ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι γερμανικές εκλογές, η σημασία τους και οι κατευθύνσεις της επόμενης μέρας
Η 23η Φεβρουαρίου θα δημιουργήσει νέους πολιτικούς πόλους
Άρθρο του Γιώργου Α. Ζερβάκη *
Σήμερα, την Κυριακή 23η Φεβρουαρίου, οι Γερμανοί Πολίτες οδηγούνται στις κάλπες, για την ανάδειξη των μελών της Ομοσπονδιακής Βουλής, για να εκλέξουν τη νέα Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στο Βερολίνο, μετά την κατάρρευση της τρικομματικής κυβέρνησης συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών, Φιλελεύθερων, Πράσινων τον περασμένο Νοέμβριο. Οι ομοσπονδιακές εκλογές έχουν την δική τους σημασία όχι μόνον για την γερμανική κοινή γνώμη, αλλά συνολικά για την Ευρώπη, με τον πόλεμο που προκάλεσε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία να μαίνεται. Στις εκλογές αυτές, πέραν την πρωτοκαθεδρίας της γερμανικής κεντροδεξιάς, αποτυπώνεται η μεγάλη άνοδος του ακροδεξιού, αντιευρωπαϊκού κινήματος Εναλλακτική για την Γερμανία, με τις γνωστές θέσεις του και από την αντίθετη κατεύθυνση ο αριστερίστικος ακτιβιστικός αντιευρωπαϊσμός του κινήματος για την Λογική και την Δικαιοσύνη της Σάρα Βάγκενκνεχτ, που έχει διασπάσει το αριστερό, ριζοσπαστικό Die Linke, εκφράζοντας ένα συνονθύλευμα αριστερών θέσεων επι του οικονομικού πεδίου και οπισθοδρομικών συντηρητικοποιημένων αντιλήψεων στα κοινωνικά ζητήματα.
Η Γερμανία βρέθηκε αντιμέτωπη με μια σειρά απωλειών, που ξεκινούν από την αποβιομηχάνιση, έως το βαρύ ενεργειακό κόστος και σε αυτό το σημείο εξελίχθηκε καθυστερημένα η σύμπλευση Σόλτς και Μακρόν να θέτουν ψηλά στην ατζέντα τους, την αναγκαιότητα για μια κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική, την αναγκαιότητα δηλαδή για την πολιτική ένωση της Ευρώπης, που περιλαμβάνει και επιπλέον βήματα ως προς την δημοσιονομική ενοποίηση. Και σε αυτή την κατεύθυνση, δεν κινήθηκαν συνολικά η ΕΕ, οι θεσμικές της πτυχές, τα κράτη-μέλη, οι εθνικές κυβερνήσεις, οι δημοκρατικές φιλοενοποιητικές πολιτικές δυνάμεις.
Όταν στην Αμερική τον περασμένο Νοέμβριο επικρατούσε εκλογικά ο Τράμπ με τις πολλές αμφιλεγόμενες θέσεις-εξαγγελίες του, στο Βερολίνο είχαμε την κατάρρευση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, κυβέρνηση η οποία από την αρχή της θητείας της, είχε πολλές και αποκλίνουσες θέσεις των τριών κυβερνητικών εταίρων ως προβλήματα.
Το αποτέλεσμα των εκλογών της 23ης Φεβρουαρίου θα επηρεάσει το οικονομικό γερμανικό περιβάλλον, που είναι το μεγαλύτερο εντός της ευρωζώνης. Η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές αυτές, θα κληθεί να διαμορφώσει πολιτικές για αυτό το οικονομικό περιβάλλον, με πιο σημαντικές παραμέτρους που έχει επιφέρει, την μείωση του βιοτικού επιπέδου, την ενίσχυση της στεγαστικής κρίσης, που πλήττουν τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Ο επόμενος Καγκελάριος, η επόμενη ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα κληθούν να αναπτύξουν σχετικές πολιτικές, να λάβουν γρήγορες και υπεύθυνες αποφάσεις για μια εκ των δυο χωρών που χαρακτηρίζεται ως ατμομηχανή της ενοποιητικής διαδικασίας. Η κρισιμότητα των εκλογών στην Γερμανία δεν αφορά μόνον το εσωτερικό επίπεδο της Γερμανία, με την οικονομική, εμπορική, κοινωνική του διάσταση, αλλά συνολικά την Ευρώπη.
