Όσο πιο γρήγορα...

Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε ότι...
Εργαζόμενοι του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα.
Μικρομεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι και συνταξιούχοι 
Δουλεύουμε για ένα κομμάτι ψωμί
 Τόσο πιο γρήγορα θα γίνουμε μια γροθιά.
 Τόσο πιο γρήγορα θα μάθουμε να σεβόμαστε ο ένας τον κόπο του άλλου.
  Τόσο πιο γρήγορα θα μάθουμε να σεβόμαστε τον κόπο μας και τα δικαιώματα μας.
 Και κυρίως την αξιοπρέπεια μας και αυτό που λέμε ΖΩΗ μας, ΖΩΕΣ μας.
 Όσο πιο γρήγορα νιώσουμε πως τους δρόμους, τις φάμπρικες, τα σχολεία και τα νοσοκομεία, δεν τα κλείνουν οι εργαζόμενοι, αλλά οι εκάστοτε Κυβερνητικές Πολιτικές, τόσο πιο γρήγορα, θα σταματήσει να βγάζει η μία κοινωνική τάξη, τα μάτια της άλλης.
  Τόσο πιο γρήγορα θα κατακτήσουμε το δικαίωμα να Ζούμε και όχι αυτό που μας παρέχουν, να Διαβιουμε κι αυτό,
  τωρα πια με ελλείψεις. 
  Ας σταματήσουμε λοιπόν τις αντιθέσεις μεταξύ μας
  Και να γίνει η απεργία της 16ης του Δεκέμβρη σταθμός για τη νίκη που θα αλλάξει τις ζωές μας.
 Τη ζωή του καθένα μας.