ΚΡΗΤΗ
Από τις λάσπες και τα χαλάσματα στο σήμερα - Ο Μηνάς Μαυροειδής "ανοίγει" την καρδιά του στο Cretalive
Πώς ήταν και πώς έγινε η συνοικία της Αγίας Αικατερίνης μέσα σε μερικές δεκαετίες - Τι λέει ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου της περιοχής για το Βραβείο Ηθικής Τάξεως του Δήμου Ηρακλείου!
Ήταν μια συνοικία σε εγκατάλειψη και εδώ και μερικά χρόνια έχει μετατραπεί σε συνοικία - πρότυπο. Ο λόγος για τη συνοικία της Αγ. Αικατερίνης στο Ηράκλειο που, δεν θα ήταν υπερβολή, εάν λέγαμε ότι "ξαναγεννήθηκε" μέσα από τα χαλάσματα!
Κι επειδή στην Ελλάδα τίποτε δεν γίνεται εάν δεν υπάρξει κινητοποίηση από τον απλό κόσμο, τους πολίτες, τους ανθρώπους της καθημερινότητας και του μόχθου, στην περίπτωση της Αγ. Αικατερίνης αφανείς ήρωες υπήρξαν συγκεκριμένοι άνθρωποι. Μπροστάρης σε αυτή την πολυετή και δύσκολη προσπάθεια ήταν και παραμένει ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου της περιοχής, κ. Μηνάς Μαυροειδής.
Πριν από λίγο καιρό, ανακοινώθηκε η απόφαση του Δήμου Ηρακλείου να απονεμηθεί το Βραβείο Ηθικής Τάξεως του Δήμου Ηρακλείου για το 2024, στον κ. Μαυροειδή.
Μάλιστα ο Δήμαρχος, κ. Αλέξης Καλοκαιρινός είχε τονίσει για αυτή την πολύ σημαντική απόφαση ότι" Η δράση του Μηνά Μαυροειδή, όπως και του Συλλόγου της Αγίας Αικατερίνης τον οποίο δημιούργησε, κατηύθυνε και κατευθύνει επί σχεδόν 40 χρόνια, ήταν μια δράση η οποία μεταμόρφωσε μια συνοικία της πόλης μας, μια εργοτογειτονιά, η οποία δεν είχε βασικές υποδομές". Και αυτή είναι η αλήθεια.
Στον Μηνά Μαυροειδή το Βραβείο Ηθικής Τάξεως 2024 του Δήμου Ηρακλείου με ομόφωνη απόφαση
Ο ίδιος ο κ. Μαυροειοδής μιλώντας στο Cretalive επισήμανε την έκπληξη και τη χαρά του για αυτή την απονομή.
"Σαν κεραυνός εν αιθρία ήταν η ανακοίνωση αυτή. Ειλικρινά, δεν το περίμενα, ποτέ δεν το φανταζόμουν. Aυτή η διάκριση αποτελεί πολύ μεγάλη τιμή για μένα, τον Πολιτιστικό Σύλλογο, τους κατοίκους της Αγ. Αικατερίνης και την οικογένεια μου. Και μάλιστα αυτή η ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου είναι η ύψιστη αναγνώριση για τις εθελοντικές προσπάθειες, τεσσάρων δεκαετιών. Ευχαριστώ τον Δήμαρχο που έκανε την εισήγηση και όλα τα μέλη της Επιτροπής αλλά και όλα τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου που αποδέχθηκαν. Ευχαριστώ και όλα τα Δ.Σ των εξελεγκτικών επιτροπών από την ίδρυση του συλλόγου έως σήμερα για τη συνεργασία τους. Μαζί καταφέραμε ό,τι καταφέραμε. Δουλέψαμε κυριολεκτικά από το μηδέν και αναπλάσαμε την περιοχή. Να αναφερθώ και στην Ελένη, τη δική μου Ελένη για την αμέριστη βοήθεια και στήριξη της όλα αυτά τα χρόνια... Πολλές φορές ήταν καθοριστική η βοήθεια της, δυστυχώς την έχασα. Αυτή η αναγνώριση του Δήμου στο πρόσωπό μου, υπενθυμίζει και κάτι άλλο όμως. Υπενθυμίζει τη σημασία και την αξία της γνήσιας εθελοντικής προσφοράς που είναι η βάση για την ενίσχυση της κοινωνίας μας. Ο εθελοντισμός φέρνει κοντά τους ανθρώπους και δημιουργεί προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό είναι το μήνυμα"
"Περνούσα από πέτρες και χωράφια για να πάω σπίτι μου"
Πηγαίνοντας αρκετά χρόνια πίσω, στη δεκαετία του 1980, ο κ. Μαυροειδής περιγράφει τον δύσκολο δρόμο που έπρεπε να διανύσει.
