Ποιοι δεν αφήνουν τον Ανδρουλάκη να… αγιάσει;

Του Δημήτρη Καρυωτάκη

Δεν έχει ακόμα στεγνώσει το μελάνι από τις επισκέψεις και παρουσίες των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ και τα όσα ακούστηκαν, όπου αναμφισβήτητα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όντας για πρώτη φορά στη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κέρδισε το στοίχημα της παρουσίας, παρουσίασε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που μπορείς να το αποδέχεσαι ή να το απορρίπτεις, αλλά που βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων και απεδείχθη πως το ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι εκείνο το κόμμα που μπορεί να ηγηθεί των πολιτικών εξελίξεων.

Άλλωστε το έδειξε και η πρόσφατη δημοσκόπηση του STAR που ουσιαστικά δείχνει ότι ο κόσμος παίρνει ξανά στα σοβαρά την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για να αποτελέσει τον κυβερνητικό κορμό της επόμενης κυβέρνησης.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν και ο πρόεδρος του κέρδισε το συγκεκριμένο στοίχημα και υπό ΚΣ( κανονικές συνθήκες ) θα έπρεπε να ικανοποιεί όλους στη Χαριλάου Τρικούπη. Κι όμως δεν ικανοποιήθηκαν όλοι ή για να ακριβολογούμε οι αποκαλούμενοι βαρόνοι του κόμματος (Γερουλάνος - Δούκας - Διαμαντοπούλου) ο καθείς με τις δυνάμεις του και το προσωπικό τους αφήγημα κατόρθωσαν, σχεδόν συντονισμένα, να μουντζουρώσουν το σχέδιο Ανδρουλάκη για την επόμενη μέρα, δείχνοντας πως εξακολουθεί η προσωπική βελόνα τους να είναι κολλημένη στον Οκτώβριο του 2024 και στο εσωκομματικό τοπίο των εκλογών.

Την ώρα δηλαδή που το ΠΑΣΟΚ φαίνεται πολιτικά να “ξετσουμίζει” και να κατορθώνει να φέρει στο επίκεντρο την ατζέντα των θεμάτων της καθημερινότητας του πολίτη, ο Γερουλάνος ξαναζεσταίνει τη σούπα των δημοσκοπήσεων, ο Δούκας ξαναφέρνει την κουβέντα των συμμαχιών (που λες και δεν την έληξε ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ) και η Διαμαντοπούλου αγωνιά για να μη γίνει το ΠΑΣΟΚ Καρυστιανού και Κωνσταντοπούλου!

Αν όχι προβοκάτορες του ίδιου του κόμματος τους, άριστοι χορηγοί του Κυριάκου Μητσοτάκη που μπορεί, ξεπερνώντας το ναυάγιο της Νέας Υόρκης και των όσων συμβαίνουν στον ΟΠΕΚΕΠΕ, να τρίβει με ικανοποίηση τα χέρια του!

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι όχι επειδή δεν το αφήνουν κάποια ισχυρά media και άλλοι εξωθεσμικοί παράγοντες, αλλά μπορεί και μόνο του να πυροβολήσει τα πόδια του!

Δεν ξέρω αν και πόσο το συνέδριο που θα γίνει το επόμενο διάστημα θα λύσει αυτό το φαύλο κύκλο της εσωστρέφειας που ταλανίζει το ΠΑΣΟΚ, κατ’ ουσίαν από τη μέρα της πρώτης εκλογής Ανδρουλάκη στην ηγεσία και που ουσιαστικά κρατά όμηρο το Κίνημα να τραβήξει μπροστά και να πείσει εκείνο το ακροατήριο που δεν βρίσκει στέγη απογοητευμένο από τα όσα (δεν ) ακούει και (δεν ) βλέπει από την κυβέρνηση, αλλά ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, αυτό είναι σίγουρο, αφού δείχνει ένα κόμμα που κάνει ένα βήμα μπρος και μισό βήμα πίσω.

Τώρα ίσως με κάποιο τρόπο, εκείνος που πέρσι τέτοιες μέρες πέτυχε μια θριαμβευτική εσωκομματική νίκη -αλλά για τους ανθυποψηφίους του αυτό μάλλον δεν συνέβη ποτέ και σαν τον ποδοσφαιρικό αγώνα ζητούν πάντα τη συμβολή του VAR-, έχει το μαχαίρι και το πεπόνι και ίσως θα πρέπει να πάρει κάποιες αποφάσεις που να κάνουν το αφήγημα του ΠΑΣΟΚ πιο ευκρινές, πιο πειστικό και πιο γειωμένο με τη βάση του κόμματος και τις ανάγκες της κοινωνίας. Άλλωστε αν δεν έχει ξεκαθαρίσει μέσα του πως δεν υπάρχουν πολλές γραμμές αλλά μια, πώς θα απευθυνθεί μετά στην κοινωνία;