"Παραλίγο στο νοσοκομείο από κακοτεχνία – ποιος ευθύνεται;"

Αγαπητό Cretalive,

Σήμερα, περπατώντας σε δρόμο του Ηρακλείου, σκόνταψα και έπεσα εξαιτίας κακοτεχνίας στο οδόστρωμα. Για καθαρή τύχη δεν κατέληξα στο νοσοκομείο.
Και εδώ γεννάται ένα απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα: πόσοι πρέπει να τραυματιστούν για να θεωρηθεί ότι υπάρχει πρόβλημα;

Η καθημερινότητα των πολιτών στο Ηράκλειο χαρακτηρίζεται από πρόχειρα μπαλώματα, σπασμένα πεζοδρόμια, ανύπαρκτη συντήρηση και μια γενικότερη αίσθηση εγκατάλειψης του δημόσιου χώρου. Δεν μιλάμε για πολυτέλειες· μιλάμε για βασική ασφάλεια. Για το αυτονόητο δικαίωμα να περπατά κανείς χωρίς να κινδυνεύει.

Image

Το περιστατικό που έζησα σήμερα θα μπορούσε να αφορά:

- έναν ηλικιωμένο,
- έναν άνθρωπο με κινητικές δυσκολίες,
- έναν γονιό με καρότσι,
- ή ένα παιδί.

Τότε ίσως δεν θα μιλούσαμε για «παραλίγο», αλλά για σοβαρό τραυματισμό.
Και τότε, ποιος θα αναλάμβανε την ευθύνη;

Η πόλη δεν είναι μόνο έργα βιτρίνας, μακέτες και ανακοινώσεις. Είναι οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια και η καθημερινή εμπειρία των πολιτών. Η αδιαφορία στη συντήρηση δεν είναι απλώς κακή διαχείριση· είναι έλλειψη σεβασμού προς τον δημότη.

Η παρούσα επιστολή δεν γράφεται από διάθεση αντιπαράθεσης, αλλά από αγανάκτηση και ανησυχία. Αναμένω από τον Δήμο Ηρακλείου:

- ουσιαστικό έλεγχο και αποκατάσταση επικίνδυνων σημείων,
- όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις,
- και κυρίως, την αναγνώριση ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό και σοβαρό.

Γιατί την επόμενη φορά, ίσως να μη σταθεί κανείς τόσο τυχερός.

Με εκτίμηση
Κ. Θ.