Τον ήδη δύσκολο τρόπο ζωής των ελάχιστων παραδοσιακών αλιέων, που απέμειναν στη λίμνη της Γενεύης, απειλεί το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.
Οι ιστορικά υψηλές θερμοκρασίες στις ελβετικές λίμνες, που έφθασαν φέτος στους 25 βαθμούς Κελσίου, απειλούν την επιβίωση πολλών ειδών ψαριών, σύμφωνα με ανακοίνωση της ελβετικής υπηρεσίας αλιείας. Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζουν οι ειδικοί για την τύχη της πέστροφας στις λίμνες της Γενεύης, της Κοστάντζας και στον Ρήνο ποταμό.
Το θερμό φετινό καλοκαίρι (ο Ιούνιος του 2018 ήταν ο θερμότερος στην Ελβετία τον τελευταίο αιώνα) θυμίζει σε πολλούς εκείνο του 2003, όταν δεκάδες χιλιάδες νεκρά ψάρια είχαν ξεβραστεί στα παράλια της λίμνης της Γενεύης.
«Δεν απέχουμε πολύ από την οικολογική καταστροφή του 2003», λέει ο Φιλίπ Σιχέρ, επικεφαλής της υπηρεσίας αλιείας, μιλώντας στην εφημερίδα Blick.
Η θερμοκρασία στη λίμνη Κοστάντζα έφθασε τον Ιούλιο στους 25 βαθμούς Κελσίου, ενώ μία επιπλέον άνοδος της τάξεως των δύο βαθμών, θα σήμαινε μαζικό θάνατο ψαριών. Οι έντονες βροχοπτώσεις που έπληξαν περιοχές της Ελβετίας τον Αύγουστο εγγυήθηκαν την επιβίωση των ψαριών, περιορίζοντας έστω και λίγο, τη θερμοκρασία των υδάτων.
Οι κλιματικές αυτές συνθήκες δυσχεραίνουν την οικονομική επιβίωση των παραδοσιακών ψαράδων της λίμνης της Γενεύης. Η περιορισμένη ψαριά και οι αυστηροί περιβαλλοντικοί κανόνες, που διέπουν τη δραστηριότητά τους, καθιστούν προβληματική τη συνέχιση του παραδοσιακού επαγγέλματος, με τους περισσότερους ψαράδες να εγκαταλείπουν την αλιεία.
Την ίδια στιγμή, η επιβίωση των ψαριών και η αναπαραγωγή τους απειλείται επίσης από τη δημιουργία χιλιάδων τεχνητών εμποδίων στους ποταμούς της χώρας. Σύμφωνα με την εφημερίδα Solothurner Zeitung, τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα στη χώρα και τα φράγματά τους έχουν περιορίσει επικίνδυνα την ελευθερία κινήσεων των ψαριών. Παρά τις προσπάθειες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η οποία έχει ψηφίσει υπέρ της μετατροπής των υδροηλεκτρικών υποδομών μέχρι το 2030, έτσι ώστε να μην απειλείται η αναπαραγωγή των ψαριών, η επιβίωση των ειδών αυτών δεν είναι εγγυημένη.
«Φοβάμαι ότι οι μετατροπές αυτές δεν θα ολοκληρωθούν ποτέ, εξαιτίας του μεγάλου κόστους τους. Δυστυχώς, η κυβέρνηση παραβλέπει τις περιβαλλοντικές της υποχρεώσεις», λέει ο Σιχέρ.
Ιδιαίτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν αποδημητικά ψάρια, όπως τα χέλια γλυκού νερού και οι πέστροφες. Τα τεχνητά εμπόδια, που έχουν δημιουργήσει τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, δεν επιτρέπουν στα ψάρια αυτά να μετακινηθούν προς τις ζώνες αναπαραγωγής τους.
«Ο χρόνος λειτουργεί εναντίον μας. Σε κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον θα είναι πια πολύ αργά και η διάσωση των ψαριών στις ελβετικές λίμνες θα είναι πια αδύνατη», λέει ο Σιχέρ.