Πώς θα ζήσουν οι δάσκαλοι με 782 ευρώ;

Του Γιώργου Μυλωνάκη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού

Όχι δεν θα αλλάξω ταχτική, στα γεράματα μου...
Οσονούπω ανοίγουν τα σχολεία. Κι αισθάνομαι την ανάγκη, να μιλήσω.  Έτσι όπως μ΄ έμαθαν οι κατά καιρούς δάσκαλοι μου, να λέω τα σύκα - σύκα και τη σκάφη - σκάφη. 

Θα διορίσουν λέει 10000 εκπαιδευτικούς και πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες.
Αλλά δε μας λένε πόσοι πήραν σύνταξη και πόσες δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές με μια βαλίτσα στο χέρι, δουλεύουν μια στον Έβρο και μια στην Κρήτη.
 Και κυρίως πώς θα ζήσουν, με εφτακόσια ογδόντα δυο (782) ευρώ, που είναι ο μισθός του πρωτοδιόριστου εκπαιδευτικού, καθαρά.
 Κι ύστερα ανά διετία αύξηση είκοσι (20) ευρώ...
Τόσο κοστολογεί η ελληνική πολιτεία, τη δουλειά του ανθρώπου, που μορφώνει τα παιδιά μας.
 Γνωρίζουμε πολύ καλά, φίλοι γονείς κι εγώ απλά σας  υπενθυμίζω, ότι σ΄ αυτούς τους δασκάλους εμπιστευόμαστε τα  παιδιά μας. 
 Και μεταξύ μας τώρα, πως αυτοί οι άνθρωποι τα βλέπουν  πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι εμείς οι ίδιοι. 
 Και είμαστε και σίγουροι πως το μεσημέρι ή και το βραδάκι – απ΄ το ολοήμερο σχολείο -, θα πάμε να τα πάρουμε υγιή και χαρούμενα, αν και κουρασμένα.
 Δε θα μιλήσω για τους ντενεκέδες που μας κυβερνούν, χρόνια τώρα.
 Θα μιλήσω στον κάθε γονιό που έχει παιδιά.
 Ξέρεις αγαπητέ γονέα πως αν έστελνες το παιδί σε ιδιωτικό δημοτικό σχολείο, θα χρειαζόσουν ένα μισθό δασκάλου για να φοιτήσει;
 Ξέρεις φίλε γονέα, πως φέτος έμειναν 55.000 κενές θέσεις στο Πανεπιστήμιο γιατί οι υποψήφιοι δεν έπιασαν τη βάση εισαγωγής, για διάφορους λόγους αλλά...
Όλα αυτά τα παιδιά θα μπορούν να φοιτήσουν αύριο σε ένα ιδιωτικό κολλέγιο αρκεί να έχουν να πουλήσουν ένα σπίτι για να τελειώσουν. 
Αυτή είναι η πολιτική στον χώρο της παιδείας.
Ξέρεις κύριε γονέα - πολίτη, πως αν δεν πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας πολύ σύντομα δε θα έχουμε ούτε δασκάλους - σχολεία , ούτε γιατρούς - νοσοκομεία, συνταξιούχους με ελάχιστη σύνταξη, πως θα ψάχνουμε νέους με το κερί;
Φιλιά από ένα δάσκαλο παλιό ή παμπάλαιο όπως με αποκαλούν, οι φίλοι μου.
 Με τούτα και με τ΄ άλλα βρίσκομαι στα  πρόθυρα του εγκεφαλικού,
Γιατί ;
Γιατί ένας μισθός του οποιοδήποτε  νεοεργαζόμενου  είναι μικρότερος από το ενοίκιο ενός μικρού σπιτιού.
Και κανένας μισθός εργαζόμενου, δεν εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή διαβίωση, γιατί για ζωή ούτε καν υποψία.