Τουλάχιστον διακόσιοι άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας υπερκόπωσης στην Ιαπωνία. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται και πολλοί που αυτοκτονούν αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν στους εξουθενωτικούς ρυθμούς δουλειάς. Πρόκειται για τα θύματα του «καρόσι», του καταιγιστικού άγχους που δημιουργεί η εξαντλητική εργασία. Στην πραγματικότητα το «καρόσι» είναι προϊόν της εργασιακής δεοντολογίας των Ιαπώνων εργαζομένων σε συνδυασμό με την αύξηση των ωρών εργασίας που απαιτούν οι επιχειρήσεις. Μάλιστα, η κατάσταση έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις, ώστε η κυβέρνηση αναγκάστηκε να θεσμοθετήσει μέτρα ορίζοντας ως ανώτατο όριο στην υπερωριακή απασχόληση τις 60 ώρες, με εξαίρεση τους μήνες που υπάρχει μεγάλη ζήτηση στην παραγωγή. Επίσης, τα νέα μέτρα προβλέπουν την ενδεκάωρη ανάπαυση του εργαζομένου από την ώρα που αυτός θα πάει σπίτι του μέχρι να επιστρέψει στην εργασία του την επόμενη ημέρα.
Αίσθηση προκάλεσε πέρυσι στην Ιαπωνία η αυτοκτονία της νεαρής Ματσούρι Τακαχάσι, η οποία εργαζόταν δοκιμαστικά στη διαφημιστική εταιρεία Ντεντσού, διαβόητη για τους εξαντλητικούς ρυθμούς εργασίας. Σε μήνυμα που απέστειλε στη μητέρα της η Ματσούρι ομολογούσε ότι αναγκάστηκε να εργαστεί 150 ώρες υπερωρίας μέσα σε ένα μήνα, ενώ την τελευταία εβδομάδα της ζωής της έλεγε ότι αναγκάστηκε να κοιμηθεί στον ξενώνα της εταιρείας επί μόλις 12 ώρες. Μια νύχτα, μην αντέχοντας άλλο, βούτηξε στο κενό από το κτίριο της επιχείρησης. Το δικαστήριο στο Τόκιο αποφάνθηκε ότι επρόκειτο για κλασική περίπτωση «καρόσι». Αλλωστε, ένας θάνατος από καρδιακή προσβολή θεωρείται «καρόσι», εφόσον ο εργαζόμενος έχει εργαστεί υπερωριακά περισσότερο από εκατό ώρες τον προηγούμενο μήνα.
Ο πρωθυπουργός Σίνζο Αμπε είχε υποσχεθεί να παρέμβει, προκειμένου να βελτιωθούν κατά το δυνατόν οι συνθήκες εργασίας και να δοθεί περισσότερος χρόνος στους Ιάπωνες ώστε να μπορέσουν να δημιουργήσουν οικογένεια, να περάσουν καλά, να διασκεδάσουν και να ενισχύσουν την εσωτερική κατανάλωση.