Το Μεξικό μαστίζεται για δεκαετίες από την εγκληματικότητα των καρτέλ ναρκωτικών και της βίας που τα ακολουθεί. Η αστυνομία και οι πολιτικοί είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένοι από αυτά και η κατάσταση διαιωνίζεται χωρίς να βρεθεί λύση, με τα «συνδικάτα του εγκλήματος» να διοικούν ουσιαστικά στην χώρα.
Μια μικρή πόλη με λίγους περισσότερους από 20.000 κατοίκους, στην επικίνδυνη επαρχία του Μιτσοακάν, προτίμησαν με κίνδυνο της ζωής τους να βάλουν τέλος σε όλο αυτό. Τα καρτέλ των ναρκωτικών, εκτός από το λαθρεμπόριο, προσπαθούν εδώ και κάποια χρόνια να βάλουν στο χέρι και άλλες δραστηριότητες. Η πόλη του Χεράν φοβήθηκε πως θα έχανε την κύρια πηγή εσόδων της, την ξυλεία. Τα καρτέλ είχαν αρχίσει να ξεκληρίζουν το δάσος και τις πηγές νερού του.
Μια ημέρα οι γυναίκες της πόλης πήγαν να βρουν τους υλοτόμους που υποστηρίζονταν από το καρτέλ στο δάσος. Είχαν πλέον κουραστεί από τις δολοφονίες, τις απειλές και τις δολιοφθορές. Εκείνοι όμως τις έβρισαν και τις κυνήγησαν. Η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο. Στις 15 Απριλίου του 2011, οι γυναίκες με καλυμμένα τα πρόσωπά τους σταμάτησαν τα φορτηγά και πήραν ομήρους. Οι καμπάνες ήχησαν στην πόλη και τα πυροτεχνήματα έσκαγαν το ένα μετά το άλλο.
Πολλοί πήγαν για να βοηθήσουν. Πολύς κόσμος έτρεχε πανικόβλητος στους δρόμους με ματσέτες στα χέρια. Η εξέγερση μεγάλωσε. Ο δήμαρχος και η αστυνομία έφτασαν έξω από την εκκλησία για να βοηθήσουν τους «φίλους» τους τούς ομήρους. Το πλήθος εξοργίστηκε. Αποφάσισε να πάει ένα βήμα παρακάτω και να τους διώξει όλους από την πόλη. Και τα κατάφερε.
Η αυτοδιοίκηση και η αυτονομία ήταν προ των πυλών. Τα κόμματα απαγορεύτηκαν, όπως και κάθε μορφή εξουσίας στην όλη, αφού όλοι ελέγχονταν από τα καρτέλ. Το τοπικό συμβούλιο δημιουργήθηκε από ανθρώπους της πόλης και ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. Στις εθνικές εκλογές της 1ης Ιουλίου στο Μεξικό, οι κάλπες δεν στήθηκαν στο Χεράν και όποιος ήθελε να ψηφίσει για πρόεδρο έπρεπε να βγει από την πόλη. Αντίθετα, οι κάτοικοι ψήφισαν για το νέο δημοτικό συμβούλιο, το οποίο είχε κριθεί συνταγματικό από το Ανώτατο Δικαστήριο του Μεξικού, σχεδόν αμέσως μετά την εξέγερση.
Τα επτά αυτά χρόνια, το δημοτικό συμβούλιο έχει καταπολεμήσει την διαφθορά και έχουν προστατέψει όσο ποτέ άλλοτε το δάσος και το περιβάλλον. Τα κόμματα δεν έχουν πατήσει το πόδι τους τα τελευταία επτά χρόνια στην πόλη, αφού οι κάτοικοι θεωρούν πως το μόνο που έκαναν ήταν να τους διχάζουν. Οι κάτοικοι όταν ενώθηκαν, άφησαν απ’ έξω κόμματα και αστυνομία και, όπως λένε, ήταν το καλύτερο πράγμα που έχουν κάνει στην ζωή τους.