Θυμάται: "Το 1985 ιδρύσαμε τον Σύλλογο. Τότε η περιοχή ήταν τριτοκοσμική. Περνούσα μέσα από χωράφια και πέτρες για να πάω σπίτι μου. Η συντριπτική πλειοψηφία των υποδομών ήταν χωρίς προδιαγραφές, άναρχες. Ανύπαρκτοι δρόμοι σαν μονοπάτια, χωματόδρομοι. ΟΙ δρόμοι αυτοί είχαν ανοιχτεί από κάποιες εταιρείες που λειτουργούσαν κι εκμεταλλεύονταν μεγάλα νταμάρια για να περνούν τα αυτοκίνητά τους... Με λίγα λόγια, ήταν γεμάτοι λάσπες χειμώνα - καλοκαίρι. Στύλοι της ΔΕΗ δεν υπήρχαν. Η περιοχή δεν είχε καν όνομα! Ήταν η... ανώνυμη. Λεγόταν Νταμάρια.... Ευτυχώς, σιγά σιγάάρχισε να αλλάζει"
"Δήμαρχος δεν πάτησε το πόδι του εδώ..."
Ο κ. Μαυροειδής αναφέρθηκε στην έλλειψη βασικών υποδομών όπως το ανύπαρκτο, τότε, δίκτυο αποχέτευσης, την παντελή έλλειψη κάδων απορριμμάτων, την απουσία τηλεφωνικών γραμμών, 1000 μέτρα από την πλατεία Ελευθερίας, ενώ όπως τονίζει: "Πολλά σπίτια δεν είχαν καν βόθρους.... Το 1985 δεν είναι τόσο μακριά. Η αυθαίρετη δόμηση κυριαρχούσε, οι κάτοικοι δεν ήξεραν τι είναι Σχέδιο πόλης... Ούτε παιδικές χαρές δεν υπήρχαν, τίποτα! Και βέβαια, Δήμαρχος δεν πάτησε ποτέ τα πόδια του στην Αγία Αικατερίνη..."
Και θυμάται: "Ο αείμνηστος Μανώλης Καρέλλης ήταν ο πρώτος Δήμαρχος που ήρθε στην περιοχή...Σιγά σιγά άρχισαν τα πράγματα να αλλάζουν. Η πρώτη μεγάλη αλλαγή έγινε με την έναρξη λειτουργίας του Συλλόγου μας. Αρχικά, μέλημα μας ήταν ένα στέκι, ένας χώρος να βρισκόμαστε, να μιλάμε. Είχαμε πολλά προβλήματα και ο κόσμος ήταν καχύποπτος. Και δικαιολογημένα. Πρώτη φορά αισθάνθηκα τον ρατσισμό τότε με συμπεριφορές απαράδεκτες από έναν υπάλληλο".
