Ένα από τα παιδιά του ζευγαριού, η 86χρονη Monique, ήταν μόλις 11 ετών όταν είδες τους γονείς της για τελευταία φορά πριν φύγουν για να φροντίσουν τα ζώα τους. Η ίδια αποκαλύπτει το χρονικό της εξαφάνισης των γονιών της και πόσο επηρέασε τις ζωές της ίδιας και των αδερφών της.
Η ίδια θυμάται: «Μου είπαν ότι θα επέστρεφαν αργότερα το βράδυ ή την επόμενη ημέρα αν ήταν πολύ κουρασμένοι. Ήταν Σάββατο. Ο πατέρας μου με αγκάλιασε». Το επόμενο πρωινό, το εντεκάχρονο κορίτσι ήταν ανήσυχο και οι κάτοικοι του χωριού με επικεφαλής τον τοπικό ιερέα άρχισε να τους αναζητά, χωρίς ωστόσο κανένα αποτέλεσμα.
Η Monique αποκαλύπτει ακόμα πως δύο με τρεις εβδομάδες μετά την τραγική εξαφάνιση των γονιών τους, τα επτά παιδιά μοιράστηκαν σε ανάδοχες οικογένειες, χωρίς να τους επιτραπεί να πάρουν τίποτα από το πατρικό τους σπίτι. Τα παιδιά εργάζονταν σκληρά στη νέα τους ζωή με αποτέλεσμα να χάσουν την επαφή μεταξύ τους. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει η ίδια: «Η ζωή μας άλλαξε τραγικά και τρομερά μετά την εξαφάνιση τους».
Η μικρότερη αδερφή της οικογένειας, Marcelin, η οποία ήταν μόλις τεσσάρων όταν έχασε τους γονείς της, σχολίασε πως: «Ξοδέψαμε όλη μας τη ζωή αναζητώντας τους, χωρίς σταματημό. Σκεφτόμασταν ότι θα μπορούσαμε να τους προσφέρουμε την κηδεία που τους άξιζε μια μέρα. Μπορώ να πω ότι μετά από 75 χρόνια αναμονής, τα νέα αυτά μου προσφέρουν μια έντονη αίσθηση γαλήνης» Η ίδια συμπλήρωσε πως: «Στην κηδεία δεν θα φορέσω μαύρα. Νομίζω ότι το λευκό είναι πιο αρμόζον. Αντιπροσωπεύει την ελπίδα, την οποία δεν έχασα ποτέ μου».