Πολιτικό περιεχόμενο στην Ευρώπη, λαϊκισμός, ενωσιακές κατευθύνσεις

Το ευρωπαϊκό πολιτικό περιεχόμενο διαμορφώνεται από την ισχυροποίηση ακροδεξιών και ακροαριστερών δυνάμεων, με τις πρώτες να μετέχουν και στα κυβερνητικά σχήματα οκτώ ευρωπαϊκών κρατών. Η ισχυροποίηση αυτή έχει διαμορφωθεί και μέσα από τις κατευθύνσεις ελεγχόμενων Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης και μέσω αυτών, τόσο την αντίληψη εκατομμυρίων πολιτών , όσο και πολιτικές και εκλογικές αναφορές. Όσα επιχειρήθηκαν ακόμα και στην τελευταία γερμανική εκλογική διαδικασία, με τις παρεμβάσεις του Έλον Μάσκ υπέρ της ακροδεξιάς Εναλλακτική για την Γερμανία, δεν έχουν άλλη ανάλυση, εκτός από την ταύτιση ακραίων αντισυστημικών δυνάμεων.

Άρθρο του Γιώργου Α. Ζερβάκη *

Η άνοδος των αντισυστημικών δυνάμεων, η ενίσχυση της κοινωνικής τους αναφοράς, επιφέρει έως και την συμμετοχή τους σε κυβερνητικά σχήματα, όπως έχει συμβεί στην Αυστρία και στην Ολλανδία. Κοινωνική ενίσχυση που διευρύνεται από ετερόκλητες συμπράξεις, όπως αυτή προ μηνών, των Γαλλικών αριστερών κομμάτων και της Γαλλικής Ακροδεξιάς, στην υποστήριξη πολιτικής πρότασης μομφής στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση. Αλλά και από το γερμανικό προεκλογικό παράδειγμα, της κοινοβουλευτικής σύμπραξης του CDU με το AFD για το μεταναστευτικό.

Στην σημερινή πολιτική πραγματικότητα, που διαμορφώνεται μια νέα τάση τοξικότητας, συνωμοσιολογίας, μιας αμφισβήτησης χωρίς περιεχόμενο αλλά με καταγγελτική αντίληψη, οι προκλήσεις αφορούν περισσότερο τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις, καθώς από αυτές απαιτούνται πολιτικές πρακτικές που θα επικαιροποιήσουν την κοινωνική εμπιστοσύνη. Γιατί, από μια τέτοια εξέλιξη θα αποτραπούν κατακερματισμοί που βιώσαμε την προηγούμενη 10ετία, θα δοθούν προς την κοινωνία οι πραγματικοί ρεαλισμοί που έχει ανάγκη.

Ο ριζοσπαστικός λαϊκισμός, με αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να εκφράσει πειστικές απαντήσεις, επικεντρώνεται στο να επιδιώκει μόνον να κεφαλαιοποιεί τις χωρίς κατευθύνσεις κοινωνική δυσαρέσκεια. Και αυτός ο ριζοσπαστικός λαϊκισμός, δεν δημιουργεί μεταβολές πολιτικές κλίμακας, παρά μόνον στην αντιπολιτευτική δημοσκοπική κατανομή, καθώς δεν δημιουργούνται συνθήκες ουσιώδους εκλογικής αναστροφής.

Είναι ανησυχητικό σημάδι για την Ευρώπη όταν Πολωνοί ακροδεξιοί πολιτικοί εκφράζουν χωρίς υπερκαλύψεις έντονο αντισημιτισμό ακόμα και μέσα στην Πολωνική Βουλή. Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι μέσα από τη νέα κρίση στο Παλαιστινιακό, στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής, εξάγεται διάχυτος τόσο ο αντισημιτισμός από αριστερά μέτωπα, όσο και απειλή της ισλαμοφοβίας από την ακροδεξιά.

Η επόμενη μέρα του πολιτικού περιβάλλοντος δεν μπορεί να διαμορφωθεί από ιδεοληπτικούς αποπροσανατολισμούς, από γκρίζα πεδία, από οργής, γιατί δεν μπορούν να συνδεθούν και να εκφράσουν κανένα από τα μηνύματα της εποχής μας.

Η κρίση εμπιστοσύνης πάνω στην δημόσια σφαίρα, ένα φαινόμενο που δεν αντιμετωπίζεται μόνον στην Ελλάδα, απαιτεί να αναγνώσουμε τις επισημάνσεις που σχετίζονται με αυτήν, η ρευστότητα δεν αποτελεί λύση, οι προσανατολισμοί του παρόντος και του μέλλοντος απαιτούν βεβαιότητα, αποτελεσματική και λειτουργική πολιτική και όσα αυτή σηματοδοτεί.

Η ΕΕ των 27 κρατών-μελών, εκτός την μεγέθυνση της, χρειάζεται να δει και την εμβάθυνση της. Η ήπειρος της οποίας η ένωση της διαθέτει το 16,6% του συνολικού παγκόσμιου ΑΕΠ, προσελκύοντας ανθρώπους από όλον τον κόσμο, εξαιτίας του βιοτικού και όχι μόνον επιπέδου της. Είναι οι ευρωπαϊκές αρχές και αξίες που έχουν επιτρέψει στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, μετά την κατάρρευση των ολοκληρωτικών καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού, να ενσωματώσουν τα περιεχόμενα της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Η ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, εκτός από τις απώλειες χιλιάδων ανθρώπινων ζωών, πολιτών και ένστολων, αναπόφευκτα έχει δημιουργήσει διαφόρων επιπέδων ανακατατάξεις στο ευρωπαϊκό περιβάλλον ασφάλειας. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουμε στρατιωτική επίθεση εναντίον άλλου ευρωπαϊκού κράτους, που συνεπάγεται εκατόμβες νεκρών, χιλιάδων εκτοπισμένων από τα προσφυγικά ρεύματα. Καταδεικνύοντας παράλληλα την βαρύτητα της υποστήριξης των ελεύθερων και δημοκρατικών κρατών του κόσμου, για την ασφάλεια της Ουκρανίας και των ευρωατλαντικών θεσμών.

Η Ευρώπη πρέπει να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη αμυντικών, ενεργειακών πολιτικών για την εξασφάλιση του κοινού ευρωπαϊκού μέλλοντος, πρέπει να προχωρήσει σε οραματικές πολιτικές παρεμβάσεις, να ξεπεράσει τα θεσμικά ελλείμματα και τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται από τις στενές εθνικές προκαταλήψεις που εγκλωβίζουν την ενωσιακή αντίληψη και προοπτική. Σήμερα, η υπερεθνική δομή του κοινοτικού πλαισίου, σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση της περιφερειακότητας και της τοπικής διακυβέρνησης, πρέπει να μπορέσουν να δώσουν πειστικές απαντήσεις, εκεί όπου αδυνατούν οι εθνικοί ανταγωνισμοί, με την επιστροφή σε μεμονωμένες εθνικές διαδρομές. 

* Ο κ. Γιώργος Α. Ζερβάκης , είναι εκπρόσωπος των Ευρωπαίων Φεντεραλιστών Κρήτης. Το άρθρο έχει γραφεί για τον ιστότοπο Cretalive.gr