Πως τα καταφέραμε έτσι και βρισκόμαστε πάλι στο μάτι του κυκλώνα; Πως αυτό το σπιράλ βίας, ανομίας, μαύρου πλουτισμού, ψεύτικων επιδοτήσεων, όπλων, ναρκωτικών μαζί με τα δύο αιματηρά περιστατικά σε Έλος και Βορίζια μαύρισαν τόσο πολύ την Κρήτη μας και την ψυχή μας;
Απ’ όπου και να το πιάσει κανείς βρωμάει… και μας βρώμισε και μας. Ναι θα πούμε δεν είναι έτσι η Κρήτη, μα έλα που είναι και έτσι ! Και όσο εμείς οι πολλοί δεν αντιδρούμε, κοιτάζουμε τη δουλειά μας, δεν βγαίνουμε μπροστά για να απομονώσουμε αυτούς τους ελάχιστους, που μαγαρίζουν το νησί, τόσο θα μας παίρνει η μπόρα όλους!
Ναι ασφαλώς είναι θέμα Παιδείας, μα αν εκείνους που ορέγονται τον μαύρο πλούτο, την ψευτομαγκιά και το παλληκαριλίκι, όσο κι αν προσπαθείς να τους προσεγγίσεις, να τους αλλάξεις, να τους δώσεις άλλα πρότυπα, εκείνοι κλωτσάνε και αντιδρούν γιατί κουβαλούν άλλα βιώματα, άλλα ήθη και δεν ενδιαφέρονται να βάλουν το κουστούμι μιας κανονικότητας που δεν την γουστάρουν… τι κάνεις ; Στο Ζαρό ακόμα θυμούνται έναν Γυμνασιάρχη που προσπάθησε πριν χρόνια να βάλει τάξη στην ανομία που έφτανε ως τις αυλές του σχολείου και κάποιοι ντύθηκαν μασκαράδες για να πάνε στο σπίτι του και να τον κάνουν τόπι στο ξύλο, αναγκάζοντας τον να φύγει νύχτα από το χωριό.
Ναι είναι και θέμα ασφάλειας και δημόσιας τάξης, η Μεσσαρά εδώ και καιρό εκπέμπει SOS από την αυξημένη εγκληματικότητα, τη ραγδαία παραβατικότητα, τα καπετανηλίκια που μαζί με όπλα, ναρκωτικά και χρήμα που ρέει, σε συνδυασμό με την άφαντη αστυνομία τη μετέτρεψαν σε ένα σύγχρονο άβατο, αλλά από την άλλη μπορούμε να έχουμε αστυνόμους παντού και μπορούν από μόνοι τους να σταματήσουν εκείνους που θέλουν να αλληλοσκοτωθούν; Υπάρχουν χιλιάδες όπλα στην Κρήτη, κατά καιρούς έχουν γίνει αποσπασματικές προσπάθειες αφοπλισμού ( ποιος δεν θυμάται την πρωτοβουλία του αείμνηστου Γραμματικάκη;) αλλά όλες έχουν πέσει στο κενό,χωρίς πολιτική βούληση και αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο, όμοιο με εκείνο του ΚΟΚ σήμερα που στέλνει στη φυλακή τους υπαίτιους δεν βγαίνει άκρη.
Ναι υπάρχει ζήτημα με τη συμπεριφορά μέρους του πολιτικού μας συστήματος, που υποθάλπει, μπρατσάρει, κουμπαριάζει και προσφέρει κοινωνική αποδοχή και πολιτική προστασία σε πολλούς απ’ αυτούς, αλλά εάν εμείς οι υπόλοιποι με την ψήφο μας δεν τους (συν)επιβραβεύουμε, θα’ χαν να κάνουν ;
Πολλές φορές και στο παρελθόν φτάσαμε στην Κρήτη στο πάτο και προσπαθήσαμε να αντιδράσουμε, από μια εικόνα που μας προσβάλει και μας τσουβαλιάζει, όπως άλλωστε και η πολιτεία είχε προσπαθήσει να κάνει κάτι που έχει το μαχαίρι και το πεπόνι. Τα Ζωνιανά είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα κι αν δούμε πως ακριβώς αντέδρασε η κοινωνία αλλά και η συντεταγμένη πολιτεία, με επικοινωνιακούς όρους η τελευταία, φεύγοντας μετά από λίγο και αφήνοντας συντρίμμια και τι αποτελέσματα έφερε η πορεία των χρόνων, μάλλον δεν θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην Κρήτη μας.
