«Έφυγε» στα 101 του χρόνια ο αντάρτης του Μαινάλου Γιώργης Κάβουρας

Μέχρι εδώ άντεξε στο μαύρο της σήψης και της διαφθοράς που έχει σκεπάσει τη χώρα και «έφυγε», έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο της γήινης του παραμονής, για να βρει το φως στους άλλους κόσμους ο Γιώργης Κάβουρας στη Μεγαλόπολη ύστερα από 101 χρόνια και 8 μέρες στη ζωή. Έζησε στον Μοριά «όλο το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης» και αργότερα τους αγώνες για Δημοκρατία και Κοινωνική Δικαιοσύνη. Στην Σπάρτη γνώρισε τον Κρητικό καπετάνιο Γιώργη Αρετάκη καπετάν Σφακιανό και ήταν από τους λίγους, όπως είχε πει, αξιωματικούς που ανέβηκε στο βουνό και πολέμησε.
 

Στην πιο όμορφη ηλικία του, στα 19 του χρόνια, ο Κάβουρας οργανώθηκε στο ΕΑΜ και τελειώνοντας το καλοκαίρι του 1943, ανέβηκε αντάρτης στο Μαίναλο. Φυλακίστηκε για πέντε μήνες, με την παράδοση των όπλων το 1945 και τότε, έφερε στη θύμησή του ¨οι Χίτες και το παρακράτος οργίαζαν». Μα συχνά έφερνε στο νου του και τον καπετάν Σφακιανό και του είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον του η επαναστατικότητά του και ο πειστικός του λόγος. «Ήταν καπετάνιος του ΕΛΑΣ στον Ταΰγετο», είχε πει, «ήταν κοντακιανός με μάτια έξυπνα και ευκίνητος. Κούτσαινε από το ένα πόδι και ήταν άριστος συνομιλητής».

Ωστόσο, διαπίστωσε, ότι ο Αρετάκης δεν μιλούσε τακτικά για τη γυναίκα του Αντιγόνη Γιακουμογιαννάκη από το μικρό χωριό Κατσογρίδα του δήμου Αγίου Βασιλείου ούτε για την κόρη του Καίτη. Όμως, είχε πει στον Κάβουρα στη Σπάρτη που τον γνώρισε καλύτερα στη απελευθέρωση της πόλης, ότι η γυναίκα του ήταν πολλή όμορφη, η οικογένεια της δεν το ήθελε γαμπρό και της είχε παραγγείλει ότι εάν δεν του την δώσουν θα την κλέψει. Αλλά, όπως του τόνισε, τότε, «άμα θέλει νύφη και γαμπρός…».

Το δώρο

Κάποια στιγμή ο Κάβουρας θέλησε να του κάμει δώρο μια κρητικιά βράκα επειδή εκείνη που φορούσε ήταν παλιά και φθαρμένη. Εντόπισε, λοιπόν, και ζήτησε το βράκα από μια χήρα που ο γιός της ήταν τσολιάς στα Ανάκτορα και είχε σκοτωθεί, όμως αρνήθηκε να την δώσει με το ένα τσουβάλι αλεύρι που της πρότεινε. Τελικά του έδωσε το ρούχο δίδοντάς της δυο τσουβάλια αλεύρι. «Η χαρά του Σφακιανού ήταν μεγάλη», είχε πει, τον αγκάλιασε και του είπε ότι «πάντα θα με θυμάται».
Μετά την επικράτηση της 9ης Μεραρχίας στον Δημοκρατικό Στρατό, ο Κάβουρας παραδόθηκε τον Απρίλιο του 1949, δικάστηκε και παράμεινε στη φυλακή μέχρι το τέλος του 1951. «Όσοι αντάρτες» έφερε εικόνες στη μνήμη του, «πιάστηκαν από χωροφύλακες και Χίτες εκτελέστηκαν. Εγώ δημιούργησα τη δική μου οικογένεια. Ο καπετάν Σφακιανός δεν πρόλαβε να φτάσει κοντά στους δικούς του στη λεβεντογέννα Κρήτη. Ήταν ένας γενναίος πολεμιστής και ένας υπέροχος άνθρωπος…»
Η κηδεία του Γιώργη Κάβουρα θα γίνει τη Δευτέρα 29  Σεπτεμβρίου στις 2.30 το μεσημέρι στην εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Μεγαλόπολη.