ΑΠΟΨΕΙΣ
Prix Goncourt 2025
Το βραβείο Goncourt θεσπίστηκε το 1892 από τον Edmond Goncourt και απονέμεται κάθε χρόνο στις αρχές του Νοέμβρη στο καλύτερο έργο πεζογραφίας που έχει δημοσιευτεί στην κάθε χρονιά.
Μια οικογενειακή ιστορία τεσσάρων γενεών, σε μια αγροτική περιοχή της Γαλλίας, γραμμένη από τον Laurent Mauvignier είναι αυτή που κέρδισε το Prix Goncourt για το 2025. Τίτλος του μυθιστορήματος του,’’ La Maison vide ‘’ (το ΄Αδειο Σπίτι) και είναι μια αναδημιουργία της ιστορίας της οικογένειας του για τέσσερις γενεές.
Η ανακοίνωση έγινε, όπως κάθε χρόνο, στο γνωστό πλέον εστιατόριο Drouant στο Παρίσι, προχθες το μεσημέρι 4-11-25.
Το βραβείο Goncourt θεσπίστηκε το 1892 από τον Edmond Goncourt και απονέμεται κάθε χρόνο στις αρχές του Νοέμβρη στο καλύτερο έργο πεζογραφίας που έχει δημοσιευτεί στην κάθε χρονιά.
Απ΄ ότι διαβάζω στις πρώτες ανακοινώσεις, μετά τη βράβευση, αυτή η οικογενειακή ιστορία ξεφεύγει από τα όρια της πραγματικότητας και προχωρά προς τη μυθοπλασία μέσα σε μια προσπάθεια να εντοπίσει ο συγγραφέας το γενεαλογικό του δένδρο και να γεμίσει τα κενά. Το ‘Άδειο Σπίτι ‘‘ είναι ένα υπερ- μυθιστόρημα, ένα οικογενειακό μυθιστόρημα που όλοι μας θα θέλαμε να γράψουμε.
Σ΄ αυτό το μυθιστόρημα των 750 σελίδων ο Laurent Mauvignier δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην παιδική του ηλικία και στην οπτική γωνία του παιδιού. Το βιβλίο ξεκινά με μια επιστροφή του συγγραφέα στην παιδική του ηλικία, όταν ήταν 9 χρόνων, όπου ο πατέρας του αποφάσισε ν΄ ανοίξει ξανά το οικογενειακό τους σπίτι, που ανήκε στους προ-παππούδες του.
Είναι ένα σπίτι πλημμυρισμένο από παιδικές αναμνήσεις οι οποίες γίνονται εμπνεύσεις για το βιβλίο του. Μια έμπνευση έχει προέλθει από τη γιαγιά του Μαργαρίτα, την οποία κούρεψαν δημόσια μετά την Απελευθέρωση, για συνεργασία με τους Γερμανούς, έχοντας κοιμηθεί μ΄ ένα εξ αυτών, ενώ ο σύζυγος της ήταν αιχμάλωτος πολέμου στη Γερμανία. Ο Laurent Mauvignier, αντί να την μισήσει προσπάθησε να την καταλάβει. Στο βιβλίο αυτό βρίσκονται αρκετές τραυματικές σκηνές και μία απ΄ αυτές είναι όταν ο πατέρας του γίνεται μάρτυρας του δημόσιου ξυρίσματος του κεφαλιού της μητέρας του, κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης για το λόγο που αναφέρω πιο πάνω. Ο συγγραφές θα κουβαλά αυτή την εικόνα μέσα του από την παιδική του ηλικία η οποία θα γίνει η θεμελιώδης εικόνα που τον ώθησε να γίνει συγγραφέας. Υπάρχουν και άλλα πολλά που σίγουρα θα τα διαβάσουμε σ΄ αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα.
Σήμερα η επιρροή του βραβείου αυτού είναι τόσο βαθιά, τόσο στη φήμη του συγγραφέα όσο και στις πωλήσεις του νικητήριου βιβλίου, που η ανακοίνωση ενός νέου νικητή έχει γίνει ένα σημαντικό εθνικό γεγονός για τη Γαλλία.
Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα το διαβάσουμε και στη χώρα μας.