Από τη Γερμανία στα ... Νταμάρια ή Καμπεροσαλί
Ο κ. Μαυροειδής σπούδασε στη Γερμανία κι επέστρεψε στην Κρήτη. Όπως λέει: "Πήγα σε μία περιοχή- δεν είχα κι άλλη επιλογή τότε - και αυτή ήταν τριτοκοσμική! Εγώ μετακόμισα από την Αθήνα κι έχτισα εδώ το σπίτι μου. Εκεί είχα οικόπεδο, εκεί έχτισα, ήταν κέντρο απόκεντρο. Βιώσαμε πολύ σκληρές καταστάσεις. Δεν είχα συνηθίσει κάτι τέτοιο. Με δύο μικρά παιδιά 2 και 4 ετών, τότε, ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα! Όμως δεν το έβαλα κάτω"
Και συνεχίζει με συγκίνηση: "Εμείς τότε δεν απολαμβάναμε τα αγαθά και τις υπηρεσίες των εντός των Τειχών περιοχών. Τότε συνάντησα τον ρατσισμό και την περιφρόνηση. Κι όλα αυτά μέσα στο Ηράκλειο. Τότε είχα δύο επιλογές: ή να φύγω ή να μείνω και να παλέψω. Πράγμα που έκανα. Το πρώτο ήταν λιποταξία για μένα. Και η δεύτερη επιλογή όμως ήταν πολύ σκληρή... Σαν μία βαρκούλα τριών μέτρων στη μέση του Ωκεανού! Ένας μαγνήτης με τραβούσε.. Ήρθα, γνωρίστηκα με τον ιερέα, με πήρε δίπλα του και τα πρώτα θέματα ήταν τα ενοριακά. Μας στήριξε και μας βοήθησε.. Έπεισε τον κόσμο"
Ο κ. Μαυροειδής δεν ήταν από τους ανθρώπους που ζούσε αλλού και δρούσε αλλού... Στην Αγία Αικατερίνη μεγάλωσε τα παιδιά του, εκεί έζησε, εκεί δημιούργησε. Και όπως δηλώνει στο Cretalive:
"Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με τον κόσμο. Τότε μιλούσαν όλοι με τα χειρότερα λόγια για τον κόσμο εδώ. Ε, σας λέω με βεβαιότητα ότι καλύτερους ανθρώπους στη ζωή μου δε συνάντησα! Είναι άνθρωποι εργατικοί, με φιλότιμο. Είχα "πλάτη" όλο τον κόσμο. Σήμερα πλησιάζουμε τους 10.000 δημότες!. Πολύ μεγάλη συνοικία"
Τι απομένει να αλλάξει
Σαράντα χρόνια μετά και στην Αγία Αικατερίνη έχουν γίνει σχεδόν τα πάντα!
"Ελάχιστα πράγματα θέλουμε ακόμα: Η Πράξη εφαρμογής του Σχ. Πόλης να προχωρήσει και κάποιες ακόμη παιδικές χαρές. Ολοκληρώνεται η μελέτη για το μεγάλο Κέντρο των 10 κοινωνικών δομών για παιδιά και κακοποιημένες γυναίκες μεταξύ άλλων. Θα διαθέτει κοινωνική υπηρεσία με ψυχολόγους, παιδοψυχολόγους, εργοθεραπευτές κτλ. Επίσης, η 5η ΤΟΜΥ θα έρθει εδώ, θα γίνει Υπηρεσία Φυσιοθεραπείας! Να τηρηθούν μόνον ειδικές προδιαγραφές και τα κτήρια να γίνουν με αυτές τις προδιαγραφές. Εκεί θα λειτουργεί και το πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι, ένα ΚΗΦΗ κι ένας ξενώνας προσωρινής διαμονής για παιδιά και γυναίκες σε κίνδυνο. Ακόμη ένα ΚΑΠΗ για μη αυτοεξυπηρετούμενα άτομα κι ένα ΚΔΑΠ! Μέχρι τέλος του χρόνου η μελέτη θα είναι έτοιμη και το έργο θα γίνει μέσω ΕΣΠΑ..." σημειώνει ο κ. Μαυροειδής.
Το Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης και Έκφρασης στην Αγ. Αικατερίνη
Και προσθέτει:
"Σήμερα δεν έχουμε καμία έλλειψη από πλευράς σχολικών υποδομών. Έχουμε όλα τα κτήρια. Δύο δημοτικά, δύο νηπιαγωγεία, τα οποία ιδρύσαμε εμείς. Έναν βρεφονηπιακό σταθμό 100 παιδιών συν 10 ΑμεΑ. Έχουμε το Κέντρο δημιουργικής απασχόλησης κι έκφρασης- ένα ιδιόκτητο έργο του πολιτιστικού συλλόγου- επίσης έχουμε το 10ο Γυμνάσιο στα 300 μέτρα, και το 6ο Λύκειο... Η Ανώτάτη Πατριαρχική Ακαδημία Κρήτης είναι επίσης εδώ, ενώ έχουμε την τιμή να βρίσκεται στην περιοχή μας το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης"
Ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου της ιστορικής συνοικίας ερωτηθείς πού θα αφιέρωνε το βραβείο αυτό, απάντησε με ειλικρίνεια: "Μα, σε όλους τους κατοίκους και τους συνοδοιπόρους της Αγ. Αικατερίνης"!
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο
