Όχι μόνον ήταν η πρώτη γυναίκα υπουργός Αμύνης στην ιστορία της Ισπανίας, αλλά σε μία κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης καλείτο να διαχειρισθεί φλέγουσες υποθέσεις, όπως η ενεργός συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο του Αφγανιστάν, η αποχώρηση των δυνάμεων της Ισπανίας από τη Βοσνία, ή η μεγάλη απεργία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας.
Όμως παρά τις επιφυλάξεις των αντιπάλων της, η Κάρμε Τσακόν, που έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία μόλις 46 ετών από συγγενή καρδιοπάθεια, παρέμεινε πάντοτε στη συνείδηση όλων ως μία από τις πιο δημοφιλής υπουργούς και πολιτικούς της χώρας της Ιβηρικής.
Η γεννημένη στο Εσπλουγκές ντε Λιομπρεγκάτ, στην Καταλωνία, δικηγόρος Κάρμε Τσακόν, που τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική, από νωρίς είχε εμπλακεί στα δρώμενα. Και χάρις στην ενεργητικότητά της είχε ξεχωρίσει, με αποτέλεσμα να εκλεγεί βουλευτής και μέλος στην Εκτελεστική Επιτροπή του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE) από μικρή ηλικία.
Στα 29 της χρόνια, ο τότε ΓΓ του Κόμματος Χοσέ Λουΐς Ροδρίγεθ Θαπατέρο την έχρισε επικεφαλής του τομέα Παιδείας κι η Τσακόν γρήγορα ξεχώρισε, καθώς πήρε ενεργά μέρος ως κοινοβουλευτική υπεύθυνη του θέματος, στην στήριξη των φοιτητικών και μαθητικών διαδηλώσεων, που αποτέλεσαν έναν από τους μεγαλύτερους τριγμούς στην δεξιά κυβέρνηση του Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Όπως αναγνώρισε κατόπιν ο Θαπατέρο αυτές οι κινητοποιήσεις, κι η διαπρύσια στάση της Τσακόν στη Βουλή, αποτέλεσαν την αρχή του τέλους της διακυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος (ΡΡ).
Μετά τη νίκη των Σοσιαλιστών, ο Θαπατέρο δεν επέλεξε την 33χρονη Τσακόν για υπουργική θέση—καίτοι οι κακές γλώσσες διατυμπάνιζαν πως απλώς την άφηνε να «ψηθεί» στην αντιπροεδρία της Βουλής, για ν’ αναλάβει κατόπιν πιο σπουδαία καθήκοντα. Κάτι που έγινε πραγματικότητα το 2008, όταν ανέλαβε το υπουργείο Υποδομών, ενώ λίγους μήνες αργότερα, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου των Καταλανών Σοσιαλιστών (PSC) επιτύγχανε το καλλίτερο εκλογικό αποτέλεσμα στην ιστορία του κόμματος, καταλαμβάνοντας 25 έδρες στην τοπική Βουλή.
Μετά τη νέα εκλογική νίκη του Θαπατέρο, τον ίδιο χρόνο, η Τσακόν ανέλαβε—μολονότι έγκυος στον έκτο μήνα—το χαρτοφυλάκιο της Άμυνας και παρά τις αρχικές επιφυλάξεις των αντιπάλων και του Τύπου, τα κατάφερε τόσο καλά, που εκείνην την εποχή η δημοτικότητά της ξεπερνούσε αυτήν του Θαπατέρο, ή άλλων σημαντικών μελών της κυβέρνησης, όπως του μελλοντικού ΓΓ Αλφρέδο Πέρεθ Ρουμβακάλβα και της Μαρία Τερέσα Φερνάνδεθ ντελα Βέγα.
Η δημοφιλία της σε κύκλους που ξεπερνούσαν το εσωτερικό του κόμματος και των οπαδών της παρακίνησε την Τσακόν να διεκδικήσει δύο φορές την ηγεσία των Σοσιαλιστών από τον Ρουβακάλβα—την πρώτη, μολονότι είχε την υποστήριξη σημαντικών προσωπικοτήτων και στελεχών, αποχώρησε από την κούρσα «χάριν της ενότητας του κόμματος», ενώ τη δεύτερη έχασε με διαφορά μόλις 22 ψήφων από τον πρώτο.
Έκτοτε, η πολιτική πορεία της Τσακόν είχε σκαμπανεβάσματα. Απέκλεισε κάθε συνεργασία με τον Ρουβακάλβα, παραιτήθηκε από βουλευτής για να διδάξει για έναν χρόνο σε Πανεπιστήμιομιο των ΗΠΑ, ενώ μολονότι οι φήμες την ήθελαν να διεκδικήσει εκ νέου την ηγεσία, εκείνη αρνήθηκε κι απλώς κατήλθε ως υποψήφια στην Καταλονία, αλλά με αποτελέσματα όλως αντίθετα με εκείνα της προηγούμενης φοράς. Ενώ κατόπιν στήριξε την Εκτελεστική Επιτροπή υπό τον Πέδρο Σάντσεθ, στη συνέχεια δήλωσε υπέρμαχος της αντιπάλου του Σουσάνα Ντίαθ.
Το Σάββατο, επιστρέφοντας στη Μαδρίτη από το Μαϊάμι, η Τσακόν δημοσίευσε μία φωτογραφία πάνω από τον Ατλαντικό στον λογαριασμό της στο Instagram: «πετώντας πάνω από τον Ωκεανό με κατεύθυνση τη Μαδρίτη, νοσταλγώντας το σπίτι μου, τη θάλασσα και τον Μικελέτε μου», τον γιο της. Όμως, η πρώην «λοχαγός», όπως την αποκαλούσαν, του Θαπατέρο δεν πρόλαβε να δει, ούτε τον γιό της, ούτε τη θάλασσα που τόσο ποθούσε να αντικρίσει.