Τα ερωτήματα που ανακύπτουν από την εκλογική διαδικασία, αλλά και μετά από αυτήν, με σημείο αναφοράς τον σχηματισμό της νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης, είναι κατά πόσον οι σημερινές εκλογές θα αλλάξουν το πολιτικό πλαίσιο στην Γερμανία, πόσο θα επηρεάσουν τα κράτη-μέλη και την ίδια την ΕΕ, από την στιγμή που ένας αδιέξοδος αντισυστημισμός ακραίων δυνάμεων καταγράφεται σε όλη σχεδόν την ευρωπαϊκή περιφέρεια. Η Γερμανία, η πιο μεγάλη πληθυσμιακά ευρωπαϊκή χώρα, η οικονομία με το υψηλότερο ΑΕΠ, αναζητά τώρα μια νέα πολιτική αναφορά, που με έμφαση στην σταθερότητα, την συναίνεση και την ανθεκτικότητα θα καθορίσουν την παρουσία της τα επόμενα χρόνια.
Η 23η Φεβρουαρίου θα δημιουργήσει νέους πολιτικούς πόλους, οι λαϊκιστικές και δημαγωγικές δυνάμεις από τα άκρα του γερμανικού πολιτικού συστήματος θα συνεχίσουν να επιδιώκουν μόνον την αναταραχή βασιζόμενες στην αντιμεταναστευτική και στην αντιευρωπαϊκή, αντιδυτική ρητορική, με κύριους εκπροσώπους το ακροδεξιό AFD και την ακροαριστερή συμμαχία BSW, η που εμφανίζουν την υψηλότερη άνοδο τους σε πρώην ανατολικογερμανικά κρατίδια.
Οι πρόωρες εκλογές στην Γερμανία εμφανίζοντας ως πρώτη πολιτική δύναμη την γερμανική χριστιανοδημοκρατία με υποψήφιο καγκελάριο τον Φρίντριχ Μέρτς, θα διαμορφώσουν μια νέα κυβερνητική αντίληψη και σύνθεση για την νέα ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Η οποία απέναντι της θα συνεχίσει να έχει την δημαγωγική, εξτρεμιστική ακροδεξιά της Εναλλακτικής για την Γερμανία και όσα αυτή υποστηρίζει για την έξοδο της χώρας από την ζώνη του ευρώ, ζητώντας τον περιορισμό ως προς τις καθαρές πληρωμές προς τον κοινοτικό προϋπολογισμό, ενώ η ακροαριστερά θα έχει τις επικριτικές, φοβικές αντιλήψεις της απέναντι στην ΕΕ, την αναγκαιότητα της πολιτικής ένωσης, της αμυντικής ευρωπαϊκής ένωσης. Με αμφότερες αυτές τις ακραίες δυνάμεις, να εμφανίζονται ως σθεναροί υποστηρικτές του καθεστώτος Πούτιν, της στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία, υπέρ της διακοπής των ευρωπαϊκών οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η επόμενη μέρα μετά το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών θα καθορίσει το πλαίσιο των συνεργασιών για το νέο κυβερνητικό συνασπισμό, τις πολιτικές δυνάμεις που θα το αποτελούν, με πιθανότερο καγκελάριο τον κεντροδεξιό υποψήφιο Φρίντριχ Μέρτς, με την Γερμανική Χριστιανοδημοκρατική Ένωση να συνεχίζει να έχει ως βασική της πολιτική έκφραση και γραμμή αυτήν του επονομαζόμενου «Brandmauer - τείχος προστασίας» δηλαδή την αποφυγή οποιασδήποτε συμμαχίας με το ακροδεξιό AfD.
* Ο κ. Γιώργος Α. Ζερβάκης , είναι εκπρόσωπος των Ευρωπαίων Φεντεραλιστών Κρήτης. Το άρθρο έχει γραφεί για τον ιστότοπο Cretalive.gr.
