ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Διανομή ποσών στους Μετόχους: Έννοια & Απαγορεύσεις
Η έννοια της διανομής, φανερά απαγορευμένη διανομή περιουσίας
SHARE:
Γράφει ο Σταύρος Κουμεντάκης*
Σε προηγούμενη αρθρογραφία μας, μας απασχόλησαν οι προϋποθέσεις διανομής ποσών στους μετόχους της ΑΕ. Καθώς, όμως, η διανομή ποσών είναι, ενίοτε, απαγορευμένη, απαραίτητο είναι να γίνει κατανοητή η έννοια της, του γενικότερου, σχετικού, ρυθμιστικού πλαισίου και του περιεχομένου των υφιστάμενων απαγορεύσεων˙ ιδίως αυτών που αφορούν τις «κεκρυμμένες» διανομές.
Υποκειμενικό Πεδίο Απαγόρευσης Διανομής
Στο υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής της απαγόρευσης διανομής εμπίπτουν οι ίδιοι οι μέτοχοι. H απαγόρευση (γίνεται δεκτό ότι) επεκτείνεται: (α) Στα συνδεδεμένα με τους μετόχους φυσικά πρόσωπα και, ιδίως, στα στενά μέλη της οικογένειάς τους, (β) σε εταιρείες του ίδιου, κοινού, Ομίλου, (γ) Στο πρόσωπο εκείνο, που υποκρύπτεται πίσω από τον τυπικά κύριο των μετοχών της ΑΕ.
Η Έννοια Της Διανομής
Ως διανομή νοείται, κατά βάση, η καταβολή μερισμάτων και τόκων από μετοχές. Υπάρχουν, όμως, και λιγότερο «οφθαλμοφανείς» περιπτώσεις: Πρόκειται για τις λεγόμενες «κεκρυμμένες διανομές περιουσίας».
Φανερά Απαγορευμένη Διανομή Περιουσίας
Η φανερά απαγορευμένη διανομή συνιστά μια μη συνήθη στην πράξη περίπτωση διανομής, καθώς είναι εύκολο να διαπιστωθεί ότι παραβιάζονται οι διατάξεις του νόμου. Περιπτώσεις φανερά απαγορευμένης διάθεσης περιουσίας αποτελούν η διανομή με άκυρη/ακυρώσιμη απόφαση, η διανομή μερίσματος που δεν αντιστοιχεί σε διανεμήσιμα κέρδη, διανομή μεγαλύτερου μερίσματος από αυτό που επιτρέπεται να διανεμηθεί κ.ο.κ.
Συγκαλυμμένη/Κεκρυμμένη Διανομή Περιουσίας
Η συνηθέστερη στην πράξη περίπτωση απαγορευμένης διανομής περιουσίας είναι η συγκαλυμμένη διάθεση. Από την απαγόρευση διάθεσης καταλαμβάνεται κάθε στοιχείο, το οποίο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διάθεσης από την εταιρεία προς τους μετόχους, ακόμα κι αν δεν αναφέρεται στον ισολογισμό.
Ειδικές Περιπτώσεις Κεκρυμμένης Διάθεσης
(α) Πιστώσεις της Εταιρείας προς τους Μετόχους
Όχι σπάνια παρέχονται στην πράξη πιστώσεις προς τους μετόχους από την ίδια την ΑΕ. Κατεξοχήν παράδειγμα αποτελούν τα ενδοομιλικά δάνεια, που παρατηρούνται στο πεδίο των ομίλων επιχειρήσεων στο πλαίσιο κεντρικής διαχείρισης των διαθεσίμων. Τέτοιες πιστώσεις δεν μπορούν παρά να κινούν υποψίες και, ως εκ τούτου, να είναι ελεγκτέες.
(β) Πιστώσεις των Μετόχων προς την Εταιρεία
Ιδιαίτερη μορφή κεκρυμμένης διανομής μπορεί να προκύψει στο πλαίσιο της επιλογής παροχής πιστώσεων από τους μετόχους προς την εταιρεία. Με την τακτική, όμως, αυτή οι μέτοχοι απαλλάσσονται από τον κίνδυνο μη επιστροφής των κεφαλαίων που εισφέρουν/προσφέρουν στην εταιρεία, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των εισφορών.
Το ζήτημα, συνεπώς, που προκύπτει σε σχέση με τα επονομαζόμενα εξυγιαντικά δάνεια αποτελεί κατά πόσον αυτά αποτελούν αναπλήρωση του μετοχικού κεφαλαίου. Διερευνητέες, στην περίπτωση αυτή, οι συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να χαρακτηριστεί ένα δάνειο ως εξυγιαντικό.
Η διανομή ποσών στους μετόχους της ΑΕ δεν είναι, πάντοτε, απαγορευμένη (η διανομή κερδών, μάλιστα, υπό προϋποθέσεις επιβεβλημένη). Διέπεται όμως, η εν λόγω διανομή, από αυστηρούς και διαυγείς κανόνες. Δεν αποτελεί σπάνιο φαινόμενο η προσπάθεια μετόχων (ιδίως εκείνων με σημαντική επιρροή) για την υπέρβαση των υφιστάμενων, σχετικών, νομοθετικών περιορισμών-κι όχι προς όφελος της ΑΕ. Η υπέρβαση (ή προσπάθεια υπέρβασής τους) συνδέεται με, όχι αμελητέες κυρώσεις. Επιβεβλημένο, επομένως, τις εν λόγω κυρώσεις και δυσμενείς συνέπειες να έχουμε κατά νου. Κι όσον αφορά, ειδικότερα, τους κανόνες για τη διανομή κερδών: σε επόμενη αρθρογραφία μας.-
*Σταύρος Κουμεντάκης, Managing Partner