Πριν ανοίξουν τα σχολεία, τι μετράει πραγματικά;

Του Δράκου Χαρωνίτη*

Σε λίγες μέρες θα χτυπήσει ξανά το πρώτο κουδούνι. Οι αυλές θα γεμίσουν φωνές, χαμόγελα, ανυπομονησία, αλλά και άγχος. Κάθε αρχή σχολικής χρονιάς κουβαλά μαζί της προσδοκίες: καινούργια βιβλία, νέες φιλίες, δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν. Μαζί όμως με όλα αυτά, έρχονται και οι γνωστές συγκρίσεις: ποιος φαίνεται πιο όμορφος, ποιος έχει τα πιο ακριβά ρούχα, ποιος κρατάει το τελευταίο μοντέλο κινητού.

Η κοινωνία στην οποία μεγαλώνουν τα παιδιά τείνει να αποθεώνει την εξωτερική εικόνα και τα υλικά αγαθά. Από τις διαφημίσεις μέχρι τα κοινωνικά δίκτυα, το «ιδανικό» παρουσιάζεται σαν συνδυασμός ομορφιάς και πλούτου. Σιγά σιγά, καλλιεργείται η εντύπωση ότι η αξία ενός ανθρώπου κρίνεται από το πόσο ταιριάζει σε αυτά τα πρότυπα. Έτσι, ο όμορφος και πλούσιος γίνεται «πρότυπο», ενώ ο διαφορετικός ή ο λιγότερο προνομιούχος συχνά αισθάνεται ότι υστερεί.

Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η ομορφιά είναι εφήμερη. Αλλάζει με τα χρόνια και δεν αποτελεί εχέγγυο ευτυχίας. Ο πλούτος, από την άλλη, μπορεί να χαθεί από τη μια στιγμή στην άλλη, δεν εξασφαλίζει ούτε αγάπη ούτε ουσιαστικές σχέσεις. Εκείνο που παραμένει σταθερό, εκείνο που πραγματικά ορίζει έναν άνθρωπο, είναι ο χαρακτήρας του: η ακεραιότητα, η καλοσύνη, η δύναμη να προσπαθεί, να στέκεται όρθιος στις δυσκολίες, να μοιράζεται και να στηρίζει.

Το σχολείο δεν είναι μόνο χώρος μάθησης μαθηματικών, γλωσσών ή φυσικών επιστημών. Είναι και ένα εργαστήριο ζωής. Εκεί οι μαθητές μαθαίνουν τι σημαίνει συνεργασία, σεβασμός, αλληλεγγύη. Εκεί διαμορφώνονται φιλίες που μένουν ανεξίτηλες, ανακαλύπτονται ταλέντα, καλλιεργείται η δημιουργικότητα. Και κυρίως, εκεί μαθαίνει κανείς ότι η αξία δεν βρίσκεται στα επιφανειακά, αλλά σε αυτά που αντέχουν στον χρόνο.

Τα παιδιά χρειάζεται να ακούσουν ότι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τον «δημοφιλή» ή τον «πλούσιο» συμμαθητή τους. Η μοναδικότητα του καθενός είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός. Άλλος ξεχωρίζει για τη φαντασία του, άλλος για την επιμονή του, άλλος για τη γενναιοδωρία του. Αντί να κυνηγούν πρότυπα που τους σερβίρονται από τα μέσα, αξίζει να καλλιεργήσουν τα δικά τους χαρίσματα.

Η νέα σχολική χρονιά είναι μια ευκαιρία να αφήσουμε στην άκρη τις άγονες συγκρίσεις. Να μη μετράμε ποιος φοράει το πιο ακριβό παπούτσι, αλλά ποιος δείχνει καλοσύνη. Να μη χειροκροτούμε μόνο τον εξωτερικά «όμορφο», αλλά εκείνον που αγωνίζεται με αξιοπρέπεια και προσπαθεί να βελτιωθεί. Γιατί τελικά, εκείνοι που αφήνουν το αποτύπωμά τους στη ζωή δεν είναι όσοι φάνηκαν εντυπωσιακοί, αλλά όσοι πρόσφεραν, όσοι εμπνέουν με το παράδειγμά τους.

Ας είναι, λοιπόν, η φετινή χρονιά μια χρονιά ουσίας. Μια χρονιά όπου θα καλλιεργηθεί η αυτοπεποίθηση, η εμπιστοσύνη στον εαυτό, η διάθεση για μάθηση και δημιουργία. Μια χρονιά στην οποία τα παιδιά θα μάθουν να κοιτούν όχι τον καθρέφτη ή το πορτοφόλι, αλλά την καρδιά και το μυαλό.

Γιατί, τελικά, αυτό που μετράει στη ζωή δεν είναι το χειροκρότημα του πλήθους, αλλά η εσωτερική σιγουριά ότι πορεύεσαι με αξίες που δεν σβήνουν. Και αυτή η γνώση, περισσότερο από κάθε άλλο μάθημα, είναι το πιο σημαντικό δώρο που μπορεί να προσφέρει το σχολείο.

*Χαρωνίτης Δράκος

Χειρουργός Οδοντίατρος , DDS, MSc,MPH Κέντρο Υγείας Χάρακα

Charonitis Drakos, DDS, MPH, MSc