντίστοιχες συνθήκες.